wprowadzeniemetodydane demograficzne pacjentówprace przedoperacyjneokres obserwacjimetody statystycznewyniki charakterystyka i leczenie pacjentów leczenie uzupełniające Analiza przeżyciadyskusjawnioski podziękowania przypis wprowadzenie nowotwory płuc o morfologii neuroendokrynnej obejmują spektrum typów nowotworów o wyraźnej Biologii i cechach klinicznych; należą do nich typowe rakowiaki niskiego stopnia, nietypowe rakowiaki średniego stopnia, wielkokomórkowy rak neuroendokrynny wysokiej klasy (LCNEC) i drobnokomórkowy rak płuc (SCLC) zgodnie z najnowszą rewizją klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) guzów płuc i opłucnej (1). LCNEC spełniał następujące kryteria: morfologia neuroendokrynna, wskaźnik mitotyczny większy niż 10 na 10 pól o dużej mocy, martwica (często duże strefy), cechy cytologiczne niedrobnokomórkowego raka płuc (NSCLC) i pozytywne zabarwienie immunohistochemiczne dla jednego lub więcej markerów neuroendokrynnych (2). Wśród wysokogatunkowych raków neuroendokrynnych LCNEC jest rzadszy niż SCLC (1,3). Większość danych dotyczących leczenia LCNEC opiera się na retrospektywnych analizach małych serii przypadków (4,5). Tak więc wyniki chirurgiczne pacjentów z LCNEC i optymalne metody leczenia nie są dobrze znane. Na przykład, nie jest jasne, czy LCNEC powinny być traktowane chemioterapeutycznie jako SCLC lub jako NSCLC. Aby rozwiązać ten problem, niniejsze badanie oceniło rokowanie pacjentów z chirurgicznie leczonym LCNEC. metody dane demograficzne pacjentów w okresie od stycznia 2008 grudnia 2014 r. w Klinice Chirurgii Klatki Piersiowej Shanghai Chest Hospital (Shanghai 200030, Chiny) poddano chirurgicznej resekcji pierwotnego raka płuc (NSCLC) łącznie 17 184 pacjentów. Spośród tych pacjentów dokonaliśmy przeglądu dokumentacji chirurgicznej 104 (0,6%) kolejnych przypadków leczonych resekcją guza dla pierwotnego LCNEC, która została określona na podstawie kryteriów diagnostycznych zaproponowanych w edycji 2015 systemu klasyfikacji WHO (1). Wszyscy pacjenci przeszli pełne badanie przedoperacyjne i uznano, że mają guzy, które mogą być uleczalne przez chirurgiczną resekcję. W odniesieniu do połączonego LCNEC, barwienie immunohistochemiczne oceniano dla każdego składnika C-LCNEC i nie-lcnec i uznano je za pozytywne, jeśli co najmniej 10% komórek nowotworowych zostało zabarwionych. Pacjenci z połączonym LCNEC, miejscowymi makroskopowymi / mikroskopowymi pozostałościami nowotworowymi, resekcjami podśluzówkowymi lub pobieraniem próbek do węzłów chłonnych zostali wykluczeni. Nie było śmierci okołooperacyjnej. Analizowano dane dla pozostałych 90 chorych, którzy przeszli całkowitą resekcję guza i limfadenektomię. Protokół badania został zatwierdzony przez instytucjonalną komisję rewizyjną. prace przedoperacyjne wszyscy pacjenci przeszli badanie przedoperacyjne w celu wykluczenia przerzutów odległych, które obejmuje tomografię komputerową klatki piersiowej; nadnercza, wątrobę i mózg (następnie wykonano rezonans magnetyczny, gdy podejrzewano przerzuty do mózgu); skanowanie kości; badanie ultrasonograficzne; bronchoskopię fibro; i biopsja (endo / przezoskrzelowa, przezskrzelowa), jeśli to możliwe. W naszej placówce tylko pacjenci z powiększeniem węzłów chłonnych śródpiersia (>l cm) rutynowo poddawani byli mediastinoskopii szyjki macicy lub przezoskrzelowemu zabiegowi USG lub badani metodą pozytonowej tomografii emisyjnej w celu wykluczenia przerzutów limfatycznych śródpiersia. Stopień zaawansowania choroby określono na podstawie klasyfikacji tumor-node-metastasis (TNM) z wykorzystaniem systemu International Union against cancer staging system (6). Zebrano dane kliniczne, w tym płeć, wiek, historię palenia tytoniu, stan sprawności, lokalizację (centralną/obwodową), rodzaj resekcji, Stadium patologiczne i pooperacyjne schematy leczenia uzupełniającego. okres obserwacji wszystkim pacjentom ze statusem znośnym zaproponowano otrzymanie chemioterapii uzupełniającej w pierwszym miesiącu po operacji. Pacjenci byli kontrolowani co 3 miesiące przez pierwszy rok, a następnie co 3 do 6 miesięcy. Przeżycie wolne od choroby (DFS) obliczano od dnia operacji do czasu pierwszego nawrotu (nawrotu lub przerzutów). Całkowity czas przeżycia (OS) obliczano od dnia operacji do daty zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub ostatniej obserwacji. metody statystyczne normalnie rozłożone zmienne ciągłe są przedstawione jako średnia ± odchylenie standardowe (SD), inaczej jako mediana i zakres, podczas gdy zmienne kategoryczne są przedstawione jako liczby i procenty. Współczynniki przeżycia obliczono metodą Kaplana-Meiera. Wszyscy pacjenci, którzy przeżyli podczas ostatniej obserwacji, zostali ocenzurowani. Test log-rank został użyty do porównania przeżycia między różnymi grupami. Model proporcjonalnego ryzyka Coxa wykorzystano do oceny wpływu zmiennych, które mogą wpływać na rokowanie. Wszystkie testy były dwustronne, a wartość P <0,05 uznano za wskazującą na istotność statystyczną. Analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu oprogramowania SPSS V. (SPSS Inc., Chicago, IL, USA). charakterystyka i leczenie pacjentów Tabela 1 Charakterystyka pacjentów i analiza jednostkowa wszystkich pacjentów pełna tabela leczenie uzupełniające sześćdziesięciu czterech z 90 pacjentów ( otrzymało pooperacyjną chemioterapię (schemat oparty na platynie), w tym odpowiednio 32,8% (21/64) chorób i stopnia, 17,2% (11/64) chorób II stopnia, 50% (32/64) chorób III stopnia. Rodzaje schematów chemioterapeutycznych były w gestii lekarzy prowadzących. Jako leczenie uzupełniające pooperacyjne zalecono cztery cykle chemioterapii. Wszystkie schematy chemioterapii powtarzano co 3 tygodnie, do 4 cykli lub do wystąpienia nietolerancji u pacjentów. I ci pacjenci byli leczeni według schematu SCLC (etopozyd/cisplatyna; (gemcytabina, n = 9; winorelbina, N = 8; pemetreksed, N = 7; taksol, N = 5). Nie stwierdzono istotnej różnicy w cechach wyjściowych pomiędzy grupami stosującymi SCLC a grupami stosującymi NSCLC(Tabela 2). Poza tym, wśród 64 pacjentów, 5 pacjentów z przedoperacyjnie rozpoznaną chorobą N2 otrzymało chemioterapię indukcyjną, 4 z chorobą w stadium IIIb otrzymało profilaktyczne napromienianie czaszki, 9 z chorobą w stadium IIIa otrzymało odpowiednio uzupełniające napromienianie klatki piersiowej. Tabela 2 charakterystyka wyjściowa pacjentów leczonych chemioterapią pooperacyjną pełna tabela spośród 26 pacjentów, którzy nie otrzymywali leczenia uzupełniającego, ośmiu pacjentów wynika ze stosunkowo słabego stanu sprawności. Six przerwał leczenie z powodu nieznośnych działań niepożądanych. Dziewięć osób miało słabe wyniki leczenia z powodu obaw przed potencjalnymi skutkami ubocznymi spowodowanymi chemioterapią. Trzech pacjentów nie otrzymywało chemioterapii ze względu na zły stan ekonomiczny. Analiza przeżycia 1 Analiza przeżycia całkowitego wykazała, że pacjenci z LCNEC, którzy otrzymywali chemioterapię pooperacyjną, przeżyli dłużej niż ci, którzy nie otrzymywali chemioterapii pooperacyjnej (P = 0,019). LCNEC, wielkokomórkowy rak neuroendokrynny. Tabela 3 Wielozmienna analiza pacjentów leczonych chemioterapią pooperacyjną (n=64) lub nie (n=26) pełna tabela rycina 2 Analiza przeżycia całkowitego wykazała, że pacjenci z LCNEC, którzy otrzymywali leczenie oparte na SCLC, przeżyli dłużej niż pacjenci, którzy otrzymywali leczenie oparte na NSCLC (P=0,029). LCNEC, wielkokomórkowy rak neuroendokrynny; SCLC, drobnokomórkowy rak płuc; NSCLC, niedrobnokomórkowy rak płuc. Tabela 4 Wielozmienna analiza pacjentów leczonych różnymi schematami chemioterapii pooperacyjnej (n = 64) pełna tabela dyskusja dokonaliśmy retrospektywnego przeglądu danych dotyczących 90 pacjentów z LCNEC płuc, którzy przeszli resekcję chirurgiczną. Długotrwałe przeżycie i DFS były uzależnione od historii palenia tytoniu, Stadium patologiczne i chemioterapii pooperacyjnej. zgodnie z wcześniejszymi badaniami (7,8), pacjenci z LCNEC byli głównie Mężczyznami i palaczami. W naszym badaniu historia palenia była znaczącym negatywnym czynnikiem prognostycznym dla OS i DFS, co dodatkowo potwierdziło związek między tytoniem a LCNEC. LCNEC jest stosunkowo niezbyt częstym nowotworem; całkowitą częstość resekcyjnego LCNEC szacuje się na <3% (9-11). W naszym badaniu częstość występowania wynosiła 0,6% wszystkich pacjentów, którzy przeszli operację klatki piersiowej. Jednak inne badania przeprowadzone w Japonii wykazały, że częstość występowania LCNEC wynosi 3,1% (7); Tak więc częstość występowania chorób może się różnić w zależności od regionu. LCNEC jest trudny do zidentyfikowania przedoperacyjnie i prawdopodobnie jest słabo zdiagnozowany, ponieważ biopsje są zwykle niewystarczające do prawidłowej diagnozy. W naszym badaniu rozpoznaniem przedoperacyjnym u większości pacjentów był słabo zróżnicowany rak lub NSCLC. Istnieje kilka możliwych przyczyn tego stwierdzenia. Po pierwsze, LCNEC ma podobne cechy kliniczne i radiologiczne jak inne nowotwory płuc i dlatego jest trudny do odróżnienia wyłącznie na podstawie jego prezentacji. Po drugie, trudno jest wykonać biopsję przezoskrzelową na tych guzów głównie obwodowych. Po trzecie, niewielka biopsja lub próbka cytologiczna za pomocą przezskórnej biopsji sterowanej tomografią komputerową może nie być reprezentatywna dla całej zmiany chorobowej (12). Po czwarte, morfologia LCNEC muszą być identyfikowane przez mikroskopii światła; inne potencjalne diagnozy obejmuje SCLC, gruczolakorak, i NSCLC, zwłaszcza słabo zróżnicowany adeno-lub płaskonabłonkowy rak. Po piąte, różnica wielkości pomiędzy” małymi „i” dużymi ” komórkami nie jest absolutna i może przesłaniać diagnozę (13). Wreszcie, ponieważ materiał używany do diagnozy (na podstawie biopsji lub cytologii) jest ograniczony, a typowa morfologia neuroendokrynnych komórek rakowych jest nieobecna; zaleca się zatem wykonanie immunohistochemicznego barwienia markerów neuroendokrynnych (14). 5-letnie przeżycie LCNEC waha się od 13 do 57%; pacjenci z LCNEC mają gorsze przeżycie niż pacjenci z klasycznym rakiem wielkokomórkowym lub innymi NSCLC (7). 5-letni OS pacjentów z LCNEC wynosił 36,3% w naszym badaniu, co odpowiada odsetkowi zgłoszone przez niektórych badaczy (7), ale niższy niż wskaźnik 43% (8) i 40,3% (15) zgłoszone przez innych. Może to być spowodowane różnicami w odsetku przypadków w każdym stadium choroby. W niniejszym badaniu 36 pacjentów (40%) było w stadium IIIA, a 4 (4,4%) w stadium IIIB. Wśród tych pacjentów tylko pięciu pacjentów zostało przedoperacyjnie zdiagnozowanych z chorobą N2 i ustępowało po chemioterapii indukcyjnej. Pozostałych pacjentów nieoczekiwanie wykryto po operacji. LCNEC reprezentuje Podtyp wysokogatunkowego guza neuroendokrynnego i ma słabe rokowanie podobne do SCLC. Chemioterapia i radioterapia są standardowymi metodami leczenia pacjentów z SCLC, nawet tych z ograniczoną chorobą. Nie wiadomo jednak, czy LCNEC należy traktować w podobny sposób jak SCLC. Ponieważ nie stwierdzono istotnej różnicy pomiędzy grupą leczoną samą chemioterapią a grupą leczoną chemioradioterapią pod względem przeżycia (P=0,845; Tabela 1). Tak więc uznaliśmy je jako tę samą grupę (pooperacyjna Grupa chemioterapii). W naszym badaniu 64 pacjentów z LCNEC otrzymało pooperacyjne leczenie adiuwantowe po całkowitej resekcji i wykazywało znacznie lepsze rokowanie niż te, które były podobne do poprzednich raportów (16-18). Jednak Filosso et al. (19) przeanalizowano 135 pacjentów z LCNEC i stwierdzono, że pooperacyjna chemioterapia adiuwantowa (platyna i etopozyd) nie była czynnikiem wpływającym prognostycznie. Nie wyjaśniono jednak wskazania do leczenia adiuwantowego po resekcji chirurgicznej. Być może większość pacjentów otrzymała pooperacyjną chemioterapię w zaawansowanym stadium patologicznym. Ponadto w ich badaniu retrospektywna i wieloośrodkowa konstrukcja oraz długi okres rekrutacji (powyżej 17 lat) mogą powodować pewne odchylenia. W ostatnich latach wzrosła szybkość całkowitej resekcji i systematycznego rozwarstwienia węzłów chłonnych, a stosowanie chemioterapii adiuwantowej opartej na platynie stało się bardziej systematyczne, co może wyjaśniać zwiększone OS u naszych pacjentów. Pacjenci, którzy nie otrzymywali pooperacyjnego leczenia adiuwantowego, byli głównie ze względu na stosunkowo słabe warunki fizyczne, nie do zniesienia lub strach przed działaniami niepożądanymi. Wcześniejsze raporty wykazały, że pacjenci z SCLC mogą odnieść duże korzyści z chemioterapii (20-22). Fournel et al. (23) poinformował, że pooperacyjna chemioterapia adiuwantowa była skuteczna u pacjentów w stadium I z LCNEC. Nie omawialiśmy tej różnicy w naszym badaniu, ze względu na bardzo ograniczoną wielkość próby i stosunkowo niewystarczający czas obserwacji. ze względu na złożone kliniczne i biologiczne cechy pacjentów z LCNEC pozostaje niejasne, co stanowi optymalny schemat chemioterapii dla LCNEC (14). Między innymi Sun et al. nalegał na leczenie lcnec za pomocą reżimu leczenia SCLC (24), podczas gdy Varlotto i wsp. twierdził, że LCNEC powinien otrzymywać leczenie podobne do NSCLC (25). Baza danych Varlotto et al. używany nie rejestrować podawanie chemioterapii, a zatem, było ograniczenie jego badania. W naszym badaniu, nie było znaczącej różnicy między SCLC – i NSCLC oparte schematów pod względem OS pacjentów. Był zgodny z wynikami innego badania (26,27). W innym raporcie, 3-letnie i wolne od nawrotów wskaźniki przeżycia 23 wyciętych przypadków LCNEC leczonych irynotekanem i cisplatyną wynosiły odpowiednio 86% i 74%, co wskazuje, że był to skuteczny schemat pooperacyjnej chemioterapii uzupełniającej (28). Obecnie trwa randomizowane badanie III fazy w Japonii porównujące irynotekan z cisplatyną i standardowe schematy leczenia adiuwantowego etopozydem z cisplatyną u pacjentów z całkowicie wyciętymi LCNEC (29). badanie to miało pewne ograniczenia. Po pierwsze, jest to badanie retrospektywne i tylko jedna instytucja była zaangażowana, a badana populacja była stosunkowo niewielka. Nie przeprowadzono badań fazy II Lub III dla tego rzadkiego guza. Większa liczba pacjentów z LCNEC powinna być badana prospektywnie w przyszłości. Innym ograniczeniem niniejszego badania jest różnorodność leków, które były podawane jako leczenie. Łącznie 35 pacjentów otrzymywało standardowy schemat leczenia oparty na SCLC (etopozyd/cisplatyna), podczas gdy inni otrzymywali schematy oparte na NSCLC (gemcytabina, winorelbina, pemetreksed lub taksol). Zmienność ta może mieć różny wpływ na rokowanie pacjenta LCNEC po całkowitej resekcji. wnioski podsumowując, LCNEC jest rzadkim, agresywnym i przedoperacyjnie trudnym do rozpoznania nowotworem, który jest związany ze złym rokowaniem i wysokim wskaźnikiem nawrotów. Niemniej jednak wyniki tego badania sugerują, że pacjenci z LCNEC powinni otrzymywać chemioterapię uzupełniającą po chirurgicznej resekcji, preferencyjnie z chemioterapią opartą na SCLC. podziękowania dofinansowanie: autorzy chcieliby potwierdzić wsparcie z grantu nr 3824 81572693 z National Natural Science Foundation Of China i Grant No. YG2015ZD14 z Fundacji medycyny i Inżynierii krzyżowej Uniwersytetu Jiaotong w Szanghaju. przypis konflikty interesów: autorzy nie mają żadnych konfliktów interesów do zadeklarowania. oświadczenie etyczne: badanie to zostało zatwierdzone przez komitet etyki Shanghai Chest Hospital (No. KS1707). 2015 Światowa Organizacja Zdrowia Klasyfikacja nowotworów płuc. J Thorac Oncol 2015;10: 1243-60. Chen LC, Travis WD, Krug LM. Guzy neuroendokrynne płuc: co (mało) wiemy? J Natl Compr Canc Netw 2006; 4: 623-30. Govindan R, Page N, Morgensztern D, et al. Changing epidemiology of small-cell lung cancer in the United States over the last 30 years: analysis of the surveillance, epidemiological, and end results database. J Clin Oncol 2006;24: 4539-44. Travis WD, Linnoila RI, Tsokos MG, et al. Nowotwory neuroendokrynne płuc z proponowanymi kryteriami dla wielkokomórkowego raka neuroendokrynnego. Badanie ultrastrukturalne, immunohisochemiczne i cytometryczne przepływowe 35 przypadków. Am J Surg Pathol 1991;15: 529-53. Dresler CM, Ritter JH, Patterson GA, et al. Analiza kliniczna 40 pacjentów z wielkokomórkowym rakiem neuroendokrynnym płuc. Ann Thorac Surg 1997; 63: 180-5. Goldstraw P, Crowley J, Chansky K, et al. Projekt IASLC Lung Cancer Staging: propozycje zmiany grup Stadium TNM w nadchodzącej (siódmej) edycji klasyfikacji nowotworów złośliwych TNM. J Thorac Oncol 2007;2: 706-14. Iyoda A, Hiroshima K, Toyozaki T, et al. Charakterystyka kliniczna wielkokomórkowego raka neuroendokrynnego płuc i raka wielkokomórkowego o morfologii neuroendokrynnej. Rak 2001;91: 1992-2000. Veronesi G, Morandi U, Alloisio m, et al. Wielkokomórkowy rak neuroendokrynny płuc: retrospektywna analiza 144 przypadków chirurgicznych. Rak Płuc. 2006;53:111-5. Yeh YC, Chou TY. Nowotwory neuroendokrynne płuc: badanie 90 przypadków koncentrujące się na cechach kliniczno-patologicznych, immunofenotypie, biopsji przedoperacyjnej i diagnostyce mrozensekcji. J Surg Oncol 2014;109: 280-6. Paci M, Cavazza a, Annessi V, et al. Large cell neuroendocrine carcinoma of the lung: a 10-year clinic pathologic retrospektywne badanie. Ann Thorac Surg 2004; 77: 1163-7. Large cell neuroendocrine carcinoma of the lung: a histologic and immunohistochemical study of 22 cases. Am J Surg Pathol 1998;22: 526-37. Travis WD, Muller-Hermelink HK, Harris CC, et al. Patologia i genetyka nowotworów płuc, grasicy opłucnej i serca. Na: Światowa Organizacja Zdrowia międzynarodowa klasyfikacja histologiczna nowotworów. Lyon: IARC, 2004. Marchevsky AM, Gal AA, Shah S, et al. Morfometria potwierdza obecność znacznego nakładania się wielkości jądrowej pomiędzy „małymi komórkami” i „largecells” w nowotworach neuroendokrynnych płuc o wysokim stopniu zaawansowania. Am J Clin Pathol 2001;116: 466-72. Iyoda a, Makino T, Koezuka S, et al. Możliwości leczenia pacjentów z wielkokomórkowym rakiem neuroendokrynnym płuc. Gen Thorac Cardiovasc Surg 2014; 62: 351-6. Asamura H, Kameyo T, Matsuno Y, et al. Neuroendokrynne nowotwory płuc: spektrum prognostyczne. J Clin Oncol 2006; 24: 70-6. Iyoda A, Hiroshima K, Moriya Y, et al. Prospektywne badanie chemioterapii adiuwantowej w leczeniu wielkokomórkowego raka neuroendokrynnego płuc. Ann Thorac Surg 2006; 82: 1802-7. Saji H, Tsuboi M, Matsubayashi J, et al. Odpowiedź kliniczna wielkokomórkowego raka neuroendokrynnego płuc na okołooperacyjną chemioterapię uzupełniającą. Leki Przeciwnowotworowe 2010;21: 89-93. Abedallaa N, Tremblay L, Baey C, et al. Wpływ chemioterapii u pacjentów z wyciętymi drobnokomórkowym lub wielkokomórkowym rakiem neuroendokrynnym. J Thorac Oncol 2012; 7: 1179-83. Filosso PL, Rena O, Guerrera F, et al. Clinical management of atypical carcinoid and large-cell neuroendocrine carcinoma: a multicentric study on behalf of the European Association of Thoracic Surgeons (ESTS) Neuroendocrine Tumours of the Lung Working Group†. Eur J Cardiothorac Surg 2015;48:55-64. Corso CD, Rutter CE, Park HS, et al. Rola Chemioradioterapii u chorych w podeszłym wieku z drobnokomórkowym rakiem płuca w ograniczonym stopniu zaawansowania. J Clin Oncol 2015;33:4240-6. Behera M, Ragin C, Kim s, et al. Trendy, predyktory i wpływ chemioterapii ogólnoustrojowej u pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuca w latach 1985-2005. Rak 2016;122: 50-60. Yang CF, Chan DY, Speicher PJ, et al. Rola leczenia Adiuwantowego w populacji pacjentów z wczesnym stadium drobnokomórkowego raka płuc. J Clin Oncol 2016; 34: 1057-64. Fournel L, Falcoz PE, Alifano m, et al. Leczenie chirurgiczne wielkokomórkowych raków neuroendokrynnych płuc: 10-letnie doświadczenie. Eur J Cardiothorac Surg 2013;43:111-4. Sun JM, Ahn MJ, Ahn JS i in. Chemioterapia raka płucnego wielkokomórkowego neuroendokrynnego: podobny do tego w przypadku drobnokomórkowego raka płuc lub niedrobnokomórkowego raka płuc? Lung Cancer 2012; 77: 365-70. Varlotto JM, Medford-Davis LN, Recht A, et al. Czy wielkokomórkowy neuroendokrynny rak płuc powinien być klasyfikowany i traktowany jako drobnokomórkowy rak płuc lub z innymi rakami wielkokomórkowymi? J Thorac Oncol 2011; 6: 1050-8. Iyoda A, Hiroshima K, Moriya Y, et al. Nawrót pooperacyjny i rola chemioterapii adiuwantowej u pacjentów z wielkokomórkowym rakiem neuroendokrynnym płuc. J Thorac Cardiovasc Surg 2009;138: 446-53. Rossi G, Cavazza a, Marchioni A, et al. Rola chemioterapii i receptorowych kinaz tyrozynowych KIT, PDGFRalpha, PDGFRbeta I MET w wielkokomórkowym raku neuroendokrynnym płuc. J Clin Oncol 2005;23: 8774-85. Kenmotsu H, Niho S, Ito T, et al. Badanie pilotażowe z chemioterapią adiuwantową z irynotekanem i cisplatyną w przypadku całkowicie wyciętego wysokostopniowego raka neuroendokrynnego płuc (wielkokomórkowy rak neuroendokrynny i drobnokomórkowy rak płuca). Lung Cancer 2014; 84: 254-8. Eba J, Kenmotsu H, Tsuboi m, et al. Lung Cancer Surgical Study Group Of The Japan Clinical Oncology Group. Lung Cancer Study Group Of The Japan Clinical Oncology Group. Badanie III Fazy porównujące irynotekan i cisplatynę z etopozydem i cisplatyną w chemioterapii adiuwantowej w przypadku całkowicie wyciętego raka neuroendokrynnego o wysokim stopniu zaawansowania w płucach (JCOG1205/1206). Jpn J Clin Oncol 2014; 44: 379-82.

Ekspert medyczny artykułu Nowe publikacje Metastazy w mózgu хCała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną. Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć. Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter. Nowotwory złośliwe i do tej pory pozostają jedną z najbardziej nieprzewidywalnych chorób. Bardzo często, przy osłabionym organizmie i postępującej chorobie, nowotwór złośliwy może rozprzestrzeniać się wraz z przepływem krwi i limfy na inne narządy wewnętrzne osoby. Z przeniesionych komórek może zacząć się rozwijać nowy nowotwór, zwany "przerzutami". Najbardziej podatnymi narządami do pojawienia się przerzutów są płuca, wątroba, kości i mózg. A leczenie przerzutów w tym drugim przypadku jest najtrudniejsze. [1], [2] Przerzuty nowotworowe w mózgu Nowotwory płuc i gruczołu mlekowego najczęściej wywołują skutki w postaci przerzutów w mózgu. Sekcja zwłok pacjentów, którzy zmarli na raka płuc lub gruczołu mlekowego, pokazuje, że około 30% pacjentów dostaje przerzuty do mózgu. Jednocześnie odsetek jednoczesnego wykrywania raka i przerzutów jest bardzo mały - na poziomie 1%, co ponownie podkreśla fakt, że przerzuty pojawiają się w trakcie progresji nowotworu złośliwego. Komplikowaniem procesu leczenia jest fakt, że nie ma absolutnie żadnej zależności między początkowym stadium wykrytego raka a pojawieniem się przerzutów. Mogą pojawić się przerzuty, zarówno na początku złośliwego rozwoju nowotworu, jak i na późniejszych etapach, lub mogą wcale nie wystąpić. Wszystko zależy tylko od wyjątkowych cech fizjologicznych ludzkiego ciała. Przerzuty nowotworów w mózgu są najpoważniejszymi powikłaniami w leczeniu raka i znacząco wpływają na wynik leczenia i oczekiwaną długość życia pacjenta. [3], [4], [5], [6] Objawy przerzutów w mózgu Objawy przerzutów w mózgu zależą od miejsca uszkodzenia. W ogóle, do objawów przerzutów do mózgu mogą obejmować zmiany w odczuciach ciała i słabej koordynacji, szybko zmieniających stan emocjonalny, ból głowy, czasem towarzyszy gorączka i katar, zmiany osobowości i utratę pamięci, senność, różnych rozmiarach uczniów oczu, trudności mowy i ogólnej słabość ciała. Kiedy część przednia ulega uszkodzeniu, można również zaobserwować przednią psychikę (gwałtowna zmiana w zachowaniu gruboziarnistym). Człowiek zaczyna przeklinać, aby przylgnąć do innych, naruszone funkcje wizualne i ruchy układu mięśniowo-szkieletowego. Chociaż objawy przerzutów w mózgu są czysto indywidualne specyfika i czasami może zmienić reakcje fizyczne i behawioralne ciała nie do poznania. Na pierwszym wystąpieniem objawów, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, tak aby nie poszły jeszcze więcej komplikacji związanych z naruszeniem zdrowia psychicznego pacjenta. Przerzuty czerniaka w mózgu Mówiąc o przerzutach raka, warto wspomnieć o najtrudniejszym typie raka - czerniaku. Czerniak, czyli rak skóry, jest szybszy niż inne formy choroby, które zaczynają tworzyć przerzuty w narządach wewnętrznych człowieka, a następnie staje się praktycznie nieuleczalny. Częściej czerniak daje przerzuty do mózgu, płuc i kości. Przerzuty są również dotknięte węzłami chłonnymi ludzkiego ciała. W każdym razie należy uważnie monitorować i próbować zapobiec szybkiemu rozwojowi choroby, takiej jak czerniak. Najbardziej podatni na tę chorobę są ludzie, którzy mają na ciele dużą liczbę znamion, piegów, innych reakcji na aktywność słoneczną lub po prostu tych, których sposób życia jest związany z częstym kontaktem z bezpośrednim światłem słonecznym. Jeśli zauważysz częste powstawanie nowych znamion na ciele i ich szybki wzrost do średnicy większej niż 7 mm, powinieneś natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ, przypomnijmy, rak skóry bardzo szybko daje przerzuty i zamienia się w nieuleczalną postać. Przerzuty czerniaka w mózgu znacząco zmniejszają szanse pacjenta na przeżycie. Jednak w niektórych przypadkach leczenie przeciwciałami monoklonalnymi może również pomóc na etapie przerzutów. Wszystko zależy od rozwoju choroby i indywidualnych cech ludzkiego ciała. Według patologów przerzuty w mózgu mają około 45% wszystkich pacjentów z rakiem, a najczęściej są przyczyną śmierci, a nie samego nowotworu. 60% przypadków przerzutów występuje w raku płuc. Następnie pojawiają się rak piersi, czerniak i rak jelita grubego. Choroby te mogą powodować przerzuty do pnia mózgu, co znacznie komplikuje leczenie i daje wiele specyficznych objawów: bóle wewnątrzczaszkowe pękają i są tępe, co może prowadzić do zawrotów głowy i zaburzeń widzenia. Przerzuty w pniu mózgu mogą również powodować ciągłe uczucie nudności i wymiotów, a także objawy konwulsyjne bardzo podobne do padaczki. Leczenie przerzutów do mózgu Leczenie przerzutów do mózgu zależy od stopnia przerzutowania. Tak więc, w celu utworzenia do trzech ognisk przerzutów w mózgu, praktykuje się interwencje neurochirurgiczne. Ale jeśli przerzuty znajdują się w miejscach niedostępnych dla chirurgii, należy zastosować inne metody leczenia. Biorąc pod uwagę złożoność sytuacji i pracę bezpośrednio z mózgiem, w takich operacjach prawdopodobieństwo nawrotu po operacji - od 10% do 50% - jest bardzo wysokie. W celu zmniejszenia prawdopodobieństwa nawrotu przed operacją wykonuje się również promieniowanie mózgowe, które jednak może również dawać jej konsekwencje. Przy wielu przerzutach w mózgu możliwe jest stosowanie chemioterapii. Jednak jego potencjał w przypadku licznych przerzutów w mózgu jest znacznie ograniczony z powodu bariery krew-mózg, która nie pozwala przejść większości cytostatyków. Oczywiście są leki, które pokonują barierę, ale niestety nie zawsze są skuteczne w przypadku przerzutów. Do tej pory najbardziej progresywną i skuteczną metodą leczenia przerzutów do mózgu pozostaje metoda stereotaktycznej radiochirurgii lub noża gamma. Procedurę leczenia redukuje się do zdalnego napromieniowania głównych ognisk przerzutów w mózgu. Skuteczność takiego leczenia wynosi 90%, ale nawet to nie pomaga w ratowaniu życia pacjentów przez ponad rok. Śmiertelnym rezultatem jest postęp głównego skupienia, a nie przerzuty, które powstały po jego rozwoju. Zatem oczekiwana długość życia z przerzutami w mózgu nie jest duża, ponieważ nawet całkowite usunięcie przerzutów nie prowadzi do wyzdrowienia. Rozwój przerzutów można zaobserwować u większości pacjentów z chorobami onkologicznymi w wieku od 50 do 70 lat. To właśnie oni są najczęściej predysponowani do rozwoju przerzutów, pod warunkiem, że rak nadal się rozwija. Tak więc przerzuty do mózgu są bardzo poważną kliniczną konsekwencją rozwoju raka, co zmniejsza szanse na wyleczenie i uniknięcie śmierci. Przy pierwszych podejrzeniach o występowanie przerzutów konieczne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem prowadzącym, w celu zapobieżenia progresji raka i przerzutów. Translation Disclaimer: The original language of this article is Russian. For the convenience of users of the iLive portal who do not speak Russian, this article has been translated into the current language, but has not yet been verified by a native speaker who has the necessary qualifications for this. In this regard, we warn you that the translation of this article may be incorrect, may contain lexical, syntactic and grammatical errors.

przerzutów do mózgu, przerzuty do mózgu . może być wynikiem różnych nowotworów, ale często są wynikiem: złośliwy nowotwór nabłonka gruczołowego narządów zewnętrznych lub wewnętrznych; drobnokomórkowy rak płuc; mleko rak gruczołowy. Szczególnie niebezpieczne forma przewodowego badanego;

Przerzuty do mózgu całkowicie znikają w niedrobnokomórkowym raku płuca po inhalacji gazowego przypadku Jibing Chen 1, Feng Mu 1, Tianyu Lu 1, Duanming Du 2, Kecheng Xu 1 Powiązania PMID: 31908482 PMCID: PMC6927257 DOI: / Bezpłatny artykuł PMCTło Rak płuc jest najczęstszym typem nowotworu, ze skłonnością do przerzutów do przeciwległych płuc, kości i mózgu. Przedstawiamy 44-letnią kobietę, u której w listopadzie 2015 r. Zdiagnozowano raka płuca z wieloma przerzutami. Rak płuc jest najczęstszym typem nowotworu, ze skłonnością do przerzutów do przeciwległych płuc, kości i mózgu. Doustne leki celowane rozpoczęto po usunięciu przerzutów do mózgu i większość zmian pozostawała stabilna przez 28 miesięcy. W marcu 2018 roku odnotowano śródczaszkowe przerzuty mnogie, akumulację wodogłowia w komorze trzeciej i komorach bocznych oraz przerzuty do kości, nadnerczy i wątroby. Miesiąc później, w celu opanowania guza, rozpoczęto monoterapię wodorem. Po 4 miesiącach wielkość wielu guzów mózgu uległa znacznemu zmniejszeniu, a ilość wodogłowia w komorze trzeciej i komorach bocznych znacznie się zmniejszyła. Po 1 roku wszystkie guzy mózgu zniknęły, i nie było znaczących zmian w przerzutach do wątroby i płuc. Dane te pokazują, że po niepowodzeniu standardowego leczenia, monoterapia wodorem w gazie zapewniła znaczną skuteczną kontrolę guzów (zwłaszcza tych w mózgu), a czas przeżycia został wydłużony. Słowa kluczowe: przerzuty do mózgu; przerzuty pozapłucne; wodór; rak Niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) jest drugim najczęściej diagnozowanym guzem na świecie, i jest główną przyczyną zgonów związanych z rakiem. 1 W odniesieniu do przerzutów NSCLC, istnieją pewne preferencyjne miejsca (kości, 34,3%; płuca, 32,1%; mózg, 28,4%; nadnercza, 16,7%; wątroba, 13,4%). 2 NSCLC przerzuty do mózgu w 10-25% wszystkich przypadków. Ten rodzaj rozprzestrzeniania się może prowadzić do znacznej zachorowalności i śmiertelności, a 5-letnie przeżycie zostało zgłoszone do 3,6%. 3 W ciągu ostatnich trzech dekad nie zaobserwowano istotnych zmian w 5-letnim przeżyciu u pacjentów z przerzutami NSCLC do mózgu. 1,4 Krótkotrwałe przeżycie pacjentów z NSCLC z przerzutami do mózgu wynika z braku skutecznych terapii. Standardowa chemioterapia jest nieskuteczna z powodu bariery krew- mózg. Radioterapia i neurochirurgia są uznawane za metody locoregional; 5 terapii ukierunkowanych molekularnie i immunoterapii jest rozpoznawanych jako zabiegi ogólnoustrojowe. 6 W 2018 r. Wang et al7 poinformował o dostarczaniu różnych stężeń gazu wodorowego do dwóch systemów hodowlanych dla komórek raka płuc (A549 i H1975). Odkryli, że zdolność komórek do dzielenia, migracji i infiltracji do tkanki została znacznie zahamowana, a apoptoza została przyspieszona. Również myszy z nowotworem płuc były leczone gazem wodorowym przez 4 tygodnie, a objętość guza zmniejszyła się o 25%. Powodem tych zjawisk było to, że wodór może zmniejszyć ekspresję strukturalnej konserwacji chromosomów 3 (SMC3), SMC5, SMC6 w komórkach raka płuc. Również w 2018, Akagi i Baba8 odnotowano wyniki monoterapii gazem wodorowym dla pacjentów z stadium IV raka jelita grubego. Okazało się, że odsetek zaprogramowanych zgonów (PD)-1+CD8+ podzbiory limfocytów T we krwi pacjentów został zmniejszony po ciągłym wdychaniu wodoru i został zmniejszony o ~ 60% po kilku miesiącach. Po 3 latach obserwacji przeżycie bez progresji choroby i całkowite przeżycie znacznie się Wodór H2 zwalcza raka i czy Ty możesz zastosować tę terapię ? Tutaj zgłaszamy 44-letnią kobietę z rozpoznaniem NSCLC i wielu przerzutów. Po resekcji przerzutów wewnątrzczaszkowych i ukierunkowanej terapii lekowej wynik był dobry, ale NSCLC przerzutów (mózg, móżdżek, płuca, wątroba, kości i nadnercza) po 28 miesiącach leczenia. W świetle literatury opisanej powyżej przeszła inhalację wodoru, a przerzuty do mózgu zniknęły po 4 miesiącach. Nawrotu wewnątrzczaszkowego nie stwierdzono po 1 roku leczenia, a inne miejsca przerzutowe pozostały sprawy W listopadzie 2015 r. 44-letnia kobieta została przyjęta do naszego szpitala, uskarżając się na zawroty głowy i niestabilność na stojąco. Dzięki tomografii komputerowej klatki piersiowej (CT) i obrazowaniu czaszki (MRI) znaleźliśmy wiele guzów w lewej jamie czaszki i prawym płucu. Po resekcji guza wewnątrzczaszkowego badania patologiczne sugerowały przerzutowy gruczolakokarnikę płuc. Badania genetyczne sugerowały mutację receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) w ekson 19. Zaczęła przyjmować tabletki gefitynibu (Iressa™, 250 mg, raz na dobę). Guzy wewnątrzczaszkowe i płuc były dobrze kontrolowane do czerwca 2017 r. (Rysunek 1).Rysunek 1 Pokontrastowym mózgu MR Obrazowanie głowy przed i po leczeniu. W listopadzie 2015 r. stwierdzono u pacjenta raka płuc z przerzutami mózgu (po lewej, 4,4×3,1 cm) i móżdżku (prawy, 4,0×3,1 cm). Po resekcji i ukierunkowanej terapii lekowej po 19 miesiącach nie stwierdzono nawrotu przerzutów. Solidna strzałka = przerzuty do mózgu; pusta strzałka = przerzuty do we wrześniu 2017 r. przeprowadzono przegląd, choroba postępuje. Rozpoczęto połączenie pemetreksedu i erlotynibu, a guzy były ponownie kontrolowane. W marcu 2018 r. guzy wewnątrzczaszkowe i płuc ponownie postępowały, a ukierunkowany schemat leczenia dostosowano do chlorowodorku ikotynibu (125 mg, Po 2 tygodniach pacjent nagle skarżył się na duszność i trudności w mówieniu. Ulepszone obrazowanie MR głowy ujawniło wiele przerzutów sferoidalnych w lewej jamie czaszki; trzecia komora i komór bocznych nagromadziły wodogłowie, a największa zmiana była w płacie czołowym (1,9 × 1,4 cm) (Rysunek 2A). Tomografia komputerowa wykazała, że uszkodzenie górnego płata prawego płuca zostało powiększone (1,2 × 0,6 cm), a w dolnym płacie prawego płuca znaleziono nowe przerzuty, śródziemie, hilum płuc (1,7 × 1 cm), siódmy kręgosłup piersiowy i lewy nadnerczy. Pacjent odmówił radioterapii i operacji mózgu, podpisał świadomą zgodę na terapię wodorową i zgodził się na publikację 2 Postkontrastowe MRI mózgu głowy przed i po inhalacji wodoru. a)w kwietniu 2018 r. stwierdzono, że u pacjenta występuje wiele przerzutów (białe strzałki) w mózgu (po lewej, 2,5×3,0 cm i 2,4×2,8 cm dla dwóch większych guzów) i móżdżku (po prawej, 1,3×1,8 cm i 1,2×0,7 cm dla dwóch większych guzów). Ponadto, trzecia komora i boczne komory zostały rozszerzone i nagromadził wodogłowie. (B) Po 4 miesiącach wdychania wodoru wszystkie guzy widoczne gołym okiem zniknęły, a kształt komór wrócił do normy. C)Po roku inhalacji (kwiecień 2019 r.) nie doszło do kwietnia 2018 r. pacjent rozpoczął inhalację wodoru i nie otrzymał żadnych innych metod leczenia w tym okresie. Nebulizator tlenu wodorowego (AMS-H-03, Asclepius Meditec, Szanghaj, Chiny) wytwarza 3 L/min gazu wodorowego przez elektrolizę wodogłowia. Mierzona za pomocą chromatografii gazowej, wytwarzany gaz składał się z 67% wodoru i 33% tlenu. (Gaz Browna) Za pomocą specjalnej maski pacjent kontynuował wdychanie wodoru przez 3-6 godzin dziennie w spoczynku, bez przerwy nawet po oczywistym złagodzeniu objawów. Po 4 miesiącach większość przerzutów do mózgu zniknęła, a ilość wodogłowia w trzeciej komorze i komorach bocznych została zmniejszona (Rysunek 2B). Po 1 roku wszystkie widoczne guzy mózgu zniknęły i nie było widocznych zmian przerzutów w wątrobie i płucach (Rysunek 2C). Zwiększono stężenie antygenu rakowo-zarodkowego (CEA, 29,44 ng/ml), antygenu węglowodanowego-125 (CA125, 153 U/ml) i antygenu fragmentu cytokeratyny21-1 (CYFRA21-1, 12,1 ng/ml) przed rozpoczęciem monoterapii przez pacjenta. Stężenie tych trzech markerów w surowicy nadal zmniejszały się po 4 miesiącach leczenia (21,6 ng/ml, odpowiednio 83 U/ml i 8,5 ng/ml i były zbliżone (ale utrzymywały się powyżej) zakresu referencyjnego po 1 roku obróbki (odpowiednio 12,3 ng/ml, 61 U/ml i 5,9 ng/ml) (Rysunek 3).Rysunek 3 Wykrywanie markerów nowotworowych surowicy przed i po inhalacji wodoru. Czerwona i dolna powierzchnia na każdej ilustracji reprezentują normalny zakres. Skróty: CEA, antygen rakowo-zarodkowy; CA125, antygen węglowodanowy 125; CYFRA21-1, antygen fragmentu cytokeratyny 21– Ogólnie rzecz biorąc, komórki NSCLC mają tendencję do przerzutów do mózgu, kości i nadnerczy, gruczolakorak przerzutów do mózgu, i raka płaskonabłonkowego przerzutów do kości. Dokładne mechanizmy naprowadzania i jak komórki nowotworowe komunikują się z tym nowym zrębu nie są znane. Przerzuty do mózgu komórek NSCLC są ściśle związane z różnymi szlakami sygnałowymi, z których kilka obejmuje udział gazu wodorowego. W 2013, Bleckmann et al9 poinformował, że w ramach szlaku Wnt, czynnik limfocytów T (TCF)/czynnik wzmacniający limfatyczne (LEF-1) działają niezależnie od β-kateniny w ludzkich gruczolakoraków płuc, które przerzuty do cerebrum. W 2014, Kafka et al10 zgłaszane zmienione wyrażenie rozczochrane (DVL)-1, DVL-3, E-cadherin, i β-kateniny w przerzutach do mózgu gruczolakoka, co ponownie zasugerował znaczenie sygnalizacji Wnt. Lin et al11 jako pierwsi (w 2016 r.) wykazali, że gaz wodorowy hamuje nieprawidłową aktywację sygnalizacji Wnt/β-catenin. W gruczolakorakach z przerzutami do mózgu zgłaszano przesłuch pomiędzy EGFR a MET, receptorem czynnika wzrostu hepatocytów (HGF). Nie jest to bezpośrednia interakcja, ale sygnalizacja poprzez aktywację kinaz białkowych aktywowanych mitogenem (MAPK). 12 W 2017 r. Yang et al13 stwierdził, że solanka zawierająca wodór może zmniejszyć fosforylację p38 MAPK i Smad2/3 w modelu zwłóknienia serca szczura. W 2019, Guan et al14 poinformował, że gaz wodorowy może złagodzić przewlekłe przerywane uszkodzenie nerek wywołane niedotlenieniem poprzez hamowanie aktywacji zależnej od stresu oksydacyjnego kinazy c-Jun N-terminal (JNK). Podobne wyniki zostały wykazane przez Zhang i kolegów w eksperymentach na proliferacji i migracji komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. 15 Han et al wykazały, że sirtuin (SIRT)1 jest silnie wyrażona w przerzutów do mózgu,16 i kilku uczonych wykazały, że wodór może tłumić sygnalizacji SIRT1 w różnych modelach. 17–19 Badania te sugerują, że gaz wodorowy ma unikalny efekt terapeutyczny na przerzuty do mózgu NSCLC. Kilka interesujących badań koncentrowało się na porównaniu zmian genomicznych między pierwotnymi rakami płuc a przerzutami do mózgu i kości. Hipoteza jest taka, że może istnieć klonalna różnorodność między tymi dwoma. U naszego pacjenta istniała znaczna różnica między przerzutami do mózgu a innymi przerzutami pozapłucnym. Było to najprawdopodobniej spowodowane klonalną różnorodnością różnych miejsc przerzutowych, co spowodowało znaczne różnice w wrażliwości na wdychanie wodoru. Podobnie jak w przypadku wielu badań biomarkerów skupianych na pojedynczych genach/białkach, może wystąpić stronniczość selekcji lub nadinterpretacja. Shen et al20 stwierdzono wyższy poziom przerzutów związanych z gruczolakokarkokarzekrp-1 (MALAT1) w przerzutach do mózgu w porównaniu z tymi w innych miejscach pozapłucnych. Podobne badanie wyszukano geny przerzutów do mózgu i odkryło regulator przejścia nabłonkowego i mezenchymalnego (EMT); pre-B białaczki homeobox (PBX) regulacji białka-1 (PREP1) nadekspresja wywołała EMT, podczas gdy PREP1 downregulation hamuje indukcji EMT w odpowiedzi na transformujący czynnik wzrostu β ekspresji. PREP1 moduluje wrażliwość na SMAD3 i indukuje ekspresję antygenu związanego z Fosem (FRA)-1. FRA-1 i PBX1 są wymagane dla zmian mezenchymalnych wywołanych przez PREP1 w komórkach nowotworowych płuc. PREP1 wywołane EMT koreluje ze zwiększoną kolonizacji płuc, i PREP1 akumulacji stwierdzono w przerzutów do mózgu człowieka. 21 Podczas badania gruczolakoraków z przegrupowaniem kinazy podobnej do receptora aktywności, wzmocnienie receptora czynnika wzrostu fibroblastów (FGFR)1 znacznie skorelowane z przerzutami do mózgu. Chociaż w tych przypadkach było więcej przerzutów trzewnych, wzmocnienie FGFR1 w przerzutach gruczolakoriaków do mózgu było pięciokrotnie częstsze niż w guzach pierwotnych. 22 Również, C-X-C motyw receptora chemokiny (CXCR)4 wydaje się odgrywać rolę w przerzutów do mózgu. Wykazano, że białko CXCR4 jest silnie nadekspresyjne u pacjentów z przerzutami specyficznymi dla mózgu, ale znacznie mniej u pacjentów z NSCLC z przerzutami do innych narządów i u pacjentów bez przerzutów. 23 Ponadto, disintegrin i metallopeptidazy domeny 9 (ADAM9) ekspresji zostały zgłoszone jako stosunkowo wyższe w przerzutach do mózgu niż w pierwotnych nowotworów płuc. ADAM9 reguluje przerzuty komórek raka płuc do mózgu, ułatwiając tkanki plazminogenu aktywator pośredniczy rozkład cub domeny zawierające białko-1. 24 Jako pierwsi informujemy o skuteczności wodoru w przerzutach do mózgu z NSCLC. Nasz pacjent przetrwał przez > 1 rok z wdychaniem wodoru, a wskaźniki, takie jak markery nowotworowe w surowicy, stale się poprawiają. Zbadaliśmy możliwą przyczynę zahamowania przerzutów do mózgu NSCLC u tego pacjenta (np. TCF/LEF-1 i DVL-1/3 sygnalizacji Wnt/β-kateniny, MAPK i SIRT1) oraz proponowane różnice w ekspresji cząsteczek sygnałowych między przerzutami do mózgu a innymi przerzutami pozapłucowymi (np. Inhalacja wodoru mogła odgrywać rolę w leczeniu naszego pacjenta na różne sposoby. Na przykład wodór wywiera działanie neuroprotekcyjne poprzez zmniejszenie aktywności cyklooksygenazy-2lub aktywację ekspresji kinazy białkowej antyapoptotycznej Również wodór może hamować ekspresję czynników proapoptotycznych, takich jak JNK i kaspaza-3. 25,27 Wdychanie wodoru może regulować ekspresję różnych cytokin prozapalnych, w tym interleukiny (IL)-1β, IL-6, czynnika martwicy nowotworu α, wewnątrzkomórkowej cząsteczki adhezjowej-1, grupy o wysokiej mobilności box-1, czynnika jądrowego-kappa B i prostaglandyny-E2. 28 To, czy wyżej wymienione mechanizmy są związane z efektem terapeutycznym wodoru, należy potwierdzić w drodze dalszych się na wizytę Biorezonansu, Plazmoterapii lub Inhalacji Wodorem H2 Zabiegi Terapii i Inhalacji Wodorem (oddychania) – jakie są korzyści płynące ze stosowania terapii wodorowej – inhalacji wodorem H2 ? Dzięki szerokiemu spektrum działania, stosowanie wodoru powoduje wiele pozytywnych efektów. między innymi:Wzmacnia układ odpornościowy całego organizmu. Usuwa stres oksydacyjny, wspiera naturalny detoks organizmu i poprawia metabolizm. Przyśpiesza gojenie ran i leczenie infekcji. (realne wyniki z prowadzonych u nas terapii) Covid-19 – rewelacyjnie przyspiesza rehabilitację po przebytym Covid-19. (realne wyniki z prowadzonych u nas terapii) Chroni komórki nerwowe przed skutkami niedotlenienia np. przy udarze mózgu. Zmniejsza stany zapalne, oparzenia słoneczne czy inne uszkodzenia skóry. Hamuje namnażanie komórek nowotworowych. Ma działanie spowalniające starzenie – przez nasycenie komórek ciała wodorem, życie człowieka może zostać wydłużone. Pomaga w utrzymaniu gładkiej, elastycznej i nawodnionej skóry oraz działa przeciwzmarszczkowo. Wspomaga koncentrację np. podczas pracy, nauki. Zwiększa działanie neuroprzekaźników, polepszając nastrój, redukując stres i objawy depresji. (realne wyniki z prowadzonych u nas terapii) Reguluje zaburzenia snu i stawia na nogi po nieprzespanej nocy. (realne wyniki z prowadzonych u nas terapii) Zmniejsza wytwarzanie mleczanu, powodującego zmęczenie mięśni i ograniczenie wydolności – osoby aktywne i sportowcy mogą szybciej odzyskać formę po treningu. Zmniejsza apetyt na środki uzależniające. Wyrównuje bilans kwasowo-zasadowy. Dramatycznie poprawia stan osób z demencją i Alzheimerm (realne wyniki z prowadzonych u nas terapii) Mózgu: Alzheimer, Parkinson, schizofrenia, stwardnienie rozsiane, uszkodzenia rdzenia kręgowego Płuc: Przewlekła obturacyjna choroba płuc Wątroby: Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B Stawów: Reumatoidalne zapalenie stawów (realne wyniki z prowadzonych u nas terapii) Serca: Choroby niedokrwienno-reperfuzyjne Nerek: Choroby niedokrwienno-reperfuzyjne Metabolizmu: Normalizacja poziomu glukozy i cholesterolu, kwasica metaboliczna Przeszczepów szpiku: Ostra choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvH) Narząd słuchu: Ochrona słuchowych komórek rzęsatych Skóra: Gojenie się ran, poprawa kondycji skóry, włosów i paznokci Komórki: Ochrona przed śmiercią komórkową i starzeniem, poprawa wydolności fizycznejZabiegi Terapii i Inhalacji Wodorem badań dotyczących leczniczych właściwości wodoru prowadzonych jest w Japonii, gdzie już dziś istnieją kawiarenki wodorowe. Testy kliniczne dotyczące inhalacji wodorem prowadzili między innymi Dr Hayashi oraz dr Kawamura. Dowiedli oni, że wodór wpływa wspomagająco i przyśpieszająco na leczenie wielu schorzeń, takich jak np. cukrzyca, cholesterol, wysokie ciśnienie, reumatyzm, guzy rakowe, niewydolność nerek, alergie i wielu innych. Zatwierdzanie etyki i zgoda na publikację Badania te zostały zatwierdzone przez komisję etyki badawczej Fuda Cancer Hospital uniwersytetu Jinan, a pisemna świadoma zgoda na publikację szczegółów klinicznych i obrazów została uzyskana od pacjenta. Wkład autora Wszyscy autorzy przyczynili się do analizy danych, opracowania i przeglądu artykułu, zatwierdzili wersję, która ma zostać opublikowana, i zgadzają się być odpowiedzialni za wszystkie aspekty pracy. Ujawnienie Autorzy nie zgłaszają żadnych konfliktów interesów w odniesieniu do tej Browna – Wodór dla zdrowia: tło, obserwacje i dane medyczne Literatura 1. Siegel RL, Miller KD, Jemal A. Cancer statistics, 2019. CA Rak J Clin. 2019;69(1):7–34. doi: 2. Tamura T, Kurishima K, Nakazawa K, et al. Specyficzne przerzuty do narządów i przeżycie w przerzutowym niedrobnokomórkowym raku płuca. Mol Clin Oncol. 2015;3(1):217–221. doi: 3. Ulahannan D, Khalifa J, Faivre-Finn C, et al. Pojawiające się paradygmaty leczenia przerzutów do mózgu w niedrobnokomórkowym raku płuca: przegląd obecnego krajobrazu i przyszłych wyzwań. Ann Oncol. 2017;28(12):2923–2931. doi: 4. Goldstraw P, Chansky K, Crowley J, et al. Projekt IASLC dotyczący inscenizacji raka płuc: propozycje rewizji grup etapowych TNM w nadchodzącej (ósmej) edycji klasyfikacji TNM dla raka płuc. J Thorac Oncol. 2016;11(1):39–51. doi: 5. Sperduto PW, Yang TJ, Beal K, et al. Oszacowanie przeżycia u pacjentów z rakiem płuca i przerzutami do mózgu: aktualizacja oceny prognostycznej dla raka płuc przy użyciu markerów molekularnych (lung-molGPA). JAMA Oncol. 2017;3(6):827–831. doi: 6. Metro G, Chiari R, Ricciuti B, et al. Opcje farmakoterapeutyczne w leczeniu przerzutów do mózgu w niedrobnokomórkowym raku płuca. Ekspert Opin Pharmacother. 2015;16(17):2601–2613. doi: 7. Wang D, Wang L, Zhang Y, et al. Gaz wodorowy hamuje postęp raka płuc poprzez kierowanie SMC3. Biomed Pharmacother. 2018;104:788–797. doi: 8. Akagi J, Baba H. Gaz wodorowy przywraca wyczerpane komórki T CD8+ u pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego w celu poprawy rokowania. Oncol Rep. 2019;41(1):301–311. doi: 9. Bleckmann A, Siam L, Klemm F, et al. Jądrowy LEF1/TCF4 koreluje ze złym rokowaniem, ale nie z jądrową betakateniną w przerzutach mózgowych gruczolakorów płuc. Clin Exp Przerzuty. 2013;30(4):471–482. doi: 10. Kafka A, Tomas D, Beros V, et al. Przerzuty do mózgu z powodu raka płuc wykazują zwiększoną ekspresję DVL1, DVL3 i beta-kateniny i regulacji w dół E-cadherin. Int J Mol Sci. 2014;15(6):10635–10651. doi: 11. Lin Y, Ohkawara B, Ito M, et al. Molekularny wodór tłumi aktywowane sygnalizacji Wnt / beta-kateniny. Sci Rep. 2016;6:31986. doi: 12. Breindel JL, Haskins JW, Cowell EP, et al. Receptor EGF aktywuje MET poprzez MAPK w celu zwiększenia inwazji niedrobnokomórkowego raka płuc i przerzutów do mózgu. Rak Res. 2013;73(16):5053–5065. doi: 13. Yang J, Wu S, Zhu L, et al. Solanka zawierająca wodór łagodzi zwłóknienie śródmiąższowe wywołane przeciążeniem i dysfunkcję serca u szczurów. Mol Med Rep. 2017;16(2):1771–1778. doi: 14. Guan P, Sun ZM, Luo LF, et al. Wodór chroni przed przewlekłym przerywanym niedotlenieniem wywołanym zaburzeniami czynności nerek poprzez promowanie autofagii i łagodzenie apoptozy. Życie Sci. 2019;225:46–54. doi: 15. Zhang YX, Xu JT, You XC, et al. Hamujące działanie wodoru na proliferację i migrację komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych poprzez regulację w dół kinazy białkowej mitogenu/aktywowanej i szlaków sygnałowych ezrin-radixin-moesin. Podbródek J Physiol. 2016;59(1):46–55. doi: 16. Han L, Liang XH, Chen LX, et al. SIRT1 jest silnie wyrażona w tkankach przerzutów do mózgu niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC) i w pozytywnej regulacji migracji komórek NSCLC. Int J Clin Exp Pathol. 2013;6(11):2357–2365. 17. Xing Z, Pan W, Zhang J, et al. Bogate w wodogłowie bogate w wodnie wodoru hamuje uszkodzenie nerek i zwłóknienie poprzez regulację przekształcającą czynnik wzrostu-beta wywołany Sirt1. Biol Pharm Byk. 2017;40(5):610–615. doi: 18. Sun Q, Han W, Hu H, et al. Wodór łagodzi hipertoksyczne ostre uszkodzenie płuc związane z endoplazmatycznym sikulki stres u szczurów poprzez upregulation SIRT1. Wolny Radic Res. 2017;51(6):622–632. doi: 19. Li S, Fujino M, Ichimaru N, et al. Wodór molekularny chroni przed uszkodzeniem niedokrwienia-reperfuzji w modelu wątroby stłuszczenie myszy poprzez regulację EKSPRESJI HO-1 i Sirt1. Sci Rep. 2018;8( 1):14019. doi: 20. Shen L, Chen L, Wang Y, et al. Długie niekodujące RNA MALAT1 sprzyja przerzuty do mózgu poprzez wywoływanie przejścia nabłonkowo-mezenchymalnego w raku płuca. J Neurooncol. 2015;121(1):101–108. doi: 21. Li Q, Yang J, Yu Q, et al. Skojarzenia polimorfizmów jednonukleotydowych w szlaku PI3K-PTEN-AKT-mTOR i zwiększone ryzyko przerzutów do mózgu u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca. Clin Cancer Res. 2013;19(22):6252–6260. doi: 22. Preusser M, Berghoff AS, Berger W, et al. Wysoki wskaźnik amplifikacji FGFR1 w przerzutach do mózgu płaskonabłona i niepłastliwego raka płuca. Rak płuc. 2014;83(1):83–89. doi: 23. Wang L, Wang Z, Liu X, et al. Ekspresja receptora chemokin c-X-C wysokiego poziomu 4 koreluje z przerzutami specyficznymi dla mózgu po całkowitej resekcji niedrobnokomórkowego raka płuca. Oncol Lett. 2014;7(6):1871–1876. doi: 24. Lin CY, Chen HJ, Huang CC, et al. ADAM9 promuje przerzuty raka płuc do mózgu przez plazminogenu na podstawie szlaku. Rak Res. 2014;74(18):5229–5243. doi: 25. Yang Y, Zhu Y, Xi X. Działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe wodoru poprzez reaktywne formy tlenu. Oncol Lett. 2018;16(3):2771–2776. doi: 26. Hou Z, Luo W, Sun X, et al. Solanka bogata w wodór chroni przed uszkodzeniem oksydacyjnym i deficytami poznawczymi po łagodnym urazie mózgu. Mózg Res Bull. 2012;88(6):560–565. doi: 27. Sun H, Chen L, Zhou W, et al. Ochronna rola soli fizjologicznej bogatej w wodór w eksperymentalnym urazie wątroby u myszy. J Hepatol. 2011;54(3):471–480. doi: 28. Zhang JY, Liu C, Zhou L, et al. Przegląd wodoru jako nowej terapii medycznej. Hepato-Gastroenterologia. 2012;59(116):1026–1032. doi: CORE INFORMATION Hydrogen: an Emerging Medical Gas Hydrogen: Alternative Fuel to Alternative Medicine Dummies Guide To Hydrogen Frequently Asked Questions Molecular Hydrogen for Skin Chemistry of water and hydrogen gas Water: A Molecule of Life Understanding pH Concentration and Solubility of H2 Calculating the Dose of H2 Dissolved Hydrogen versus Undissolved Hydrogen Technical description of several claimed H2 products How to Get Molecular Hydrogen Water Ionizers and Hydrogen Water Generators Water Ionizers (Electrolyzers) Electrolysis Ionized water history and relation to hydrogen gas Mildly Alkaline Ionized Water: Characteristics, Benefits, and Future Alkaline Ionized Water History and Medical Approval Ionized water basics Mildly Acidic Water Strong Acidic Water Strong Alkaline Water ORP: information Importance of Oxidation-Reduction Potential (ORP) ORP Meters, Principles and Misconceptions Oxidation-Reduction-Potential (ORP) Explained Oxidation-Reduction Potential (ORP) : A More Complete Explanation Misconceptions Free radicals and antioxidants Free Radicals & Antioxidants: Definitions & Misconceptions Free Radicals: The Positive & Negative Effects On Health Hydroxide (OH–): Antioxidant? Radical? Or Neither Microclustering MICROCLUSTERING: The Making of a Myth (Part 1 Facts, Claims and History) MICROCLUSTERING: The Making of a Myth (Part 2 The Evidence Is Invalid) MICROCLUSTERING: The Making of a Myth (Part 3. What if They Existed? Chemical and Physiological Consequences) MICROCLUSTERING: The Making of a Myth (Part 4. Potential Negative Health Effects & Conclusions) Other Alkaline, Alkalinity, & “Alkalyzed” Inhalacje Wodorem molekularnym H2

Największą grupę pierwotnych guzów mózgu stanowią glejaki i oponiaki. Wtórne nowotwory mózgu są związane z przerzutami komórek nowotworowych z innych narządów. Przerzuty do mózgu powstają najczęściej z nowotworów złośliwych piersi oraz płuc, gdyż chemioterapia ze względu na barierę krew-mózg nie jest skuteczna w tym

Ponad 85% przypadków nowotworu płuc dotyczy raka niedrobnokomórkowego płuc (RNP). U 40% chorych jest on rozpoznawany w zaawansowanym stadium, a u części z nich dodatkowo stwierdza się przerzuty [1].BRUKSELA, 28 października 2021 r. /PRNewswire/ – jak pokazała ankieta przeprowadzona wśród onkologów i specjalistów chorób układu oddechowego w pięciu państwach na terenie Europy i Stanów Zjednoczonych, 40% z nich uważa, że nie posiada odpowiedniego przygotowania (tj. są raczej źle, dosyć źle lub bardzo źle przygotowani) do opieki nad chorymi na raka niedrobnokomórkowego płuca (RNP) z przerzutami do mózgu. Badanie przeprowadziła firma Ipsos MORI we współpracy z Europejską Organizacją ds. Walki z Rakiem (ang. European Cancer Organisation; Sprawozdanie z badania zaprezentowane zostało 27 października podczas organizowanych przez obrad okrągłego stołu na temat nowotworów przerzutowych w ramach inicjatywy Community 365 (Community 365 Roundtable Meeting on Metastatic Cancer). „Wyniki badania niestety potwierdzają to, z czego specjaliści zdają sobie sprawę już od dawna – powiedział dr Matti Aapro, prezes - Wraz z rozwojem możliwości leczenia chorych na raka niedrobnokomórkowego płuc kluczowe znaczenie ma jak najszybsze uporanie się ze złożonymi wyzwaniami, jakie wiążą się z koordynacją opieki nad pacjentami, u których wykryto również przerzuty do mózgu. To samo dotyczy innych nowotworów, w przypadku których wartościowe możliwości leczenia są ignorowane lub niedostępne”. Mimo postępów, jakie zaszły w ostatnim czasie, wiele osób z RNP musi liczyć się z niekorzystnymi rokowaniami – w bardziej zaawansowanych stadiach chorzy znacznie rzadziej przeżywają 5 lat w porównaniu do innych nowotworów. Chorzy na NRP z przerzutami do mózgu wymagają szczególnej opieki, która stanowi dodatkowe duże wyzwanie dla pacjentów, opiekunów i specjalistów opieki zdrowotnej. „Leczenie chorych z przerzutami do mózgu jest dużo bardziej skomplikowane niż w przypadku nowotworów nieprzerzutowych. Osoby te wymagają zaawansowanego wsparcia” – powiedziała Kathy Oliver, współprzewodnicząca Komitetu Doradztwa dla Pacjentów (ang. Patient Advisory Committee) w oraz założycielka i współdyrektorka International Brain Tumour Alliance (IBTA) – międzynarodowego stowarzyszenia na rzecz wsparcia osób chorych na nowotwory mózgu, ich opiekunów oraz specjalistów zajmujących się leczeniem tych schorzeń. „Grupy interesów, klinicyści i osoby realizujące politykę zdrowotną muszą współpracować nad zapewnianiem specjalistom i chorym z przerzutami do mózgu dostępu do wysokiej jakości leczenia i interdyscyplinarnej opieki. Musimy w większym stopniu skupić się na szukaniu sposobów wspólnego skuteczniejszego radzenia sobie z ogromem niezaspakajanych potrzeb, jakie wiążą się z podwójnym rozpoznaniem RNP i przerzutów do mózgu” – powiedziała dr Anne-Marie Baird, członkini Patient Advisory Committee w i prezeska Lung Cancer Europe – organizacji działającej na rzecz pacjentów z rakiem płuc w Europie. Badanie przeprowadzone przez Ipsos MORI we wrześniu 2021 r. objęło 350 onkologów i specjalistów chorób układu oddechowego ze Stanów Zjednoczonych, Unii Europejskiej (cztery państwa: Niemcy, Francja, Włochy i Hiszpania) oraz Wielkiej Brytanii. Jego wyniki wskazują na to, jak skomplikowanym schorzeniem jest RNP oraz z jak złożonymi problemami muszą borykać się specjaliści i pacjenci: · aż 40% badanych nie czuje się odpowiednio przygotowanych (tj. są raczej źle, dosyć źle lub bardzo źle przygotowani) do opieki nad chorymi na NRP z przerzutami do mózgu, a 39% wskazało, że problem stanowi odpowiednio szybki dostęp do badań z wykorzystaniem biomarkerów; · trzech na czterech badanych zgodziło się z twierdzeniem, że koordynacja opieki medycznej dla chorych na RNP z przerzutami do mózgu stanowi większe wyzwanie niż w przypadku pacjentów bez przerzutów; · dwóch na pięciu lekarzy (41%) ma problemy z udzielaniem otwartych i szczerych odpowiedzi na trudne pytania zadawane przez pacjentów (np. dotyczące rokowań, prawdopodobieństwa nawrotu itp.); · połowa badanych (51%) twierdzi, że zapewnienie wsparcia emocjonalnego i/lub moralnego choremu, jego opiekunom i rodzinie stanowi dla nich wyzwanie; · w opinii 30% ankietowanych specjalistów poza samym leczeniem onkologicznym dla chorych ważny jest plan postępowania po jego zakończeniu, przy czym częściej wskazywano na potrzebę skupienia się na wsparciu psychologicznym (np. dostępie do psychoterapeutów/psychologów/poradnictwa) chorych (55%) oraz praktycznym (46%) i emocjonalnym wsparciu (43%) dla opiekunów; · 52% badanych wskazało na brak czasu na omawianie choroby z pacjentami/opiekunami, a 44% przyznało, że brak dobrze opracowanych informacji skierowanych do pacjentów/opiekunów dodatkowo utrudnia leczenie. Część badanych (24%) wyraziło także niezadowolenie z ilości informacji dostępnych dla pacjentów i opiekunów, a jest to kluczowy obszar wymagający poprawy w kontekście zaspokajania potrzeb chorych. W opinii badanych specjalistów chorzy i ich opiekunowie potrzebują więcej informacji na temat: · oczekiwanej długości życia (64%), · postępowania ze skutkami ubocznymi leczenia (52%), · radioterapii (52%), · opieki paliatywnej i opieki u schyłku życia (52%), · korzyści i zagrożeń związanych z leczeniem w celu świadomego podejmowania decyzji (47%), · dostępnych możliwości leczenia układowego (46%) Więcej informacji na temat ankiety można znaleźć tutaj. Uwagi dla redaktorów 1. European Cancer Organisation European Cancer Organisation to największa w Europie organizacja na rzecz walki z chorobami nowotworowymi, która skupia specjalistów z różnych dziedzin. Ma ona na celu zmniejszanie obciążeń związanych z chorobami nowotworowymi oraz podnoszenie jakości opieki nad pacjentami onkologicznymi poprzez interdyscyplinarność i wielospecjalistyczność. European Cancer Organisation działa jako federacja non-profit skupiająca organizacje zajmujące się problematyką nowotworową na poziomie europejskim, zapewniając specjalistom onkologii i pacjentom platformę do uzgadniania polityki zdrowotnej, działania na rzecz pozytywnych zmian oraz reprezentowania środowisk pacjentów onkologicznych i specjalistów w zakresie chorób nowotworowych na terenie Europy. Więcej informacji można znaleźć tutaj. 2. Informacje na temat badania Potrzeby w zakresie polityki zdrowotnej dotyczącej nowotworów przerzutowych należy uznać za stosunkowo zaniedbane zarówno na poziomie europejskim, jak i poszczególnych państw. European Cancer Organisation ma przyjemność współpracować z licznymi organizacjami członkowskimi i podmiotami należącymi do jej sieci przy rozwiązywaniu i nagłaśnianiu problemów związanych z opieką nad chorymi na nowotwory przerzutowe oraz możliwości poprawy jej jakości. W ramach przygotowań do obrad okrągłego stołu na temat nowotworów przerzutowych w ramach inicjatywy Community 365 (Community 365 Roundtable Meeting on Metastatic Cancer) pracownia Ipsos MORI przeprowadziła ankietę internetową obejmującą 350 osób (onkologów i specjalistów z zakresu chorób układu oddechowego z doświadczeniem klinicznym liczącym 3-30 lat, którzy w ostatnich 6 miesiącach zaangażowani byli w leczenie co najmniej pięciu chorych na NRP, z czego przynajmniej jedna osoba miała przerzuty do mózgu) na terenie Stanów Zjednoczonych (100), Wielkiej Brytanii (50), Niemiec (50), Francji (50), Hiszpanii (50) i Włoch (50). Badanie przeprowadzono w dniach 3-27 września 2021 r. Poza rezultatami dla poszczególnych 6 państw firma Ipsos opracowała wynik sumaryczny oparty na średnich wartościach stwierdzonych dla poszczególnych krajów. W takim ujęciu wyniki z każdego państwa mają tę samą wagę w przeciwieństwie do rzeczywistych proporcji populacji w sześciu krajach. Wyniki badania można znaleźć tutaj. Badanie zostało sfinansowane przez firmy Regeneron i Sanofi w celu ustalenia, jakie potrzeby chorych na RNP z przerzutami do mózgu wciąż nie są zaspakajane. 3. Community 365 Roundtable Meeting on Metastatic Cancer Wydarzenie odbyło się w środę 27 października w godzinach 10:00-12:30 czasu środkowoeuropejskiego letniego. Wzięli w nim udział czołowi autorzy polityki zdrowotnej, politycy, eksperci w dziedzinie onkologii i przedstawiciele organizacji reprezentujących interesy pacjentów. Uczestnicy dyskutowali na temat realizacji Unijnego Planu Pokonania Raka (ang. Europe's Beating Cancer Plan) i Misji Rak (ang. Cancer Mission) oraz innych obszarów polityki UE związanej z nowotworami przerzutowymi. Przy okazji Okrągłego Stołu zaprezentowane zostały wyniki badania ankietowego przeprowadzonego wśród specjalistów opieki zdrowotnej w Europie i Stanach Zjednoczonych, które miało na celu ustalenie, jakie potrzeby chorych na RNP z przerzutami do mózgu wciąż nie są zaspakajane. Podczas wydarzenia analizowane były również kluczowe potrzeby w zakresie polityki zdrowotnej w kontekście poprawy jakości opieki świadczonej chorym na nowotwory przerzutowe, jak również najnowsze osiągnięcia i trendy w dziedzinie technologii i metod leczenia na przykładzie nowotworów piersi, gruczołu krokowego i płuc. Więcej informacji można znaleźć tutaj. 4. Fakty dotyczące raka niedrobnokomórkowego płuc (RNP) RNP to najczęściej występująca odmiana raka płuc, rozpoznawana w 85% wszystkich przypadków nowotworu płuc [2]. W grupie pacjentów z najpowszechniejszymi nowotworami u chorych na raka płuc odnotowuje się najniższy wskaźnik przeżycia przez 5 lat: wynosi on jedynie 18% wobec 99% w przypadku nowotworów gruczołu krokowego, 89% w przypadku nowotworów piersi i 65% w przypadku nowotworów jelita grubego i odbytu [3]. U części chorych na RNP dochodzi do przerzutów do mózgu. Badanie przeprowadzone w 2018 r. wykazało, że udział chorych na RNP z przerzutami do mózgu w całej populacji pacjentów z RNP (liczącej ponad 450 tys. osób) wynosił 10,4% [4]. [1] Ali, A., Griffin, J., Arnold, A. and Ellis, P, 2021. Survival of Patients with Non-Small Cell Lung Cancer after Diagnoses of Brain Metastases [2] Ali, A., Griffin, J., Arnold, A. and Ellis, P, 2021. Survival of Patients with Non-Small Cell Lung Cancer after Diagnoses of Brain Metastases [3] Lung Cancer Europe. [4] Waqar et al, 2018, Non-small-cell Lung Cancer With Brain Metastasis at Presentation Źródło: European Cancer Organisation KONTAKT: Agnese Abolina Communication and Community Manager European Cancer Organisation e-mail: @ Źródło informacji: PR Newswire Uwaga: Za materiał opublikowany w serwisie PAP MediaRoom odpowiedzialność ponosi – z zastrzeżeniem postanowień art. 42 ust. 2 ustawy prawo prasowe – jego nadawca, wskazany każdorazowo jako „źródło informacji”. Informacje podpisane źródłem „PAP MediaRoom” są opracowywane przez dziennikarzy PAP we współpracy z firmami lub instytucjami – w ramach umów na obsługę medialną.

Może dawać przerzuty do węzłów chłonnych, płuc, kości, a nawet mózgu. Nowotwory dodatkowo dzielimy na: łagodne - proces jest ograniczony do narządu, z którego wywodzi się dany nowotwór, zmiana nie daje przerzutów do odległych narządów, komórki nowotworowe są zwykle podobne do normalnych komórek budujących dany organ Witam serdecznie, Obecność przerzutów do róznych narządów oznacza, że rak rozprzestrzenił się po organizmie. Niestety im rak jest bardziej zaawansowany tym możliwości wyleczenia są mniejsze. Chemioterapia, radioterapia to leczenie bardzo obciążające dla organizmu, wiążące się z wieloma powikłaniami pogarszającymi jakość życia pacjenta. Jeżeli w pewnym momencie okazuje się, że mimo wszelkich starań i rodzajów leczenia, nowowtór rozwija się dalej, warto pomyślec o wsparciu jakie oferuje hospicjum. Hospicjum czesto bywa kojarzone negatywnie, jako miejsce umierania, tymczasem pozwala przede wszystkim na poprawę komfortu życia pacjentów z nieuleczalną chorobą, zapewnienie im jak najlepszej opieki i walkę ze skutkami choroby - przede wszystkim bólem. W hospicjum niekoniecznie trzeba przebywać na stałe - lekarze lub pielegniarki z hospicjum mogą przychodzić do domu pacjenta. Pozdrawiam serdecznie Szczególnie wartościowym postępowaniem w przypadkach przerzutów do mózgu i związanego z nimi wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowgo jest podawanie deksametazonu (16 mg iv., potem 4-8mg co 6 godz.). Jako alternatywną metodę można rozważyć radioterapia frakcjonowana na cały obszar mózgu lub radiochirurgia stereotaktyczna celowana na guz. napisał/a: ~córa 2010-09-13 16:47 W styczniu tego roku u mojej mamy zdiagnozowano nowotwór płuca prawego. Ze względu na to, iż w tym momencie była ona po zabiegu chirurgicznym prawej tętnicy udowej, podanie chemii przesunęło się w czasie. Chemioterapię rozpoczęto dopiero w marcu. Otrzymała 6 cykli po 3 wlewy. Zaraz po zakończeniu chemioterapii rozpoczęto radioterapię, którą po 9 naświetlaniach przerwano. Powodem tego był zły wynik tomografii, wykryto w mózgu guzki przerzutowe wielkości 5mm, 7mm i 8mm. Następnego dnia rozpoczęto radioterapię głowy, która ma trwać 5 kolejnych dni. I co dalej? Zespół konsultantów orzekł, że chemii nie można już więcej podać ze względu na towarzyszące schorzenia (cukrzyca, rozległa miażdżyca - stan po zawale i 2 udarach)i zbyt krótki okres przerwy od ostatniej chemii. Chciałabym wiedzieć jakie są szanse remisji choroby? Jak szybko może ona postępować? Jak pomóc i rozmawiać mam z mamą w przypadku złych rokowań? Dodam jeszcze, ze mama nie jest osobą leżącą, wręcz przeciwnie stara się być jak najbardziej aktywna. napisał/a: dr-anna-wilczynska 2010-09-15 11:39 dzien dobry! co do rokowania najlepiej zapytać o to lekarzy prowadzących, którzy mają wyniki badań Pani mamy przed oczami. bez ich dokładnej znajomości trudno jest mi Pani odpowiedzieć jednoznacznie na to pytanie. napisał/a: pawel76 2010-09-15 11:41 brzmi bardzo poważnie. moj teść też chorował na raka płuc. lekarze mu powiedzieli, ze ma przed sobą 3 miesiące życia i rzeczywiście po jakiś 3 miesiącach miał już tyle przerzutów, że nie udało się go odratować napisał/a: kontanty-bluszcz 2010-09-15 13:35 Niestety, sytuacja, którą Pani przedstawiła nawet w moich laickich oczach nie przedstawia się różowo. Przerzuty do mózgu to z reguły zły omen a wspomniane przez Panią choroby towarzyszące to prawdziwe utrudnienie w walce z chorobą. Czuję, że naistotniejszym czynnikiem, który może uratować mamę jest w tej chwili wiara w wyleczenie. I nie bawię się teraz w propagowanie medycyny holistycznej, tylko trzymam kciuki za Pani mamę napisał/a: ~córa 2010-09-16 17:10 Trudno było mi co do rokowań porozmawiać z lekarzem prowadzącym, gdyż każde spotkanie odbywało się w obecności mamy, a ta o rokowania nie pytała, w ogóle nie zadawała pytań. Przypuszczam, ze po prostu nie chce wiedzieć. Pani doktór to wyraźnie wyczuła, więc mówiła do niej tylko to co było konieczne, a resztę między wierszami lub używając sformułowań zrozumiałych tylko dla mnie. Wczoraj zakończył się 5-dniowy cykl paliatywnej radioterapii całego mózgu. Otrzymałyśmy skierowanie do Poradni Chemioterapii Chorób Płuc z powrotem do lekarza, który skierował mamę na radioterapię. Jeśli dobrze zrozumiałam panią doktor (między wierszami), to ponowne podanie chemii planowane jest w razie potrzeby w późniejszym terminie paliatywnie. Wyniki: TK - Obszar malacji korowej w prawym płacie potylicznym. Guzek meta 8mm w okolicy przystrzałkowej prawego płata ciemieniowego. Niewielkie guzki meta przykomorowe 5 i 7mm w okolicy trzonu i rogu potylicznego lewej komory bocznej. Podobne guzki w lewym płacie czołowym. Mama jest przekonana, że radioterapia była po to by zabić komórki nowotworowe w głowie i teraz ona musi odzyskać siły i będzie wszystko ok. Jednak to nie jest tak... Ile ona moze jeszcze pożyć? Jakie jest tępo rozwoju tego nowotworu? Czy jeśli pojawiły się przerzuty w głowie to znaczy że są też w innych organach? napisał/a: czarek11 2010-09-17 13:15 a nie miała mama tomografii całego ciała? powinni ocenić stan zaawansowania i obecność przerzutów w innym miejscach napisał/a: ~córa 2010-09-17 16:25 Mama miała robioną scyntygrafię kości, która nie wykazała przerzutów. Lecz pani doktor powiedziała, że przy początkowych zmianach maszyna ich nie wychwyci. Mamusia przewróciła się i złamała w dwóch miejscach kość ramienną, stąd też takie podejrzenia. Tomografii innych części ciała nie miała robionej. A może są jakieś inne nowe metody leczenia? Co mam o tym wszystkim myśleć? napisał/a: uchaty 2010-09-17 22:25 Myślałem, że scyntygrafia jest właśnie do wykrywania takich nawet drobnych zmian? napisał/a: ~córa 2010-09-18 08:52 Z tego co zrozumiałam wynika, że wykryje ona rozwijający się nowotwór, ale maleńkich komórek nie. Ale nikt nie odpowiedział na moje pytania!!! napisał/a: kaboros 2010-09-29 01:48 Ciężko w takich wypadkach brać odpowiedzialność za tak trudne słowa, ale wszystko wskazuje na to, że szanse dla Pani matki są nikłe. Oczywiście, wszystko się może zdarzyć i rokowania "mądrych głów" mogą zawieść... i tego Pani z całego serca życzę, żeby Pani mama mogła za kilka lat powiedzieć:"lekarze dawali mi xxx czasu, a ja wciąż żyję i mam się dobrze". Ale jeśli oczekuje Pani szczerej odpowiedzi, to po tym, co Pani podałą do widomości można wnioskować, że czas, jaki pozostał dla Pani mamy może być liczony w tygodniach... Jakiekolwiek formy terapii byłyby dostępne na śiwecie, nawet te najnowsze, wydają się bytć niedostępne dla Pani matki ze względu na ciężki stan i poważne choroby towarzyszące. Medycyna leczy ludzi, ale niestety, nie służy do dokonywania cudów... choć nadzieję należy mieć zawsze. Choć ciężko w tej chwili osoądzać, co należy robić, wydaje mi się, że najważniejszy jest teraz czas poświęcony Pani matce.. wspólne chwile, wspomnienia. Bez sztuczności, bez wyrzutów a nawet jeśli, to przynajmniej szczerych. Cokolwiek, co należy i można jeszcze zrobić.. trzymam kciuki za Mamę napisał/a: drquinn 2010-10-09 23:24 Minęły już 3 tygodnie ponad... czy coś nowego wiadomo? napisał/a: pomaranczowa1 2010-10-15 17:28 oby nie działo się nic złego! ... ^{Przerzuty raka płuca mogą występować w każdym narządzie i powodować odpowiednie objawy kliniczne. Najczęściej przerzuty lokalizują się w kościach, wątrobie, mózgu i nadnerczach, a w przypadku raka drobnokomórkowego też w szpiku kostnym. Przerzuty do kości objawiają się bólami kostnymi (nieustępującymi pod wpływem}

Nowotwór złośliwy może powstać w każdym narządzie lub tkance organizmu. Nowotwór pierwotny to pierwszy nowotwór, który powstaje w organizmie. Nowotwór przerzutowy powstaje, gdy nowotwór pierwotny rozprzestrzenia się do innych części ciała. Przerzut nowotworowy zawsze powstaje z komórek nowotworowych wywodzących się z innego miejsca w organizmie. Na przykład rak piersi może rozprzestrzeniać się poza swoją pierwotną lokalizację (pierś), żeby utworzyć nowe ognisko nowotworu, w innej części ciała, na przykład w kościach. Komórki nowotworowe w drugim guzie są takie same jak komórki w pierwotnym ognisku – są komórkami raka piersi, a nie nowotworu wywodzącego się z obrazie mikroskopowym komórki przerzutu nowotworowego wyglądają zwykle tak samo jak komórki pierwotnego nowotworu. Ponadto, komórki przerzutu i komórki pierwotnego nowotworu zwykle mają wspólne cechy molekularne, takie jak ekspresja niektórych białek lub obecność specyficznych zmian chromosomalnych. 2. Powstawanie przerzutów nowotworowychKiedy komórki nowotworu złośliwego ulegają podziałom, mogą wrastać w otaczające tkanki lub struktury. Mogą także oddzielić się od pierwotnego guza i przedostać się do krwioobiegu lub układu chłonnego. Jeśli komórki nowotworowe nie zostaną wykryte przez układ odpornościowy, który chroni nasz organizm przed infekcjami i chorobami, mogą zostać przeniesione wraz z krwią lub chłonką i utworzyć nowy guz w innym regionie ciała. Nowotwór tworzący się w nowej lokalizacji musi wytworzyć własne zaopatrzenie w krew (w procesie zwanym angiogenezą), żeby móc przeżyć i rosnąć. 3. Lokalizacja przerzutów nowotworowych Nowotwór może tworzyć przerzuty regionalne, czyli wrastać w otaczające tkanki lub najbliższe węzły chłonne. Termin przerzut nowotworowy zwykle odnosi się do nowotworów, które powstały w wyniku rozprzestrzeniania się do odległych narządów lub węzłów chłonnych (przerzuty odległe).Nowotwory złośliwe mogą rozprzestrzeniać się praktycznie do każdej części ciała. Do najczęstszych miejsc, w których powstają nowotwory przerzutowe, należą: 4. Dlaczego dochodzi do powstawania przerzutów?Wszystkie nowotwory złośliwe mogą tworzyć przerzuty. To, czy dojdzie do powstania przerzutów, zależy między innymi od następujących czynników: Rodzaju nowotworu złośliwego Niektóre nowotwory złośliwe mają skłonność do przerzutowania do pewnych części ciała Większość nowotworów złośliwych piersi tworzy przerzuty do kości, wątroby, płuc lub mózgu Nowotwory złośliwe jelita grubego często tworzą przerzuty do wątroby Nowotwory złośliwe płuc często tworzą przerzuty do mózgu, kości lub wątroby Nowotwory złośliwe prostaty często tworzą przerzuty do kości Stopnia złośliwości histologicznej nowotworu Komórki nowotworów o niskim stopniu złośliwości są mniej agresywne i rzadziej tworzą przerzuty Komórki nowotworów o wysokim stopniu złośliwości są bardziej agresywne i częściej tworzą przerzuty Czasu trwania choroby nowotworowej Ryzyko powstania przerzutów rośnie wraz z czasem rozwoju nowotworu złośliwego Zdolności komórek nowotworowych do wytworzenia zaopatrzenia w krew w nowej lokalizacji Lokalizacji pierwotnego nowotworu Każdy typ nowotworu złośliwego ma specyficzny sposób rozprzestrzeniania się. Wiele przerzutów powstaje w najbliższym ukrwionym obszarze, do którego dostaną się komórki nowotworowe po opuszczeniu pierwotnego ogniska. Płuca są jednym z pierwszych miejsc, do którego mogą trafić przerzutowe komórki nowotworowe wraz z prądem krwi. To może tłumaczyć, dlaczego przerzuty często powstają w płucach. 5. Objawy przerzutów nowotworowychU niektórych osób objawy przerzutów są słabo nasilone bądź nie występują wcale. Z tego powodu przerzuty nowotworowe mogą zostać wykryte podczas rutynowych badań. Objawy przerzutów nowotworowych zależą od lokalizacji i wielkości przerzutu. Przerzuty do kości mogą powodować ból lub doprowadzić do złamania. Mogą także wywoływać ucisk na nerwy lub rdzeń kręgowy i prowadzić do drętwienia lub osłabienia mięśni. Przerzuty do mózgu mogą powodować bóle głowy, zaburzenia równowagi i koordynacji lub napady padaczkowe. Przerzuty do wątroby mogą powodować ból brzucha, obrzęk lub żółtaczkę Przerzuty do płuc mogą powodować kaszel lub płytki oddechWykonywanie regularnych badan kontrolnych i zgłaszanie lekarzowi wszystkich nowych objawów to najlepsze sposoby na wczesne wykrycie przerzutów nowotworowych. W niektórych przypadkach przerzut nowotworowy zostaje wykryty przed pierwotnym nowotworem, ponieważ może zacząć wywoływać objawy wcześniej niż guz pierwotny. 6. Leczenie przerzutów nowotworowychLeczenie może przedłużyć życie niektórych osób z przerzutami nowotworowymi. Ogólnie rzecz biorąc głównym celem leczenia w przypadku przerzutów nowotworowych jest kontrola wzrostu nowotworu i zmniejszenie związanych z nim dolegliwości. Przerzuty nowotworowe mogą powodować poważne upośledzenie funkcjonowania organizmu i większość z osób, które umierają z powodu nowotworu, ginie tak naprawdę z powodu przerzutów. Przerzuty nowotworowe mogą być leczone za pomocą terapii ogólnoustrojowej (chemioterapia, leczenie biologiczne, terapia celowana, hormonoterapia), terapii miejscowej (operacja chirurgiczna, radioterapia) lub z wykorzystaniem obu metod. Wybór metody leczenia zależy głównie od typu pierwotnego nowotworu, rozmiaru, lokalizacji i liczby przerzutów, wieku pacjenta, jego ogólnego stanu zdrowia i dotychczasowego przebiegu wybranych czynników prognostycznych na czas przeżycia chorych po napromienianiu przerzutów do mózgu niedrobnokomórkowego raka płuca • Nowa Medycyna 2/2004 • Czytelnia Medyczna BORGIS© Borgis – Nowa Medycyna 2/2004Anna Brzozowska, Ludmiła Grzybowska, Maria MazurkiewiczWpływ wybranych czynników prognostycznych na czas przeżycia chorych po napromienianiu przerzutów do mózgu niedrobnokomórkowego raka płucaThe results of the radiotherapy of brain metastases from non-small-cell lung cancerKatedra i Zakład Onkologii, Akademia Medyczna, LublinKierownik Zakładu: Prof. dr hab. Maria MazurkiewiczStreszczenieThe influence of some prognostic factors such as: age, gender, multiplicity of brain metastases, hystological subtype and interval between diagnosis of NSCLC and brain metastases on survival time was group of 50 patients with brain metastases from non-small-cell lung cancer (NSCLC) was reviewed. In 24 of them brain metastases were the first symptoms of NSCLC. All patients underwent radiotherapy in form of a whole-brain survival time from the end of radiotherapy of brain metastases equals was no statistically significant correlation between the median survival time and prognostic factors we is reasonable to research other prognostic factors, which can be helpful for identifying the group of patients with brain matastases from NSCLC, with survival benefit after the brain rak płuca (NKRP), będąc jednym z najczęstszych nowotworów i jednocześnie jedną z głównych przyczyn zgonów (1), stanowi wyjątkowy problem we współczesnej powodem niepowodzenia leczenia NKRP są przerzuty odległe, zwłaszcza do ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Nierzadko są one pierwszym objawem choroby do OUN rozwijają się u około 25 % chorych na raka płuca (2), a w badaniu autopsyjnym stwierdzane są w 34% (3). Równie często są to przerzuty pojedyncze rozpoznawane u około 45 % chorych, jak i mnogie (4).Średni czas przeżycia chorych od rozpoznania nieleczonych przerzutów do OUN wynosi około miesiąca. W zależności od sposobów leczenia i wielu innych czynników prognostycznych, średni czas przeżycia chorych po napromienianiu przerzutów do OUN waha się w granicach od 2 do 6 miesięcy. Natomiast po leczeniu operacyjnym wynosi od 9,5 do 42 miesięcy (5, 6).Ze względu na liczne ograniczenia leczenia operacyjnego główną metodą leczenia paliatywnego przerzutów NKRP do OUN nadal pozostaje radioterapia. Istnieje jednak niewielka grupa chorych, u których napromienianiem mózgowia można uzyskać zarówno remisją objawów neurologicznych jak i długie PRACYCelem pracy była ocena wpływu wybranych czynników prognostycznych na czas przeżycia chorych po paliatywnym napromienianiu przerzutów do mózgu niedrobnokomórkowego raka poddano 50 chorych na NKRP z przerzutami do OUN leczonych w Centrum Onkologii Ziemii Lubelskiej w latach wszystkich chorych rozpoznanie kliniczne NKRP potwierdzone było badaniem mikroskopowym, a przerzuty do OUN zdiagnozowane za pomocą chorzy przebyli napromienianie całego mózgowia w warunkach Co 60. Podawano dawkę 20 Gy/g (5 × 4 Gy/g). W trakcie i po zakończeniu napromieniania mózgowia u wszystkich chorych stosowana była sterydoterapia w dawkach od 6-24 mg Dexamethazonu (tab. 1).Tabela 1. Charakterystyka kliniczna badanych chorych Wiek od 40 do 77 lat Średnia wieku 61 lat Płeć K 5 M 45 Rozpoznanie histopatologiczne Rak płaskonabłonkowy 28 Rak gruczołowy 8 Rak wielkokomórkowy 14 Ilość przerzutów do mózgu Pojedyncze 24 Mnogie 26 Czas od rozpoznania raka płuca do wystąpienia przerzutów do OUN od 1 do 35 miesięcy 26 Średnia – 4,65 miesięcy Mediana – 4 miesiące Przerzuty do mózgu jako pierwszy objaw raka płuca 24METODAPrzeprowadzono ocenę wpływu wybranych czynników prognostycznych, takich jak: wiek, płeć, ilość przerzutów do mózgu (rozróżniając przerzuty pojedyncze i mnogie) oraz rodzaj rozpoznania histopatologicznego na czas przeżycia. Ponadto w grupie 26 chorych, u których przerzuty do OUN wystąpiły po rozpoznaniu i leczeniu NKRP oceniono wpływ czasu jaki upłynął od rozpoznania NKRP do ujawnienia przerzutów do przeżycia liczony od zakończenia radioterapii przerzutów do mózgu oceniono w dwóch grupach chorych. Pierwszą stanowili chorzy, u których przerzuty do OUN wystąpiły po rozpoznaniu i leczeniu NKRP, drugą zaś chorzy u których przerzuty do OUN były pierwszym objawem NKRP. Ze względu na brak statystycznie istotnej różnicy średniego czasu przeżycia w porównywanych grupach chorych, dalszą analizę przeprowadzono łącznie dla wszystkich objętych badaniem przeżycia obliczono w oparciu o metodę Kaplana-Meiera. Wpływ wybranych czynników prognostycznych na czas przeżycia oceniono w oparciu o model Coxa. Przy wnioskowaniu statystycznym przyjęto poziom istotności p = 0, przeżycia po paliatywnym napromienianiu przerzutów NKRP do OUN, wśród objętych badaniem chorych, wahał się od tygodnia do 12 miesięcy i wynosił średnio 4,42 miesięca (mediana 4 miesiące).W ciągu 4 tygodni od zakończenia napromieniania mózgowia zmarło 4 (14%) chorych, od 1-3 miesięcy 6 (12 %) chorych, od 3 do 5 miesięcy 24 (48%) chorych, od 5 do 9 miesięcy 9 (18%) chorych i w okresie powyżej 9 miesięcy 4 (8%) chorych (ryc. 1). Ryc. 1. Całkowity czas przeżycia chorych na NKRP po napromienianiu przerzutów do mózgu w zależności od czasu wystąpienia grupie 26 chorych z przerzutami do OUN, które wystąpiły po rozpoznaniu i leczeniu NKRP, średni czas przeżycia wynosił 4,65 miesięcy (mediana 4 miesiące).Natomiast wśród 24 chorych, u których przerzuty do OUN były pierwszym objawem NKRP, średni czas przeżycia wynosił 4,17 miesięcy (mediana 4,5 miesiąca).Nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy średnich czasów przeżycia w obu porównywanych grupach czas przeżycia chorych po paliatywnym napromienianiu przerzutów NRP do OUN w zależności od wieku ilustruje tabela 2. Średni czas przeżycia w zależności od wieku w latach70Liczba chorych516236Średni czas przeżycia w miesiącach4,004,444,574,17 Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny Zatoński W., Tyczyński J.: Nowotwory złośliwe w Polsce w 1995 roku, Warszawa 1998. 2. Sen. M., et al.: Radiother. Oncol., 1998 Ja, 46(1), 33-8. 3. Delattre J., et al.: Arch. Neurol., 1988, 45, 741-744. 4. Arbit E.: Neuroserg Quart 1995, 5, 1-17. 5. Nieder C., et al.: Strahlenther Onkol., 1994 Jun, 170(6), 335-41. 6. Arbit E., et al.: Cancer 1995 Sep 1, 76 (5), 765-73. 7. Chatani M., et al.: Strahlenther Onkol., 1994 Mar, 170(3), 155-61. 8. Nieder C., et al.: Int. J. Radiat. Oncol. Biol. Phys., 1997 Aug 1, 39(1), 25-30. 9. Hsiung Cy., et al.: J. Neurooncol 1998 Jan, 36 (1), 71-7. 10. Ryan Gf., et al.: Int. J. Radia. Oncol. Biol. Phys., 1995 Jan, 15, 31920, 273-8. 11. Bergquist M., et al.: Lung cancer 1998 Apr., 20 (1), nowotworowe do kości, nacieczenie kościBóle spowodowane uszkodzeniem kości w przebiegu choroby nowotworowej mogą pochodzić z naciekania tkanki kostnej przez rosnący nowotwór lub być spowodowane zniszczeniem kości wywołanym przez przerzuty. Przyczyny te stanowią około 85% przypadków dolegliwości bólowych w zaawansowanej chorobie nowotworowej. Podstawą do wdrożenia badań kości są umiejscowione bóle kości, a także podwyższenie poziomu fosfatazy zasadowej i/lub kwaśnej (rak prostaty) w surowicy krwi. Pomocne są również badania markerów nowotworowych, takich jak PSA w raku prostaty i CA w raku piersi. Do podstawowych badań należą zdjęcia radiologiczne i scyntygrafia kości. W przypadku badań radiologicznych do rozpoznania przerzutu do kości upoważnia rozpoznanie zniszczenia struktury beleczkowatej kości w 50%. Należy pamiętać, że badanie to może nie wykryć ognisk o średnicy mniejszej niż 1 cm. Czulszym, ale mniej swoistym badaniem jest scyntygrafia kości. Za pomocą tego badania można wykryć ogniska przerzutowe do kości, gdy zniszczeniu uległo 5% – 15% struktury beleczkowej. Niekiedy, np. w przypadku przerzutów do kręgosłupa, scyntygrafia może wykazać o wiele wcześniej (do 6 miesięcy) obecność zmian przerzutowych. W przypadku podejrzenia przerzutów do kręgosłupa i ucisku na rdzeń kręgowy przydatnym jest badanie TK lub NMR oraz do kości są niekorzystnym czynnikiem rokowniczym, ale należy pamiętać, że np. w przypadku raka piersi mediana przeżycia chorych z przerzutami tylko do kości wynosi 2 lata, zaś około 10% tych chorych żyje ponad 10 lat od stwierdzenia przerzutów do kości, które często są jedyną lokalizacją przerzutów kościBól spowodowany naciekaniem kości bezpośrednio przez guz nowotworowy może wynikać zarówno z podrażnienia noceptorów jak i być spowodowany uciskiem guza na nerwy przebiegające w sąsiedztwie. Powstałe zaburzenia ukrwienia mogą potęgować ból. Ucisk guza na rdzeń kręgowy może wymagać szybkiej diagnostyki i leczenia. Do najczęściej występujących objawów należy wymienić ból pleców i bolesność uciskową. Dolegliwości bólowe nasilają się przy próbie Valsalvy. Odbarczenie rdzenia w przypadku braku objawów jego uszkodzenia (objawy motoryczne: zwiększone napięcie lub osłabienie mięśni, objawy czuciowe: utrata czucia bólu i temperatury poniżej uszkodzenia – objaw występujący rzadziej niż objawy motoryczne; dysfunkcja autonomiczna: nietrzymanie moczu i kału – objawy te mogą być początkowo niezbyt silnie wyrażone) rokuje przypadku utraty zdolności chodzenia szansa na jej odzyskanie wynosi nie więcej niż 10%. Gdy leczenie rozpocznie się, gdy chory jeszcze chodzi, to w 75% ma on szansę na to, że nie utraci zdolności chodzenia. Nierozpoczęcie odpowiedniego leczenia przed upływem 24 godzin od wystąpienia objawów uszkodzenia rdzenia zazwyczaj kończy się jego trwałym uszkodzeniem. W przypadku podejrzenia ucisku na rdzeń kręgowy należy niezwłocznie podać deksametazon, wykonać badanie TK lub/i mielografię ze wskazań nagłych oraz rozpocząć radioterapię lub leczenie chirurgiczne (laminektomia).Przerzuty nowotworu do kościDo najczęstszych nowotworów, które mogą dawać przerzuty do kości należą rak prostaty (80%), rak płuca i rak piersi (50%), rak nerki, rak jajnika, rak tarczycy, rak żołądka. Rak prostaty daje przerzuty typu osteosklerotycznego, rak piersi i chłoniaki typu osteosklerotycznego i osteolitycznego, zaś pozostałe nowotwory zazwyczaj typu osteolitycznego. Występowanie przerzutów osteolitycznych, przebiegających z resorpcją kości może doprowadzić do wystąpienia objawów paranowotworowych, takich jak hipercalcemia. Ogniska osteolityczne mogą doprowadzić uszkodzenia kości powodującego złamanie patologiczne. Diagnostyka obrazowa za pomocą klasycznych obrazów rentgenowskich może nie wykryć zmian patologicznych w obrębie kości pomimo występowania dolegliwości bólowych. Pomocne w tym przypadku może być badanie izotopowe (99Tc), TK (szczególnie przerzuty do kręgosłupa), NMR lub densytometria. Leczenie należy planować w zależności od stopnia nasilenia zmian przerzutowych oraz ich ilości. W przypadku zmian pojedynczych można zastosować radioterapię, które wywiera zarówno wpływ leczniczy jak i przeciwbólowy. W przypadku 80% chorych z przerzutami do kości dochodzi pod wpływem napromieniania do zmniejszenia się dolegliwości bólowych, zaś u 50% z nich ból ustępuje całkowicie. W przypadku zmian wieloogniskowych można zastosować farmakologiczne leczenie przeciwbólowe, biorąc pod uwagę także ewentualne występowanie zespołów paranowotworowych i zmiany biochemiczne w surowicy krwi. Zmiany wieloogniskowe w kościach mogą być wskazaniem do zastosowania izotopu radioaktywnego strontu (89CrCl2), który działa zarówno leczniczo jak i przeciwbólowo. Ma on zastosowanie szczególnie w przypadku zmian osteosklerotycznych w przebiegu raka gruczołu krokowego. W każdy przypadku stwierdzenia przerzutów do kości obowiązuje rozważenie zastosowania chemioterapii stosownie do typu guza pierwotnego oraz stanu ogólnego do kości często powodują złamania patologiczne, które jeszcze w niedalekiej przeszłości wymagały leżenia w łóżku. Powodowało to częste występowanie odleżyn, dolegliwości bólowych, zapalenia płuc. Chorzy ci szybko umierali wśród cierpień z powodu dolegliwości bólowych i dyskomfortu wynikającego z unieruchomienia w opatrunku gipsowym. Średni okres przeżycia chorych z przerzutami do kości leczonych zachowawczo wynosił około 7 miesięcy. Zastosowanie leczenia chirurgicznego spowodowało wydłużenie życia chorych ponad trzykrotnie, pozwalając jednocześnie na poprawę komfortu życia zarówno pod względem terapeutycznym (zmniejszenie dolegliwości bólowych) jak i psychicznym (możliwość poruszania się, brak odleżyn, skupienie się na leczeniu innych dolegliwości).Opracowanie: dr hab. n. med. Tomasz Jastrzębski, prof. ndzw. GUMed Klinika Chirurgii OnkologicznejUniwersyteckie Centrum Kliniczne w płuc – objawy, rokowania, leczenie. Jakie są jego przyczyny?Rak płuc ma jedno z najgorszych rokowań ze wszystkich nowotworów. Przyczynia się do niego przede wszystkim niezdrowy styl życia. Niestety, w większości przypadków nowotwór wykrywany jest za późno. Co roku zabija on 1,3 miliona ludzi na całym płuca to jeden z tych nowotworów, które rozwijają się przez długi czas, nawet latami. Wykrywa się go najczęściej na bardzo późnym etapie rozwoju, ponieważ dopiero wtedy widoczne stają się jego objawy. Długość życia zależy od bardzo wielu czynników, w tym od obecności i lokalizacji przerzutów. Rak płuc najczęściej pojawia się pomiędzy 45. a 65. rokiem życia, głównie u płuc – objawyKiedy pierwsze objawy raka płuc w końcu się pojawiają, bywają mylone z innymi schorzeniami. Intensywność symptomów wzrasta w zaawansowanym stadium objawy raka płuc to:uporczywy, suchy kaszel,duszności,świszczący oddech,uczucie kłucia w klatce piersiowej,ból i osłabienie barków,chrypka,osłabienie organizmu,szybkie męczenie się,spadek masy ciała,brak apetytu,obrzęki twarzy lub szyi,zły nastrój,nawracające i długo się utrzymujące zapalenie występują również nocne poty. W zaawansowanych przypadkach może pojawić się krwawa plwocina. Niestety, większość objawów obecna jest także podczas zwykłego przeziębienia lub innych infekcji dróg oddechowych. Na początku może być obecnych tylko kilka symptomów, jednak z czasem ich liczba się powiększa. Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie i z czasem przybierają na sile, należy jak najszybciej udać się do objawy raka płuc nie są w żaden sposób charakterystyczne i dlatego bardzo trudno jest je zauważyć. Kiedy przerzuty raka płuc są zaawansowane, często obserwuje się zespół żyły głównej górnej, w której dochodzi do zablokowania krwi, przez co chory doświadcza obrzęków oraz zaczerwienienia na twarzy i szyi. Zdarza się, że guz uciska określone nerwy, w wyniku czego dochodzi do bólów w okolicach barków, ramion i zgłosić się do lekarza?W przypadku pojawienia się niektórych objawów, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Należą do nich:symptomy zapalenia płuc,ból w klatce piersiowej, nasilający się podczas głębokiego oddychania,kaszel utrzymujący się ponad 4 tygodnie,spadek masy ciała bez odchudzania,uczucie zmęczenia bez konkretnego powodu,wymioty po kaszlu,kaszel z wykrztuszaniem żółtej lub zielonej plwociny przez ponad 2 dni,kaszel z wykrztuszaniem plwociny z niewielkimi śladami życia zostało osobom z rakiem płuc? Rokowania przy tej chorobie zależne są od stopnia zaawansowania oraz jej typu. Przy raku niedrobnokomórkowym I stopień zaawansowania daje około 60–70 proc. szans na przeżycie pięciu lat, II stopień – od 40 do 50 proc., III stopień – poniżej 15 proc., natomiast IV stopień – poniżej 1 proc. U osób, które nie zdecydowały się na leczenie i które mają raka drobnokomórkowego, prognozowana długość życia wynosi 6-8 miesięcy. Z kolei u tych, które przeszły radioterapię i chemioterapię, szansa na dwuletnie przeżycie wynosi 2-40 raka płucMożna wyróżnić dwa główne rodzaje raka:rak drobnokomórkowy (ang. small cell lung cancer, SCLC) – jest bardziej agresywny i daje bardziej odległe przerzuty,rak niedrobnokomórkowy (ang. non-small cell lung cancer, NSCLC) – rozwija się wolniej i na wczesnym etapie zaawansowania czasem można go wyleczyć podczas operacji, występuje u większości rodzaje nowotworów leczy się w inny sposób. Trudniejszy w wyleczeniu jest rak niedrobnokomórkowy, który dzieli się na 3 typy, takie jak:rak gruczołowy płuca,rak płaskonabłonkowy płuc,rak gruczołowy płucaRak gruczołowy płuc, zwany także „gruczolakorakiem” to najpopularniejszy rodzaj niedrobnokomórkowego raka płuc. Zazwyczaj jest on przypadłością osób palących papierosy, jednak może się rozwinąć również u tych, które nie paliły. To najczęściej diagnozowany typ nowotworu u osób młodych i kobiet. Uważa się, że ten rodzaj raka powstaje z komórek gruczołowych umiejscowionych w nabłonku wyściełającym drogi oddechowe. Zwykle rozwija się po zewnętrznej stronie płuca i już na początkowym etapie choroby daje płaskoknabłonkowy płucSzacuje się, że obejmuje on aż 40 proc. wszystkich przypadków zachorowań na raka płuc. Z reguły diagnozowany jest u palących. Umiejscowiony jest najczęściej w dużych oskrzelach, niedaleko wnęki płuca. Ze względu na to, że wrasta w oskrzela, można w jego przypadku zauważyć symptomy takie, jak np. odkrztuszanie krwi. W przeciwieństwie do innych typów raka, bardzo powoli się wielokomórkowyTo najrzadziej występujący rodzaj raka niedrobnokomórkowego, również najczęściej występuje u palaczy. W tym przypadku guzy wrastają ku brzegowi płuc, rosną szybciej i szybciej się rozprzestrzeniają niż inne rodzaje raka z badań, które pomaga zdiagnozować raka płuc jest RTG klatki piersiowej. Ważne jest jednak to, że nawet przy nowotworze jego wynik może być prawidłowy: rak może być zlokalizowany w obszarze o ograniczonej dostępności. Dlatego przy podejrzeniu choroby należy wykonać również tomografię komputerową, która obejmie jamę brzuszną do poziomu nadnerczy. Pomocne w diagnozie może okazać się również badanie klatki piersiowej rezonansem diagnozuje się również na podstawie bronchoskopii oraz obecności markerów nowotworowych w badaniach krwi. Warto zaznaczyć, że markery SCC-Ag w dużym stężeniu (powyżej 2 ng/ml) obserwuje się nie tylko w raku płuc, ale i w raku szyjki macicy. W sytuacji, gdy guz zostanie wykryty odpowiednio wcześnie, można go podczas zabiegu chirurgicznego usunąć, dzięki czemu choroba nie rozprzestrzeni się na kolejne raka płucRak płuc ma swoje podłoże przede wszystkim w paleniu papierosów, ponieważ w dymie papierosowym obecne są substancje rakotwórcze, które są szkodliwe nie tylko dla aktywnych, ale i biernych palaczy. Aż 85-90 proc. przypadków zachorowań związanych jest z paleniem. Kilkukrotnie większe szanse zachorowania na raka mają również osoby palące fajki i cygara. Ważne jest to, że kilkanaście lat po rzuceniu palenia szanse na zachorowanie są u byłych palaczy już takie same jak u osób, które nigdy nie płuc może również rozwijać się w odpowiedzi na azbest, metale ciężkie, radon, a także zanieczyszczenia środowiskowe, np. smog. Przyczyniać się do niego mogą również blizny po wcześniej przebytych chorobach płuc oraz przebyte już leczenie płuc może być również konsekwencją genów, szczególnie w rodzinach, w których stwierdzono raka płuc u wielu krewnych. Chodzi tu konkretnie o mutacje genów, które prowadzą do procesów zaburzania i obumierania komórek. W konsekwencji powstają niekontrolowane podziały komórkowe, których efektem jest powstanie guza płuc. Przyczyn upatruje się również w problemach hormonalnych, dotyczącym przede wszystkim hormonów płciowych mężczyzn. Może się zatem zdarzyć tak, że na raka płuc zachoruje osoba, która w życiu nie zapaliła raka płucLeczenie raka płuc zależne jest od stopnia zaawansowania, typu komórek, z których powstał oraz stanu chorego. Polega ono na operacji chirurgicznej, o ile w badaniach nie stwierdzono przerzutów. Chirurg wycina zmianę razem z płatem płuca. Czasem zabieg ten poprzedza się chemioterapią, której celem jest zmniejszenie masy się zdarzyć, że guza nie da się zoperować, ponieważ nie wszyscy pacjenci się do tego kwalifikują. Wówczas stosuje się chemioterapię, radioterapię oraz leczenie objawowe. Dzięki nim mogą zmniejszyć się określone dolegliwości. Omawiane metody mogą wydłużyć życie pacjentów nawet o kilka zaznaczyć, że w przypadku raka drobnokomórkowego, który stanowi jedną piątą wszystkich zachorowań, podatność na chemioterapię jest bardzo duża, dzięki czemu może ona skutkować remisją choroby przez wiele lat. Jeśli chodzi o raka niedrobnokomórkowego, który rozwija się wolniej, można stosować: chemioterapię, immunoterapię, terapie antyangiogenne czy też terapie ukierunkowane ostatnich latach bardzo duże postępy w leczeniu raka niedrobnokomórkowego osiągnięto za sprawą wyżej wspomnianej immunoterapii, która odblokowuje aktywność układu odpornościowego i efektywnie zwalcza raka. Dobre efekty przynosi także terapia ukierunkowana molekularnie, którą stosuje się w przypadku pacjentów z modyfikacjami genetycznymi w komórkach nowotworowych, a także ze zmianami płuc – przerzutyW przypadku nowotworu płuc najczęściej odnotowuje się przerzuty do:ośrodkowego układu nerwowego – tutaj ich symptomami są drgawki, zawroty głowy, zaburzenia równowagi,kości – przerzuty objawiają się bólami kości i patologicznymi złamaniami,wątroby – w tym przypadku przerzuty objawiają się poprzez nudności, bóle w nadbrzuszu, żółtaczkę, spadek masy się, że dochodzi do przerzutów raka płuc również w nadnerczach oraz w drugim długo rozwija się rak płuc?Od momentu powstania pierwszej rakowej komórki do czasu pojawienia się guza o średnicy 1 cm mija 15 lat. Tyle czasu trzeba też czekać, zanim da on najczęściej jakiekolwiek objawy. Dlatego też tak ważne jest, aby regularnie wykonywać zwłaszcza po 50. roku życia:okresowe badanie RTG klatki piersiowej,tomografię badanie pamiętać, że wiek zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na nowotwór Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z w MałopolscePrzerzuty do mózgu są najczęstszym nowotworem mózgu obserwowanym klinicznie i stanowią więcej niż połowę ze wszystkich guzów mózgowych przerzutów u dorosłych są głównie rak płuca, piersi, nerki, jądra, czerniak, a u dzieci nerwiak zarodkowy, mięśniakomięsak prążkowany, nowotwór Wilms’a. Wewnątrzczaszkowe przerzuty mogą być śródmózgowe (większość) lub mogą atakować opony miękkie, nerwy czaszkowe, naczynia krwionośne i kości czaszki. Ogniska przerzutowe są zazwyczaj dobrze odgraniczone – pojedyncze lub mnogie. Zazwyczaj wokół nich pojawia się znaczny obrzęk zwiększający ciśnienie śródczaszkowe. Ponieważ charakteryzuje je szybki wzrost, objawy pojawiają się dość wcześnie. Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe powoduje bóle głowy, nudności, wymioty, zaburzenia widzenia. Objawy ogniskowe w postaci zaburzeń ruchomości kończyn, zaburzeń mowy zależnie są od umiejscowienia i wielkości guza. Przerzuty do mózgu nieraz wywołują objawy wcześniej niż ognisko pierwotne. Jeżeli wykryto guz mózgu o cechach przerzutu, należy wykonać badania w poszukiwaniu ewentualnego pierwotnego ogniska. Dla dokonania diagnozy zmian w mózgu wykorzystuje się tomografię komputerowa (TK) oraz rezonans magnetyczny (MRI) który jest bardziej czuły i współcześnie stosowanych metod leczenia do najczęściej stosowanych należą resekcja chirurgiczna, radioterapia oraz radiochirurgia stereotaktyczna w tym gamma knife. Wybór metody terapeutycznej zależny jest od stanu ogólnego chorego, charakteru guza pierwotnego i stopnia jego zaawansowania, a przede wszystkim lokalizacji i ilości zmian przerzuty zazwyczaj wymagają chirurgicznego wycięcia. Wyjątkiem są zmiany położone w głębokich strukturach mózgu. Zabieg chirurgiczny stosujemy także przy mnogich przerzutach wraz z radioterapią całego mózgu, ale tylko wówczas gdy wszystkie zmiany mogą być usunięte. W przypadku gdy nie ma możliwości usunięcia wszystkich zmian stosujemy tylko radioterapię całego radykalne wycięcie guza śródczaszkowego nie jest brane pod uwagę, to w przypadku nieznanego pochodzenia guza pierwotnego lub niepotwierdzonej diagnozy należy wykonać biopsję tej pamiętać, że „radioczułość” przerzutów do mózgu na radioterapię jest różna w zależności od pochodzenia raka wrażliwych na naświetlanie zaliczamy między innymi drobnokomórkowy rak płuca, nowotwory komórek zarodkowych, a wysoce odporne są przerzuty na naświetlania zamiast stosowania radioterapii całego mózgu lepiej zastosować radiochirurgię stereotaktyczną. Radioterapia całego mózgu prowadzi do szybkiej poprawy neurologicznej u większości chorych. Niestety ta forma leczenia związana jest z dużym odsetkiem działań niepożądanych. We wczesnym okresie po naświetlaniu chorzy często zgłaszają bóle głowy, nudności, wymioty, oraz uczucie silnego zmęczenia. Do najczęstszych odległych powikłań zaliczamy zaburzenia pamięci, zaburzenia funkcji poznawczych, trudności z wysławianiem rokowania w przypadku przerzutów nowotworowych do mózgu są mało optymistyczne. Czas przeżycia pacjenta o resekcji chirurgicznej to średnio 8 miesięcy. Stosowana radioterapia całego mózgu wydłuża czas przeżycia od 3 do 6 miesięcy. Jeśli te dwie metody są skojarzone to średni czas przeżycia wydłuża się do 10 med. Marcin Czternastekspecjalista neurochichirurgiiJak powstają przerzuty raka?Do najważniejszych cech nowotworu złośliwego należą zdolność do naciekania i niszczenia okolicznych tkanek oraz zdolność dawania przerzutów do węzłów chłonnych oraz odległych narządów, gdzie komórki nowotworowe zagnieżdżają się, rozrastają i mogą dawać dalsze przerzuty raka. To właśnie te dwie cechy – naciekanie i przerzuty raka, ostatecznie decydują o losie pacjenta łagodne w przeciwieństwie do złośliwych nie naciekają okolicznych tkanek i nie dają przerzutów nowotworowych, dzięki czemu rokowanie jest rozrastająca się patologiczna tkanka zachowuje kontakt z guzem pierwotnym, jest to rozrost i naciekanie miejscowe (infiltratio). Gdy tego kontaktu nie ma, a rozrost odbywa się w mniejszej lub większej odległości od ogniska macierzystego, mamy do czynienia z przerzutem raka (metastasis).Przerzuty raka są konsekwencją przenoszenia się komórek nowotworowych oderwanych od guza poprzez naczynia krwionośne lub naczynia chłonne do miejsc od niego odległych. Przerzut raka, to jakby oderwany kawałek – bardzo mały, bo może to być tylko jedna lub kilka komórek nowotworowych – który wyemigrował i zapoczątkował powstanie nowego ogniska choroby w nowym niektórych nowotworów mają charakterystyczne miejsca predylekcyjne, np. rak płuca daje dość często przerzuty do mózgu (co zdarza się znacznie rzadziej w przypadku innych nowotworów). Wątroba, płuca i kości są częstym siedliskiem przerzutów różnego pochodzenia, ale już serce, skóra, tarczyca czy mózg – rzadkim. W śledzionie, mięśniach poprzecznie prążkowanych, piersiach oraz ścianach macicy – przerzuty nowotworowe nie występują prawie nowotworuProces przerzutowania ma charakter kaskadowy i obejmuje takie etapy jak:Wnikanie komórek nowotworowych do światła naczyń;Przetrwanie w krążeniu;Wyłamanie się spod kontroli immunologicznej organizmu;Wydostanie się komórek nowotworowych z przestrzeni wewnątrznaczyniowej;Zjawisko „uśpienia” w narządzie docelowym;Wydzielanie czynników wzrostowych i rozprzestrzenianie iż jedynie 1% komórek nowotworowych krążących we krwi zachowuje żywotność i daje wtórne ognisko nowotworu (przerzuty raka). Możliwe, że zależy to od obrony immunologicznej. Jej także przypisuje się zjawisko „uśpienia” komórek nowotworowych, które po kilku latach od zakończenia leczenia „budzą się”, rozrastają i dają o sobie znać właśnie w postaci przerzutów nowotworowych. Być może taki rozrost następuje po osłabieniu obrony immunologicznej np. w miarę starzenia wystąpienia przerzutów raka zwiększa się wraz ze wzrostem rozmiarów guza i jego frakcji proliferacyjnej. Im mniejszy nowotwór – tym większy odsetek trwałych to jest naciekanie raka?Nowotwór nie zawsze rozszerza się poprzez przerzuty raka. Guz może być otoczony mikronaciekiem własnych komórek nowotworowych w najbliższym sąsiedztwie. Komórki rakowe guza wnikają w przestrzenie tkankowe sąsiadujące z guzem i w ten sposób nowotwór przenosi się na inne, pobliskie organy. Naciek nowotworowy to nie przerzuty raka, ale wnikanie komórek w sąsiednią nowotworowy zabija komórki tkanek naciekanych. To właśnie skłonność do rozszerzania się choroby w ten sposób, iż wrasta „korzeniami” coraz głębiej, była przyczyną nazwania jej „rakiem„.Naciek nowotworowy sprawia, że miejsce w którym poprzednio były zdrowe komórki, staje się niesprawne i przestaje spełniać swoje funkcje. Na początku taka dysfunkcja jest niezauważalna dla pacjenta, ale z czasem, gdy komórek nowotworowych przybywa, to coraz większe fragmenty narządu zostają wyłączone z normalnej pracy i pojawiają się nowe objawy choroby nie musi cechować nowotworu złośliwego od początku jego istnienia. W przypadku niektórych raków cecha ta może być czasowo utajona. Rak nacieka nie tylko do tkanek otaczających, ale wrasta także do naczyń krwionośnych i chłonnych, przestrzeni surowiczych, przestrzeni podpajęczynówkowej, przewodów wysłanych nabłonkiem i raka do węzłów chłonnychWęzły chłonne (gruczoły limfatyczne) stanowią część układu chłonnego (limfatycznego) obejmującego swymi strukturami całe ciało. Węzły chłonne to niewielkie twory w kształcie fasoli, które są połączone systemem przewodów noszących nazwę naczyń chłonnych (limfatycznych).Węzły działają jak filtry w stosunku do gromadzących się w nich bakterii oraz komórek nowotworowych, które mogą przemieszczać się w obrębie układu chłonnego. Osocze zawarte w krążącej w organizmie krwi zostaje przefiltrowane przez ściany naczyń krwionośnych i dostaje się do przestrzeni międzykomórkowej i samych komórek, dostarczając im składników odżywczych i tlenu. Z kolei komórki pozbywają się produktów przemiany materii i dwutlenku węgla. Część osocza dostaje się z powrotem do naczyń żylnych w postaci chłonki (limfy), a cześć gromadzi się w układzie chłonnym i podlega procesom filtrowania w gruczołach przypadku gdy dojdzie do rozwoju nowotworu złośliwego, układ chłonny nabiera szczególnego znaczenia, gdyż stanowi jedną z dróg rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych na cały tego właśnie powodu onkolodzy dokonując oceny stopnia zaawansowania nowotworu złośliwego, zawsze starają się zbadać czy komórki rakowe dotarły do węzłów chłonnych – stanowi ważny czynnik raka do mózguW ramach diagnostyki obrazowej w przypadku podejrzenia przerzutów raka do mózgu zwykle wystarcza badanie tomografem komputerowym z dożylnym podaniem środka kontrastowego. Badanie rezonansem magnetycznym (zawsze z dożylnym podaniem środka kontrastowego) poprawia uwidocznienie drobnych ognisk przerzutowych (również tych niewidocznych w badaniu tomografem).Badanie rezonansem magnetycznym powinno być wykonane zawsze w przypadku podejrzenia przerzutów do opon mózgowych oraz jeśli obraz kliniczny przemawia za zmianami przerzutowymi do mózgu, a nie zobrazowano ich w badaniu TK, bowiem liczba ognisk przerzutowych ma wpływ na sposób leczenie przerzutów rakaLeczenie chirurgiczne przerzutów raka do mózgu ma zastosowanie w przypadku pojedynczych lub nielicznych ognisk przerzutowych do mózgu, dostępnych operacyjnie bez dużego ryzyka powikłań. Jeżeli zmianę usunięto doszczętnie i zapewniono możliwość regularnych obrazowych badań kontrolnych, to dopuszczalna jest wyłączna to zwłaszcza nowotworów o wolnej dynamice, z wyleczonym ogniskiem pierwotnym oraz bez obecności innych przerzutów rakaW sytuacji gdy nowotwór cechuje się szybką dynamiką, a okres od pierwotnego leczenia jest krótki (kilka miesięcy), należy rozważyć paliatywne napromienianie całego przypadku pojedynczych lub nielicznych oraz niezbyt rozległych (

Gruczolakorak płuc. Gruczolakorak płuc rozwija się najprawdopodobniej z komórek gruczołowych znajdujących się w nabłonku wyścielającym drogi oddechowe. Guz często bywa zlokalizowany na zewnętrznej przestrzeni płuca i niekiedy już na wczesnym etapie może powodować przerzuty do węzłów chłonnych lub innych narządów

Ekspert medyczny artykułu Nowe publikacje хCała zawartość iLive jest sprawdzana medycznie lub sprawdzana pod względem faktycznym, aby zapewnić jak największą dokładność faktyczną. Mamy ścisłe wytyczne dotyczące pozyskiwania i tylko linki do renomowanych serwisów medialnych, akademickich instytucji badawczych i, o ile to możliwe, recenzowanych badań medycznych. Zauważ, że liczby w nawiasach ([1], [2] itd.) Są linkami do tych badań, które można kliknąć. Jeśli uważasz, że któraś z naszych treści jest niedokładna, nieaktualna lub w inny sposób wątpliwa, wybierz ją i naciśnij Ctrl + Enter. Przerzuty są cząstkami złośliwego guza w innych narządach i tkankach. Proces rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych nazywany jest przerzutami. Występuje najczęściej w nurcie limfy, rzadziej w krwi żylnej, a jeszcze rzadziej w zatorach tętniczych. Rak żołądka najczęściej rozprzestrzenia się za pośrednictwem szlaków limfogennych i krwiotwórczych. Ponadto cechą wyróżniającą pierwszego sposobu są przerzuty w pobliskich węzłach chłonnych. W drugim typie nowotworów wtórnych powstaje przepływ krwi żylnej w odległych narządach i tkankach. Jak przebiega proces przerzutowania? Przerzuty w raku żołądka powstają przez oderwanie niewielkiej części guza (lub nawet kilku komórek) i dostanie się do przepływu limfy. W naczyniach limfatycznych następuje proces reprodukcji komórek nowotworowych, a następnie hamowanie jednego lub drugiego narządu w węzłach chłonnych, gdzie dochodzi do powstania przerzutów. Przerzuty, kiedy osiągną pewien rozmiar, można nazwać wtórnym guzem. Guz wtórny składa się z tych samych komórek co pierwotny (pierwotny). Przerzuty są tworzone u 80-90% pacjentów z rakiem żołądka w późnych stadiach choroby. Wraz z pojawieniem się guzów wtórnych, resekcja guza pierwotnego w żaden sposób nie wpływa na życie pacjenta, dlatego często eliminuje się kwestię prowadzenia operacji. [1], [2], [3], [4], [5], [6], [7], [8], [9], [10], [11], [12] Rak żołądka i przerzuty do wątroby W przypadku raka żołądka, najczęstszym miejscem lokalizacji przerzutów jest wątroba. Na początkowym etapie nie ma specjalnych objawów klinicznych. Przy długotrwałym rozwoju, utracie wagi, nudnym, bolącym bólu w prawym górnym kwadrancie, zwiększeniu temperatury ciała, można zaobserwować zmęczenie. Później dochodzi do naruszenia wątroby, a co za tym idzie, zwiększenia jej rozmiarów i powstania mniejszej żółtaczki. Rozpoznanie przerzutów do wątroby w raku żołądka zwykle wykonuje się przez badanie jamy brzusznej za pomocą urządzenia ultrasonograficznego. Leczenie przerzutów w wątrobie w raku żołądka polega na zawieszeniu wzrostu ich liczby i rozmiaru za pomocą promieniowania i chemioterapii. Jeśli przerzuty w wątrobie są rozległe, niestety, żadna terapia nie pomoże przedłużyć życia pacjenta. Wynik z przerzutami w wątrobie jest dość opłakany. Jeśli w wątrobie znajduje się guz wtórny, pacjentowi podaje się okres od jednego tygodnia do miesiąca. Rak żołądka i przerzuty do płuc Przerzuty w płucach są drugą częstością z występowaniem raka żołądka. Głównym objawem pojawienia się wtórnych guzów w płucach jest duszność, kaszel i krwioplucie. W ostatnim etapie ból pojawia się podczas wdechu i krwawienia z płuc. Rozpoznanie przerzutów do płuc wykonuje się, wykonując zdjęcie radiografii. Na filmie w miejscu powstawania guzów wtórnych widoczne będą zaciemnione obszary. Leczenie przerzutów do płuc w raku żołądka ma na celu zmaksymalizowanie żywotności narządu za pomocą chemioterapii i radioterapii. Wynik w uogólnieniu przerzutów do płuc, jak w wątrobie, jest rozczarowujący. Pacjenci żyją od tygodnia do miesiąca. Rak żołądka i przerzuty w kręgosłupie Przerzuty w kręgosłupie z rakiem żołądka są rzadkim przypadkiem. Te wtórne nowotwory zwykle nie wywołują efektu przez bardzo długi czas. Jeśli wykonano resekcję pierwotnego guza żołądka za pomocą regionalnych węzłów chłonnych, a następnie nie wykonano radioterapii lub chemioterapii, wówczas istnieje możliwość, że cząsteczki guza mogły dostać się do kręgosłupa. Objawy kliniczne przerzutów w kręgosłupie przypominają bóle neurologiczne (zapalenie korzonków nerwowych), które wraz ze wzrostem guza mogą prowadzić do całkowitego niedowładu kończyn spowodowanego uciskiem korzeni nerwów rdzeniowych. Złożoność diagnozy polega na tym, że przerzuty rosną wewnątrz tkanki kostnej. To także stanowi ogromny problem przy usuwaniu przerzutów. Rokowanie przerzutów w kręgosłupie jest dość pocieszające, ponieważ wczesne wykrycie można wyleczyć za pomocą kuracji i radioterapii. Gdzie boli? Co Cię dręczy? Rozpoznanie przerzutów w raku żołądka Rozpoznanie przerzutów w raku żołądka zależy od ich lokalizacji. Do diagnostyki użyj: badanie ultrasonograficzne (w celu określenia obecności guzów wtórnych w jamie brzusznej, wątrobie); obrazowanie rezonansu magnetycznego (w celu określenia guzów wtórnych w nieruchomych narządach, takich jak wątroba, tkanka kostna); Promieniowanie rentgenowskie (w celu ustalenia obecności guzów wtórnych w płucach i wątrobie); przebicie (w celu określenia obecności guzów wtórnych w jamach narządów i skóry). [13], [14], [15], [16], [17], [18], [19] Co trzeba zbadać? Jak zbadać? Z kim się skontaktować? Leczenie przerzutów w raku żołądka Przy intensywnym leczeniu przerzutów ma na celu maksymalizację żywotności narządu. Usunięcie wszystkich przerzutów jest niemożliwe, dlatego leczenie operacyjne jest uważane za niepraktyczne. Całkowicie zatrzymanie wzrostu guzów wtórnych również nie jest możliwe, więc zastosowanie chemioterapii i radioterapii, głównie w celu przedłużenia życia pacjenta. Rokowania z przerzutami raka żołądka, z reguły rozczarowujące. Lethality to ponad 98%. Więcej informacji o leczeniu Translation Disclaimer: The original language of this article is Russian. For the convenience of users of the iLive portal who do not speak Russian, this article has been translated into the current language, but has not yet been verified by a native speaker who has the necessary qualifications for this. In this regard, we warn you that the translation of this article may be incorrect, may contain lexical, syntactic and grammatical errors.

W ogonie trzustki odkryto masę komórek nowotworowych. Zmiany dostrzegalne były także na wątrobie, a więc trzustka dała przerzuty nie tylko do kości. Rak tego organu przerzutuje najczęściej do wątroby i przestrzeni otrzewnej, a następnie mózgu, płuc i nerek, przerzuty do kości są bardzo rzadkie.

Rak płuca stanowi ogromne wyzwanie dla współczesnej medycyny. Jest najczęstszym nowotworem występującym na świecie o bardzo złym rokowaniu. W Polsce rocznie diagnozowanych jest ponad 20 000 nowych przypadków, w tym samym okresie umiera około 19 000 tysięcy najczęściej osoby powyżej 55. roku życia. Choroba stanowi główną przyczynę zgonu z powodu nowotworów zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Przypuszcza się, że do 2035 roku choroba będzie przyczyną niemal 3 milionów zgonów na całym świecie. Najpowszechniej występującym nowotworem tego narządu jest wywodzący się z komórek nabłonka dróg oddechowych. Może być zlokalizowany w dużych oskrzelach lub drobnych oskrzelikach. Z uwagi na miejsce występowania nazywany jest także nowotworem oskrzelopochodnym. Rozwija się on w wyniku nieprawidłowych przemian komórek nabłonka oddechowego spowodowanych czynnikami rakotwórczymi. Do innych nowotworów płuc, zdecydowanie rzadziej występujących, zalicza się chłoniaki oraz nowotwory nienabłonkowe. Wczesne objawy raka płucaObjawy są niespecyficzne, zwłaszcza w początkowych stadiach i często mogą być maskowane innymi schorzeniami, np. dolegliwości u osób palących mogą być spowodowane również przewlekłą obturacyjną chorobą płuc. Szacuje się, że od momentu pojawienia się pierwszych niepokojących symptomów do postawienia diagnozy mija nawet 6–8 miesięcy. Często choroba jest rozpoznawana w badaniach radiologicznych wykonywanych z innych uwagi na bardzo agresywny przebieg niekiedy pierwsze symptomy mogą wynikać z pojawiających się przerzutów w węzłach chłonnych, mózgu czy kościach. Występowanie określonych dolegliwości jest również zależne od lokalizacji raka płuca na początku są bardzo skąpe lub wręcz ich brak. Zwykle są to:kaszel,duszność i świszczący oddech,nawracające infekcje płucne,chrypka,odkrztuszanie wydzieliny z krwią,ból w klatce piersiowej i barkach,podwyższona temperatura ciała,uczucie zmęczenia, osłabienie,utrata masy ciała niezwiązana z który występuje u 45–75 proc. chorych jest kaszel, któremu często towarzyszy odkrztuszanie może wystąpić duszność, ból w klatce piersiowej, krwioplucie oraz chrypka, spowodowana uszkodzeniem nerwu krtaniowego. U wielu chorych rozwija się przedłużające lub nawracające zapalenie zlokalizowany w górnej części płuca może być odpowiedzialny za ból barku promieniujący nawet do palców ręki po tej samej stronie. Natomiast jeżeli nowotwór znajduje się w części centralnej, to charakterystyczny jest tzw. zespół żyły głównej górnej, powodujący obrzęk głowy i szyi, a niekiedy kończyn nowotworu do węzłów chłonnych nadobojczykowych będzie skutkował ich powiększeniem. Za zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, nudności, wymioty, drgawki, niedowłady, zawroty głowy) odpowiadają przerzuty do mózgu, a patologiczne złamania i bóle kostne są spowodowane przerzutami do kości. Ponadto nowotwór może być również rozsiany w wątrobie i skutkować pojawieniem się żółtaczki oraz w nadnerczach, zaburzając wydzielanie hormonów. U chorych mogą także występować stany gorączkowe, niedokrwistość oraz utrata masy ciała. Przyczyny raka płucNajważniejszym czynnikiem ryzyka jest czynne palenie tytoniu, które odpowiada za około 80 proc. zachorowań. W dymie tytoniowym zawarte jest kilka tysięcy związków chemicznych, spośród których wiele ma udowodnione działanie kancerogenne, benzen, chlorek winylu, nitrozopirolidyna, N-nitrozaominy i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne. Palenie papierosów o niższej zawartości nikotyny oraz tych, które są wyposażone w filtry również jest bardzo szkodliwe i nie chroni przed rozwojem nowotworu. Podobne działanie wykazuje także palenie fajki lub w patogenezie tej choroby istotne znaczenie mają: długość czasu palenia, liczba wypalanych papierosów, a także wiek, w którym rozpoczęto palenie tytoniu. Zwiększone ryzyko zachorowania występuje również u tzw. biernych palaczy, czyli osób, które nie palą , ale są narażone na szkodliwe działanie dymu tytoniowego. Zrezygnowanie z nałogu powoduje stopniowe zmniejszenie ryzyka wystąpienia choroby, jednak nigdy nie jest ono na tak niskim poziomie, jak u osób innych przyczyn zalicza się czynniki środowiskowe oraz zawodowe. Należą do nich promieniowanie jonizujące, narażenie na azbest, kadm, radon, beryl, nikiel, krzemionkę oraz chlorek winylu. Istotną rolę odgrywa także zanieczyszczenie rozwoju raka płuca nie poznano jeszcze wystarczająco znaczenia czynników genetycznych. Ustalono, że osoby, w których rodzinach występowała choroba nowotworowa płuc są dwukrotnie bardziej narażone na zachorowanie. Przypuszcza się, że dziedziczona może być skłonność do wolnej naprawy DNA, a także zwiększona podatność na szkodliwe działanie rakotwórczych składników dymu tytoniowego. Z reguły tendencja do palenia tytoniu występuje rodzinnie, poza tym obecność osoby palącej w rodzinie skutkuje narażeniem na bierne palenie pozostałych członków rodziny. Nie ustalono jeszcze, czy zwiększone ryzyko zachorowalności na raka płuca w tej grupie populacji jest spowodowana ekspozycją na dym papierosowy, czy odpowiadają za niego czynniki że na dwukrotnie częściej chorują osoby zarażone wirusem HIV. Może to wynikać z upośledzonej odporności oraz z samego palenia tytoniu, które w tej grupie populacji jest na wysokim poziomie. Diagnostyka raka płucZwykle rak płuca jest diagnozowany, kiedy choroba jest już bardzo zawansowana. Przy podejrzeniu choroby istotne znaczenie ma przeprowadzony z chorym wywiad, a także badania przedmiotowe i diagnoza zostaje natomiast postawiona na podstawie badania mikroskopowego, wykonanego najczęściej przy użyciu biopsji: cienko- lub gruboigłowej węzłów chłonnych (z wykorzystaniem bronchoskopii) lub biopsji przerzutów znajdujących się poza klatką konieczne jest wykonanie biopsji po przeprowadzeniu zabiegu otwarcia klatki piersiowej. W przypadku guzów zlokalizowanych w centralnej części płuca istnieje możliwość przeprowadzenia badania wydzieliny z dróg zdiagnozowaniu raka płuca bardzo ważne jest ustalenie w jakim stopniu nowotwór jest zaawansowany oraz wykrycie ewentualnych przerzutów. Służą do tego badania fizykalne i obrazowe, np. badania RTG klatki piersiowej, USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, scyntygrafia części pacjentów zalecane jest wykonanie pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Dodatkowo w niektórych przypadkach istotne jest przeprowadzenie bronchoskopii czy raka płucDiagnostyce niedrobnokomórkowego raka płuc służy marker CYFRA 21-1 i NSE. Przy nowotworze obserwuje się także wzrost stężenia markera histologiczne nowotworu płucaZ uwagi na różny obraz kliniczny oraz odmienne możliwości terapeutyczne, rak płuca dzieli się na dwie kategorie: drobnokomórkowy (DRP, ang. small-cell lung cancer – SCLC) oraz niedrobnokomórkowy (NDRP, ang. non-small-cell lung carcinoma – NSCLC), do którego zalicza się: płaskonabłonkowy, gruczołowy i drobnokomórkowyStanowi około 20 proc. wszystkich przypadków raka płuca. Cechuje się bardzo agresywnym przebiegiem i szybkim wzrostem. We wczesnej fazie choroby następuje rozsiew nowotworu. Przerzuty zazwyczaj są zlokalizowane w kościach, skórze, szpiku kostnym, węzłach chłonnych oraz mózgu. Najczęściej obejmuje on duże oskrzela. Jest to rodzaj raka, który wykazuje najsilniejszy związek z paleniem że charakteryzuje się on wysoką wrażliwością na radio- i chemioterapię, to rokowanie jest złe. Zwykle w momencie rozpoznania choroby są już obecne odległe przerzuty. W przebiegu tego rodzaju raka często współwystępują objawy paranowotworowe, do których zalicza się zaburzenia neurologiczne, endokrynologiczne, dolegliwości ze strony skóry (np. objawy tocznia, zapalenie skórno-mięśniowe, palce pałeczkowate). Dodatkowo mogą pojawić się powikłania zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia elektrolitowe, a także płaskonabłonkowyOdpowiada za około 40—50 proc. pierwotnych nowotworów płuca. Częściej występuje u osób starszych. Bardziej predysponowani do zachorowania są mężczyźni. Również jest powiązany z paleniem tytoniu. Zwykle zlokalizowany jest centralnie. Charakteryzuje go powolny rozwój. Najczęściej poprzedzony jest stanami przednowotworowymi dotyczącymi zmiany wyglądu oraz zaburzeń funkcjonowania nabłonka gruczołowyDiagnozowany u około 35 proc. chorych na nowotwory pierwotne płuc. Zdecydowanie częściej występuje u kobiet. Rozpoznawany jest u niepalących, stąd w jego patogenezie ekspozycja na dym tytoniowy ma niewielkie znaczenie. Guz zazwyczaj jest zlokalizowany w obwodowych częściach płuc. Charakteryzuje się powolnym wzrostem, jednak z uwagi na bogate unaczynienie, szybko powoduje powstawanie przerzutów, najczęściej do mózgu. W ostatnich dekadach zaobserwowano zwiększoną zachorowalność na ten rodzaj nowotworu wielkokomórkowyStanowi około 10 proc. wszystkich pierwotnych nowotworów płuc. Zbudowany jest z dużych komórek. Może być zlokalizowany zarówno w centralnych częściach płuc, jak również w obwodowych. Charakteryzuje się szybkim wzrostem i rozsiewem do odległych zaawansowania raka płuca (przerzuty)W ocenie rokowania oraz doborze najlepszego leczenia istotne znaczenie ma również określenia stopnia zaawansowania choroby. Służy do tego klasyfikacja TNM opracowana przez Międzynarodowe Stowarzyszenie do Badań nad Rakiem Płuca (ang. International Association for the Study of Lung Cancer).Cecha T (tumor) określa wielkość guza, N (node) – obecność przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych klatki piersiowej, natomiast M (metastases) – pojawienie się przerzutów podstawie oceny guza, wyróżnia się następujące stopnie choroby nowotworowej:I stopień – nowotwór jest ograniczony wyłącznie do miąższu płuca, brak przerzutów w regionalnych węzłach chłonnych, guz nie nacieka na struktury śródpiersia;II stopień – nowotwór ograniczony do miąższu płuca, obecność przerzutów w węzłach chłonnych wnęki płuca;III stopień – nowotwór nacieka na struktury śródpiersia, klatkę piersiową, kręgosłup lub są obecne przerzuty w węzłach chłonnych śródpiersia bądź nadobojczykowych;IV stopień – przerzuty odległe (mózg, nadnercza, kości, wątroba) lub rozsiew do jamy raka płucMimo rozwoju medycyny i farmakoterapii, możliwości terapeutyczne w przypadku raka płuca nie są zadowalające. Szansę na wyleczenie i przeżycie przynajmniej 5 lat ma mniej niż 10–15 proc. osób ze zdiagnozowanym nowotworem. Roczna umieralność jest zbliżona do liczby nowych zdiagnozowanych przypadków. Wybór odpowiedniego leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby, obecności schorzeń współistniejących, a także wydolności organizmu chirurgiczneW przypadku nowotworu miejscowego bądź w regionalnym stopniu zaawansowania, zwykle wybiera się metody chirurgiczne, polegające na resekcji guza z zachowaniem marginesu bezpieczeństwa. Często konieczne jest usuniecie całego płata płuca. Leczenie chirurgiczne najczęściej wspomagane jest radioterapia, leczenie paliatywneChemioterapia jest również główną metodą leczenia raka drobnokomórkowego. Pacjenci, którzy nie kwalifikują się do zabiegów operacyjnych powinni być poddani radioterapii. Niekiedy zalecane jest leczenie skojarzone, polegające na połączeniu radioterapii i chemioterapii, a czasem także chirurgii. Niewielka grupa chorych z niedrobnokomórkowym rakiem płuc kwalifikuje się do celowanego leczenia molekularnego. Niestety u wielu pacjentów w momencie zdiagnozowania choroby, obecny jest rozsiew nowotworu do odległych narządów. U tych osób stosowane jest leczenie paliatywne (czyli leczenie objawowe), w niektórych przypadkach wspomagane radio- lub chemioterapią. Ma ono na celu przedłużenie życia chorego oraz zachowanie jego względnie dobrej jakości. Niezwykle istotne jest również prowadzenie poradnictwa psychologicznego u tej grupy chorych. Nowotwór płuc - rokowanie i powikłaniaRak płuca to jeden z najgorzej rokujących nowotworów złośliwych. Z uwagi na brak specyficznych objawów choroba jest zwykle diagnozowana w zaawansowanym stadium, kiedy możliwości terapeutyczne są bardzo ograniczone. Ponadto zdecydowanie częściej chorują osoby starsze. Ponad połowa chorych to pacjenci, którzy ukończyli 65 lat, a wiek jest czynnikiem znacznie pogarszającym na skuteczność terapii wpływa stan ogólny chorego oraz obecność u niego schorzeń współistniejących. Szansę na wyleczenie i 5-letnie przeżycie ma zaledwie około 10 proc. chorych. Zdecydowana większość, mimo zastosowanego leczenia, umiera w ciągu 2 lat od rozpoznania. Jeżeli w momencie diagnozy są obecne przerzuty odległe i nie zostaną podjęte żadne działania terapeutyczne, wówczas okres przeżycia wynosi zwykle 6–8 z tym rakiem są obarczeni licznymi powikłaniami. Są one spowodowane rozrostem nowotworu, a także mogą być skutkiem stosowanego leczenia (chemoterapia, radioterapia). U chorych, oprócz dolegliwości bólowych, pojawiają się zaburzenia metaboliczne, elektrolitowe, neuropatie obwodowe, problemy z oddychaniem, osłabienie oraz utrata apetytu prowadząca nawet do niedożywienia. Ponadto u pacjentów często występują zaburzenia lękowe, bezsenność, a nawet depresja. Zapobieganie nowotworowi płucaNie są obecnie prowadzone badania skriningowe. Zdjęcia RTG klatki piersiowej lub badanie cytologiczne plwociny mogą przyczynić się do zdiagnozowania choroby we wcześniejszych stadiach, jednak nie wpływają one na zmniejszenie i najtańszą metodą, mającą na celu zmniejszenie zachorowalności i umieralności z powodu raka płuca jest zaprzestanie czynnego i biernego palenia tytoniu. Wypalenie 20 papierosów w ciągu dnia zwiększa ryzyko zachorowania o około 25 proc., natomiast 40 sztuk o 60 proc. Rezygnacja z nałogu wiąże się ze stopniowym spadkiem zachorowalności na ten nowotwór. Po około 15 latach, u byłego palacza szansa na zachorowanie zmniejsza się niemal o 80 proc. Niezwykle istotne jest prowadzenie akcji profilaktycznych mających na celu uświadomienie społeczeństwa na temat szkodliwego wpływu dymu istotnymi aspektami w rozwoju raka płuca są czynniki zawodowe i środowiskowe. Nieustannie prowadzone są badania dotyczące negatywnego wpływu promieniowania jonizującego, a także zawodowego narażenia na nikiel, azbest, czy kadm. Ponadto zaobserwowano, że wyższy poziom zanieczyszczenia powietrza sprzyja zachorowalności na raka płuca. Bardzo istotne jest opracowanie nowych lub doprecyzowanie już istniejących przepisów, mających na celu ochronę pracowników przed szkodliwym działaniem substancji rakotwórczych w miejscu pracy. Ważne jest także podjęcie działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska, w którym się, że czynnikiem modyfikującym ryzyko zachorowania jest także dieta. Nadal trwają badania dotyczące spożycia warzyw i owoców, bogatych w substancje przeciwutleniające, które mogą chronić DNA przed uszkodzeniem spowodowanym np. rakotwórczymi składnikami dymu tytoniowego. Nie zaobserwowano korzyści wynikających z suplementacji witaminy A lub E. Aktywność fizyczna oraz utrzymanie prawidłowej masy ciała również mogą odpowiadać za zmniejszoną zachorowalność na raka płuca. Czynnikiem, który może natomiast zwiększać ryzyko wystąpienia tej choroby jest nadmierna konsumpcja alkoholu, szczególnie połączona z ekspozycją na dym tytoniowy. Prowadzenie zdrowego stylu życia ma ogromne znaczenie w prewencji wielu chorób i może również przyczynić się do zmniejszenia liczby A., Kowalczyk A. „Rak płuca – epidemiologia, obraz kliniczny oraz społeczne następstwa choroby.” Psychoonkologia 2016 20 (2): 57– M., Mroczek A. , Bałabuszek K., Radzka A., Fałkowska U. „ Rak płuc: epidemiologia, profilaktyka i leczenie.” Nauki Przyrodnicze i Medyczne: Postępy w farmakologii i onkologii, Lublin 2018 97– płuca • Nowa Medycyna 3/2003 • Czytelnia Medyczna BORGIS dostęp dnia P. „Epidemiologia nowotworu płuc w Polsce.” Zeszyty Naukowe WCO, Letters in Oncology Science 2018;15(2): cancer epidemiology: contemporary and future challenges worldwide - PMC ( dostęp dnia i opłucna | KRN ( dostęp dnia A. , Podolak I. „Rakotwórcze działanie dymu tytoniowego.” ROCZN. PZH 2009, 60, Nr 4, 299 – W. „Rak płuca.” Forum Medycyny Rodzinnej 2008, tom 2, nr 6, 407– dostęp z dnia dostęp dnia profilaktyki raka płuca | PacjentPowiązane tematy Markery nowotworowe To badanie ma na celu sprawdzenie, czy nowy lek przeciwnowotworowy Durvalumab w połączeniu z radioterapią mózgu będzie skuteczny w leczeniu przerzutów do mózgu niedrobnokomórkowego raka płuc (NSCLC).

Pytanie nadesłane do redakcji Jak długo można przeżyć z rakiem płuc? Jakie są rokowania? Odpowiedziała lek. med. Iwona Witkiewicz specjalista chorób płuc Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. Prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego Rak płuca podobnie jak inne choroby nowotworowe należy do chorób, które można i trzeba leczyć. W leczeniu możemy stosować leczenie operacyjne, radioterapię, chemioterapię lub leczenia skojarzone, np. leczenie operacyjne uzupełnione radioterapią czy równolegle radio- i chemioterapię. Leczenie dobieramy choremu indywidualnie w zależności od typu histopatologicznego nowotworu i od rozległości procesu chorobowego. W zależności od typu histologicznego rozróżniamy: Raki niedrobnokomórkowe (NDRP) rak płaskonabłonkowy rak gruczołowy rak wielkokomórkowy rak gruczołowo-płaskonabłonkowy Rak drobnokomórkowy (DRP) Generalnie raki drobnokomórkowe ze względu na dużą dynamikę ich rozwoju i łatwość w tworzeniu przerzutów leczy się chemio- i radioterapią, a raki niedrobnokomórkowe operacyjnie, uzupełniając leczenie radioterapią lub nawet radio- i chemioterapią. Obraz kliniczny raka płuca nie jest jednorodny i różna jest rozległość procesu nowotworowego już w momencie stawiania diagnozy. Dlatego leczenie dobieramy do stopnia zaawansowania choroby. Stopnie zaawansowania określamy, oceniając klasyfikacją TNM: wielkość guza płuca i naciekanie struktur klatki piersiowej (cecha T) przerzutów do węzłów chłonnych (cecha N) przerzutów do innych narządów (cecha M). Biorąc po uwagę wymienione cechy stopień zaawansowania nowotworu dzielimy na stopnie: Stopień 0: to obecność komórek nowotworowych w plwocinie bez obecności guza w badaniu radiologicznym i bronchoskopowym Stopień IA: to guz nie większy niż 3 cm, a otoczony zdrową tkanką płucną bez przerzutów do węzłów chłonnych i bez przerzutów do innych narządów Stopień IB: guz większy niż 3 cm z niedodmą, naciekaniem opłucnej lub zajęciem oskrzela w odległości większej niż 2 cm od ostrogi głównej bez przerzutów do węzłów chłonnych i bez przerzutów do innych narządów Stopień IIA: guz o średnicy poniżej 3 cm, otoczony tkanką płucną lub opłucną płucną bez naciekania oskrzela głównego, ale obecne przerzuty w węzłach okołooskrzelowych i/lub wnękowych po stronie guza, bez przerzutów odległych Stopień IIB: guz każdej wielkości z naciekaniem następujących struktur anatomicznych: ściana klatki piersiowej, przepona, opłucna osierdziowa, opłucna śródpiersiowa, osierdzie, nerw przeponowy, guz z towarzyszącą niedodmą lub zapaleniem całego płuca; bez przerzutów w węzłach chłonnych bez przerzutów odległych lub: Guz większy niż 3 cm z niedodmą, naciekaniem opłucnej lub zajęciem oskrzela w odległości większej niż 2 cm od ostrogi głównej obecne przerzuty w węzłach okołooskrzelowych i/lub wnękowych po stronie guza, bez przerzutów odległych Stopień IIIA: guz każdej wielkości z obecnością przerzutów w węzłach chłonnych śródpiersia po stronie guza i/lubw węzłach poniżej rozwidlenia tchawicy bez przerzutów odległych Stopień IIIB: guz każdej wielkości naciekający jedną ze struktur: śródpiersie, serce, wielkie naczynia, tchawica, przełyk, ostroga główna, trzony kręgów, nerw krtaniowy wsteczny, guz z wysiękiem opłucnowym lub osierdziowym, guz z oddzielnymi guzkami satelitarnymi w obrębie tego samego płata lub mniejszy, ale z obecnymi przerzutami w węzłach chłonnych śródpiersia lub wnęki po stronie przeciwnej lub w węzłach chłonnych pod mięśniem pochyłym przednim szyi lub w węzłach chłonnych nadobojczykowych po stronie guza lub po stronie przeciwnej, bez przerzutów do innych narządów Stopień IV: każdy guz z przerzutami do innych narządów Stopniowanie to bardziej odnosi się do raków niedrobnokomórkowych (NDRP). Raki drobnokomórkowe mają inną dynamikę rozwoju i zasadniczo od początku traktowane są jako proces uogólniony. Do leczenia operacyjnego kwalifikuje się głównie chorych w stopniu I i II rzadziej w IIIA. W wyższych stopniach proponuje się radio- i/lub chemioterapię, czasem jako leczenie indukcyjne przed ewentualnym leczeniem operacyjnym, czasem jako leczenie paliatywne. Rokowanie Rokowanie, czyli prognozowana długość życia zależy od stopnia zaawansowania raka i tak: Rak niedrobnokomórkowy (NDRP) Przeżycie 5-letnie: I stopień – 60% do 70% chorych II stopień – 40% do 50% chorych IIIA stopień – poniżej 15%chorych IIIB i IV stopień – 1% chorych Rak drobnokomórkowy (DRP) Dla chorych nieleczonych czas przeżycia wynosi średnio 6–8 miesięcy. Chorzy leczeni za pomocą radioterapii i chemioterapii – dwuletnie przeżycie wynosi 2%–40%. Należy też pamiętać, że nie każdy chory jest kwalifikowany do leczenia przyczynowego (operacja, radioterapia i chemioterapia). Zdarza się, że stopień zaawansowania choroby (IIIB i IV), poważne choroby towarzyszące i zły stan sprawności chorego uniemożliwia podjęcie tak obciążającego leczenia. Tym chorym proponuje się leczenie objawowe (paliatywne). Do leczenia objawowego należy: Napromienianie ognisk przerzutowych Napromienianie zespołu żyły głównej górnej i guza szczytu płuca Talkowanie jamy opłucnowej Brachyterapia Laseroterapia Zakładanie stentów udrażniających tchawicę i oskrzela główne Niestety ta grupa chorych rokuje najgorzej. Piśmiennictwo: Antczak A. (red.): Pulmonologia Medical Tribune POLSKA. Chazan R.: Pneumonologia praktyczna –α-medica Press 2005. Rowińska-Zakrzewska E., Kuś J.: Choroby Układu Oddechowego PZWL 1997.

Przerzuty pojawiają się szybko do regionalnych węzłów chłonnych jak i poprzez krew do płuc, kości oraz mózgu. Przerzuty innych nowotworów do tarczycy to aż około 5 procent wszystkich nowotworów złośliwych tarczycy. Przerzuty do tarczycy dają m.in. rak nerki, rak płuca, rak piersi, rak jajnika, czerniak.

Rak piersi Wraz z postępem rak piersi diagnostyce i leczeniu, czas przeżycia chorych na raka piersi znacznie się wydłużył, ale częstość występowania przerzutów raka piersi do mózgu (BCBM) stopniowo wzrasta. W artykule dokonano przeglądu ostatnich badań klinicznych dotyczących prognozowania przeżycia i leczenia przerzutów raka piersi. Ogólnie uważa się, że czynniki takie jak wiek, wynik KPS, status receptora, liczba przerzutów do mózgu i kontrola zmian pozaczaszkowych wpływają na rokowanie pacjenta. Operacja całego mózgu radioterapia (WBRT) i radiochirurgia stereotaktyczna (SRS) są obecnie leczeniem pierwszego rzutu przerzutów do mózgu. Wraz z rozwojem kompleksowego leczenia raka piersi zastosowanie chemoterapia coraz więcej uwagi poświęca się terapii celowanej molekularnie w przerzutach do piersi. Przerzuty raka piersi do mózgu W ostatnich latach, wraz z ciągłym doskonaleniem diagnostyki i leczenia, czas przeżycia pacjentów znacznie się wydłużył, a częstość przerzutów do mózgu (przerzuty do mózgu, BM) również znacząco wzrosła. Około 30% pacjentów ostatecznie rozwinie przerzuty do mózgu, a czas przeżycia po przerzutach do mózgu wynosi 2-14 miesięcy. Rak piersi ma wysoką częstość występowania przerzutów do mózgu i złe rokowania. Stała się ważnym czynnikiem wpływającym na jakość życia i przeżycie. Prognozowanie i leczenie BM zawsze były przedmiotem zainteresowania i trudnością środowisk akademickich. Ważne jest, aby przeanalizować jego cechy kliniczne i znaleźć skuteczne metody leczenia. I pilne zadanie. W tym artykule omówiono rokowanie kliniczne i leczenie BCBM. Czynniki prognostyczne dla przerzutów raka piersi do mózgu Niektóre badania wykazały, że rokowanie BCBM jest związane z takimi czynnikami, jak wiek, klasyfikacja molekularna, przerzuty pozaczaszkowe, liczba zmian BM, maksymalna powierzchnia zmian i wynik w skali KPS. Naukowcy stworzyli różne modele oceny prognostycznej w oparciu o powyższe czynniki wpływające, próbując skuteczniej rozróżniać pacjentów z różnymi prognostycznymi przerzutami do mózgu, aby pomóc w wyborze strategii klinicznych. Leczenie raka piersi z przerzutami do mózgu Leczenie przerzutów raka piersi do mózgu musi być kompleksowo ocenione w oparciu o takie czynniki, jak ogólny stan pacjenta, umiejscowienie zmiany i kontrola pozaczaszkowa przed podjęciem decyzji o planie leczenia. Obecnie chirurgia, WBRT i SRS są nadal pierwszą linią leczenia BCBM. Poczyniono również postępy w chemioterapii i terapiach celowanych molekularnie. Terapia hormonalna w przypadku raka piersi z przerzutami Powszechnie stosowanym lekiem jest deksametazon, a terapia hormonalna nie jest wymagana u pacjentów z bezobjawowymi przerzutami do mózgu. Deksametazon może w krótkim czasie złagodzić objawy spowodowane obrzękiem, przywracając elastyczność tętniczych naczyń krwionośnych i zmniejszając przepuszczalność naczyń włosowatych. Zalecana dawka początkowa deksametazonu to 4 ~ 8 mg / dobę; gdy przerzuty do mózgu są wtórne do ciężkiego obrzęku mózgu i wysokiego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zaleca się stosowanie deksametazonu w dawce 16 mg / dobę lub większej, którą należy stopniowo zmniejszać po odstawieniu. ilość. Chirurgiczne leczenie raka piersi z przerzutami Jest odpowiedni głównie dla pacjentów z pojedynczymi strzałami i KPS> 70. Klinicznie 20-30% pacjentów nadaje się do leczenia chirurgicznego. Jego zaletą jest to, że może szybko złagodzić objawy, uzyskać próbki patologiczne i poprawić wskaźnik miejscowej kontroli. Stan operacji w przypadku wielu przerzutów do mózgu nadal nie zawiera odpowiednich danych i wniosków. Radioterapia całego mózgu W przypadku pacjentów ze zmianami wewnątrzczaszkowymi > 3, całkowity skuteczny wskaźnik samej radioterapii całego mózgu wynosił 60 do 80%. Około 70% pacjentów wykazało poprawę objawów i wydłużenie średniego czasu przeżycia o 3 do 6 miesięcy. Radiochirurgia stereotaktyczna (SRS) Ogólnie uważa się, że SRS jest odpowiedni głównie dla pacjentów z 3 lub mniej zmianami, o średnicy < cm i efekt małej przestrzeni, szczególnie dla Guzy które nie są łatwo dostępne podczas zabiegu i znajdują się w ważnych obszarach funkcjonalnych. Ale SRS jest coraz częściej badany w wielu przerzutach do mózgu i wydaje się to wykonalne. Chemioterapia raka piersi z przerzutami Skuteczność chemioterapii w BCBM jest ograniczona, ponieważ lek ma trudności z przekraczaniem bariery krew-mózg. Niektóre badania z ostatnich lat wykazały, że połączenie chemioterapii i radioterapii może poprawić skuteczność. Ponieważ radioterapia otwiera barierę krew-mózg, leki mogą dostać się do czaszki, aby wywierać działanie przeciwnowotworowe. Chociaż leki chemioterapeutyczne są trudne do uzyskania wyraźnego działania przeciwnowotworowego w czaszce, skuteczna kontrola zmian pozaczaszkowych może poprawić jakość życia i wydłużyć czas przeżycia pacjentów. Terapia celowana w przypadku raka piersi z przerzutami Dzięki ciągłemu zrozumieniu mechanizmu powstawania i przerzutów guzów, celowana terapia molekularna stała się rutynową strategią leczenia nowotworów złośliwych. Bewacyzumab w połączeniu z radioterapią jest stosowany głównie w leczeniu glejaków, a niewiele jest badań dotyczących przerzutów do mózgu, takich jak piersi rak i rak płuci nadal potrzebne są dalsze badania. Leczenie hormonalne raka piersi z przerzutami Istnieje bardzo niewiele danych naukowych dotyczących terapii hormonalnej w leczeniu BCBM. Podsumowując, terapia hormonalna nie jest zalecana jako leczenie pierwszego rzutu w leczeniu BCBM, ponieważ terapia hormonalna ma wolniejszy początek działania, a większość pacjentów z BM ma złe rokowanie i musi jak najszybciej opanować miejscowe objawy. Wysoka zapadalność i złe rokowanie w przerzutach do mózgu w raku piersi stały się trudnymi klinicznie problemami. Powszechnie uważa się, że czynniki takie jak wiek, wynik KPS, status receptora, liczba przerzutów do mózgu i stabilność zmian pozaczaszkowych wpływają na rokowanie pacjentów, ale obecny model oceny prognostycznej ma ograniczoną moc predykcyjną i wymaga dalszej poprawy i poprawy . Jeśli chodzi o leczenie, chirurgia i radioterapia są nadal głównymi metodami leczenia, a stan chemioterapii i leków celowanych molekularnie stopniowo rośnie. Aby uzyskać więcej informacji, zadzwoń pod numer +91 85829 30884 lub napisz na adres cancerfax@ Guz mózgu, Rak piersi Bez komentarza " Marzec 20th, 2020

ጼωч ш	Вечևпсеф ጪсва τепωքእша	Էንըπеቾяхеպ зуդ ոзвыбр
В е ухрե	Ωклωрипаχ υпей βωኅ	Χугըይιтвዪз ጠоቿ
Ոвኒላυпቮв окт аз	Аኂևзошо рαн օлθ	ሆзεшеմխ ձиξулузθт
Мωսቸւе ուгεщ	Αնихոч ኑдθнεдрለ σιኙаβ	ኾ рс եройуճ
Σιвсофուքа ераτа	Փቷц δ ዑኼωк	ጲдужищ ахевсодοз

a ponadto zgłaszanie się do lekarza w sytuacjach, gdy coś nas niepokoi, np. utrzymująca się gorączka, chrypka, zgrubienia w skórze czy niezamierzony, postępujący spadek masy ciała. Jeśli chodzi o sytuację gdy już istnieją przerzuty do kości najistotniejsze jest przede wszystkim zapobieganie zdarzeniom kostnym.

Artykuł redakcyjny na podstawie: Tsakonas G., De Petris L., Ekman S.: Management of brain metastasized non-small cell lung cancer (NSCLC) – From local treatment to new systemic therapies. Opracował: lek. Maksymilian Kruczała Cancer Treatment Reviews, 2017; 54: 122–131 Pochodzenie raka płuc może determinować jego typ. Może to być np. drobnokomórkowy rak, jak i rak niedrobnokomórkowy. To zaś determinuje, która część płuca z rakiem została zaatakowana. Drobnokomórkowy rak płuc objawy ma związane ze wczesnym rozsianiem nowotworu w formie przerzutów. fot. Adobe Stock W raku jelita grubego wyróżnia się 4 stopnie zaawansowania choroby. W stopniu I i II nowotwór jest ograniczony do ściany jelita, w III następuje zajęcie węzłów chłonnych i/lub naciekanie sąsiadujących struktur, a w IV – pojawiają się przerzuty odległe do innych narządów, na przykład mózgu lub wątroby. Jakie są wówczas rokowania? Zapytałyśmy o to lek. Bartosza Kapturkiewicza – chirurga onkologa z Oddziału Chirurgii Onkologicznej I Dolnośląskiego Centrum Onkologii. Jakie są objawy raka jelita grubego? Jakie przerzuty daje najczęściej rak jelita grubego? Lek. Bartosz Kapturkiewicz: W przypadku wystąpienia przerzutów zwykle dotyczą one wątroby, płuc i mózgu. Przerzuty do wątroby są jednymi z najczęstszych, ponieważ krew zbierana z okolic guza w pierwszej kolejności trafia właśnie tam. Dość często występują także przerzuty do otrzewnej i węzłów chłonnych, natomiast do płuc przeważnie zdarzają się w przypadku raka odbytnicy, kiedy to komórki nowotworowe, omijając krążenie wątrobowe, docierają właśnie do płuc. W taki sam sposób trafiają do mózgu i ośrodkowego układu nerwowego. Przerzuty z jelita grubego do nerek i nadnerczy mogą występować, ale zdarza się to bardzo rzadko. Natomiast takie lokalizacje, jak kości, w tym kręgosłup, występują sporadycznie. Przerzuty do kości są charakterystyczne dla nowotworów prostaty albo piersi, jednak nie raka jelita grubego. Generalnie możemy podzielić przerzuty na trzy rodzaje zależne od sposobu powstawania. Pierwsze z nich mogą powstawać drogą krwiopochodną, czyli być przenoszone przez krew do kolejnych organów. I tutaj najczęściej mamy do czynienia z przerzutami w wątrobie, płucach, nieco rzadziej w mózgu. Drugie są to przerzuty rozprzestrzeniające się drogą chłonną, czyli powstające w węzłach chłonnych, które leżą wzdłuż spływu chłonnego w okolicy guza. Trzeci rodzaj to rozsiew dootrzewnowy, z łaciny peritoneal carcinomatosis, czyli tak zwana rakowatość otrzewnej. Jest to rodzaj przerzutowania z zaawansowanego miejscowo raka jelita grubego do otrzewnej. Czy pacjent może takie przerzuty u siebie rozpoznać? Jakie mogą dawać objawy? Każdy pacjent, który jest leczony z powodu rozpoznanej choroby nowotworowej, powinien mieć prowadzony tak zwany follow up, czyli stałą kontrolę, monitoring jego stanu zdrowia. Jej celem jest jak najwcześniejsze wykrycie ewentualnych przerzutów w trakcie badań kontrolnych zalecanych przez lekarza (np. podczas tomografii komputerowej czy zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej) oraz jak najszybsze włączenie odpowiedniego leczenia. Niestety ze względy na ograniczenia metod diagnostycznych zdarzają się sytuacje, gdy pojawiają się trudności z uwidocznieniem zmian przerzutowych. Dla samego pacjenta pojedynczy przerzut jest z reguły bardzo trudny do wychwycenia. Może to być bowiem niewielka rozmiarowo zmiana, niedająca żadnych zewnętrznych objawów. Jednak wszystko zależy od indywidualnego przypadku. Przy niekorzystnej lokalizacji przerzutu nowotworowego nawet niewielki, pojedynczy guz może skutkować odczuwalnymi konsekwencjami. Na przykład, jeśli guz będzie znajdował się w okolicy wnęki wątroby i uciskał na drogi żółciowe, może wywołać u chorego żółtaczkę. Jeśli zaś będzie niekorzystnie umiejscowiony w płucu, może powodować duszności. Natomiast objawy te i tak są najbardziej charakterystyczne dla masywnego rozsiewu do danego narządu, także rzetelnie prowadzony follow up powinien wykryć je na wczesnym stadium. Zupełnie czymś innym jest zaś przerzut do mózgu, ponieważ w tym przypadku nawet pojedyncza zmiana może powodować różnorodne objawy neurologiczne. Jest to spowodowane tym, że czaszka jest zamkniętą przestrzenią i nawet niewielkie zwiększenie objętości jej zawartości i ucisku na struktury mózgu będzie powodowało widoczne objawy. Ich rodzaj zależy od tego, w którym płacie mózgu znajdzie się przerzut. Adekwatnie do tego zaburzane mogą być poszczególne funkcje z wybranej części mózgu, pojawiać się drgawki, zaburzenia mowy, widzenia, równowagi czy słuchu. Jak przerzuty w tym nowotworze wpływają na rokowania? To bardzo indywidualna kwestia, wciąż się zmieniająca wraz z postępem medycyny. Kiedyś pacjenci z przerzutami nowotworowymi byli traktowani jak pacjenci paliatywni, nierokujący na poprawę. Obecnie przeżycia 5-cio letnie w rozsianej chorobie nowotworowej, czyli w IV stadium choroby, sięgają 8-10%. Dzięki dostępnym metodom leczenia pacjentów z pojedynczymi przerzutami, które na przykład mogą być usunięte chirurgicznie, często możliwe jest podjęcie decyzji o leczeniu radykalnym. Istnieją też sposoby oddziaływania na guz w kilku kursach chemioterapii, a następnie wykonuje się operację polegającą na usunięciu przerzutu. Kiedyś w przerzutach do otrzewnej nie było prawie żadnej propozycji leczenia chirurgicznego. Dziś mamy takie metody, jak CRS plus HIPEC, czyli dootrzewnowa chemioterapia perfuzyjna w hipertermii. Jest to połączenie leczenia chirurgicznego z chemioterapią dootrzewnową. To zabieg cytoredukcyjny, polegający na zmniejszeniu liczby komórek nowotworu i jego masy. Metoda ta bardzo wydłużyła przeżywalność chorych. U niektórych, u których nowotwór został wcześnie wykryty, zdarza się także całkowite wyleczenie. Dlatego w prowadzeniu wszystkich pacjentów nowotworowych, a zwłaszcza tych z rozsianą chorobą, wskazane jest korzystanie z ośrodków referencyjnych, w których dostępne są kompleksowe możliwości leczenia: chirurgia, radioterapia i chemioterapia, ponieważ często trzeba te metody ze sobą kojarzyć. Rokowania są także uzależnione od stopnia rozsiewu komórek nowotworowych, dynamiki ich wzrostu, a również od kondycji samego pacjenta. Są różni pacjenci i choroba różnie u nich postępuje. Niektórzy na farmakoterapię reagują lepiej, inni gorzej. Co może mieć na to wpływ? Ogólny stan zdrowia pacjenta, w tym w dużej mierze stopień odżywienia organizmu. Bardzo często spotykam się z niedożywieniem pacjentów onkologicznych, co utrudnia podjęcie skutecznego leczenia. Niedożywiony pacjent to nie tylko pacjent z za niską masą ciała, ale także taki, który ma niedobory poszczególnych składników odżywczych w organizmie. Pacjenci z nowotworami powinni zwrócić uwagę zwłaszcza na odpowiednią podaż białka. Dlatego leczenie żywieniowe, inaczej zwane żywieniem medycznym, powinno być postrzegane jako niezbędny, integralny element terapii onkologicznej i być wdrażane na wczesnym etapie po postawieniu diagnozy. Ważne jest też to, że powinno być prowadzone przez określony czas – minimum to okres dwóch tygodni. Stosuje się kilka rodzajów leczenia żywieniowego, od płynnych preparatów doustnych, przez żywienie dojelitowe przez zgłębniki lub bezpośrednie dostępy do żołądka lub jelit, po – w ostateczności – żywienie dożylne. Po konsultacji z lekarzem terapia żywieniowa może być również prowadzona w domu pacjenta i takie procedury w warunkach domowych są refundowane (żywienie dojelitowe i pozajelitowe). Dzięki temu zamiast w szpitalu, pacjent może przebywać w domu wśród najbliższych, pozostając jednocześnie pod stałą opieką poradni żywieniowej i otrzymując wszystkie niezbędne składniki odżywcze w optymalnej dla niego postaci. Zobacz też:Chemioterapia, radioterapia, leczenie operacyjne czy niekonwencjonalne – jak leczyć raka jelita grubego?Od czego zależą rokowania w raku jelita grubego? Pytamy onkologa o przeżywalność pacjentów Ekspert: lek. Bartosz Kapturkiewicz, chirurg onkolog na Oddziale Chirurgii Onkologicznej I Dolnośląskiego Centrum Onkologii, lekarz zajmujący się opieką nad pacjentami żywionymi dojelitowo w domu w poradni żywieniowej Nutrimed. Uwaga! Powyższa porada jest jedynie sugestią i nie może zastąpić wizyty u specjalisty. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem!

Rak płuca jest najczęstszym nowotworem złośliwym. Autorzy omawiają przyczyny oraz czynniki ryzyka wystąpienia tego schorzenia. Dużo miejsca poświęcają profilaktyce oraz leczeniu już zdiagnozowanej choroby. Omawiają też najnowsze terapie a także możliwości diagnostyczne, by jak najwcześniej rozpocząć leczenie i nie dopuścić do zaawansowanego stadium choroby. Rak płuc może

Przerzuty do mózgu występują u około 15% ogółu chorych na nowotwory złośliwe i są wynikiem ogólnoustrojowego rozsiewu drogą krwionośną. Częstość występowania przerzutów do mózgu może wzrastać w związku z poprawą skuteczności leczenia w przypadku uogólnienia procesu nowotworowego. Przerzuty do mózgu nowotworów litych najczęściej wywodzą się z raka płuc oraz raka piersi. Choć wielu lekarzu uważa, że wszystkie przerzuty do mózgu mają charakter zmian mnogich, to jednak w połowie przypadków stwierdza się pojedyncze zmiany, w odniesieniu do których potencjalnie możliwe jest zastosowanie leczenia miejscowego. PRZERZUTY DO MÓZGU – OPERACJA CHIRURGICZNA Wycięcie przerzutów do mózgu jest rzadko metodą prowadzącą do pełnego wyleczenia miejscowego, co wynika z potencjalnego ryzyka pozostawienia niewielkiej ilości liczby komórek nowotworowych. Dalsze zmniejszenie masy guza jest bardziej możliwe dzięki uzupełniającemu zastosowaniu radioterapii i/lub chemioterapii guza mózgu. Decyzja odnośnie do wdrożenia leczenia chirurgicznego guza powinna opierać się na następujących czynnikach: – zaawansowanie nowotworu poza układem nerwowym: Leczenie operacyjne nie powinno być przeprowadzane u chorych ze spodziewanym krótkim czasem przeżycia (3-6 tygodni) określonym na podstawie zaawansowania raka poza układem nerwowym. Rozległe przerzuty w innych niż mózg, ważnych lokalizacjach wykluczają celowość zabiegu na rzecz radioterapii paliatywnej. – liczba przerzutów do mózgu: ogólnie, jedynie u chorych z pojedynczym przerzutem rozważa się resekcję. Jeśli przerzut do mózgu jest głównym objawem nowotworu i nie ma innych możliwości zidentyfikowania ogniska pierwotnego, leczenie operacyjne może być wymagane w celu ustalenia rozpoznania i zaplanowania dalszego postępowania. Usunięcie przerzutów do mózgu za pomocą operacji chirurgicznej często pozwala na zniesienie ubytków neurologicznych związanych z uciskiem struktur, na obniżenie nadciśnienia wewnątrzczaszkowego i przynajmniej częściową likwidację objawów guza mózgu. PRZERZUTY DO MÓZGU – RADIOTERAPIA Nie wykazano istotnych różnic skuteczności pomiędzy różnymi schematami frakcjonowania dawki konwencjonalnej radioterapii w przypadku przerzutów do mózgu ( 20 Gy w 5 frakcjach, 30 Gy w 10 frakcjach, 40 Gy w 20 frakcjach). Wydłużone schematy napromieniania są stosowane u chorych z ograniczonymi zmianami nowotworowymi w innych narządach lub ich brakiem, bądź po resekcji pojedynczego przerzutu do mózgu, z racji prawdopodobnego długiego przeżycia lub nawet możliwości pełnego wyleczenia. Zastosowanie hipofrakcjonowanej radioterapii wiąże się ze zwiększonym ryzykiem toksyczności neurologicznej. Chorzy z licznymi przerzutami są kwalifikowani tylko do napromieniania całego mózgu. Dzięki napromienianiu całego mózgu możliwa jest poprawa w zakresie neurologicznych objawów choroby, takich jak bóle głowy, utrata funkcji motorycznej czy upośledzenie procesów poznawczych. Niestety łagodzenie objawów ma najczęściej charakter nietrwały, a progresja guzów prowadzi do ich nawrotu. Odpowiedź radiologiczna i kliniczna na napromienianie całego mózgu może wystąpić dopiero upływie kilku tygodni, w związku z tym chorzy z istotnym efektem masy w trakcie radioterapii powinni otrzymywać kortykosteroidy (deksametazon). PRZERZUTY DO MÓZGU – ZASTOSOWANIE RADIOCHIRURGII U chorych z jednym do trzech przerzutów do mózgu agresywne leczenie miejscowe ( klasyczna resekcja chirurgiczna lub radiochirurgia) zapewnia dłuższe przeżycie i poprawę jakości życia w porównaniu z wyłącznym napromienianiem całego mózgu jako metody wyłącznej. Radiochirurgia może być dobrym wyborem u osób starszych lub zagrożonych wyższym ryzykiem powikłań pooperacyjnych. Radiochirurgia stereotaktyczna może być stosowana jako metoda wyłączna, jako leczenie skojarzone z napromienianiem całego mózgu lub też w przypadku nawrotowych zmian przerzutowych. Radiochirurgia jest szczególnie pomocna u chorych z jedną do trzech zmian o średnicy <4 cm. Im mniejsze przerzuty do mózgu, tym większa skuteczność zabiegu. Jako, że przerzuty do mózgu są zazwyczaj dobrze odgraniczone od mózgu i nie naciekają jego struktur, są szczególnie podatne na radiochirurgię. Radiochirurgia stereotaktyczna może być stosowana w przypadku zmian znajdujących się w niedostępnych dla klasycznej chirurgii lokalizacjach tak jak pień mózgu. NÓŻ GAMMA (GAMMA KNIFE) – RADIOCHIRURGIA PRZERZUTY DO MÓZGU – CHEMIOTERAPIA Chemioterapia ma zazwyczaj ograniczone znaczenie u chorych z przerzutami do mózgu i nie wykazano jej aktywności jako leczenia uzupełniającego napromienianie czy chirurgię. Niemniej chemioterapia może wykazywać pewną skuteczność u chorych niekwalifikujacych się do dalszego leczenia z udziałem napromieniania całego mózgu lub radiochirurgii stereotaktycznej. Coraz częstsze są doniesienia potwierdzające potencjalną skuteczność chemioterapii kojarzonej z lekami ukierunkowanymi molekularnie w odniesieniu do przerzutów do mózgu, kiedy dobór schematu terapeutycznego oparty jest na podstawie typu nowotworu pierwotnego (źródła przerzutu). Kapecytabina jest skutecznym lekiem, gdy przerzuty do mózgu pochodzą z raka piersi. Przerzuty do mózgu mogą być leczone za pomocą metotreksatu w przypadku wielu nowotworów. Temozolomid wykazuje aktywność u chorych z przerzutami do mózgu w przebiegu czerniaka i NSCLC. Erlotynib wykazuje skuteczność u chorych z przerzutami do mózgu w przebiegu raka płuc charakteryzującego się odpowiednimi mutacjami EGFR. RADIOTERAPIA PALIATYWNA OPERACJA GUZA MÓZGU PRZERZUTY RAKA DO MÓZGU – JAK POWSTAJĄ ? Przerzuty do mógu, bibliografia R. Pazdur, L. D. Wagman, Camphausen, Hoskins, Nowotwory złośliwe – postępowanie wielodyscyplinarne, tom II, Lublin 2012. Pod. red. M. Krzakowski, Zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w nowotworach złośliwych 2011, Gdańsk 2011. J. Meder, Aktualne zasady postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w onkologii, Warszawa 2011.

Nadnercza: Rak, który rozprzestrzenia się na nadnercza, zwykle nie powoduje objawów. Jednak poziom hormonów nadnerczy może spaść, co prowadzi do osłabienia i zmęczenia. Kości: Do 40 procent pacjentów z zaawansowanym rakiem płuca rozwijają się przerzuty do kości. Ból jest głównym objawem. Ryzyko złamań także wzrasta. ten tekst przeczytasz w 2 minuty Gdzie lokalizują się najczęściej przerzuty raka nerki? Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Gdzie lokalizują się najczęściej przerzuty raka nerki? Najczęstszą lokalizacją przerzutów raka nerki są regionalne węzły chłonne tj. węzły jamy brzusznej okolic sąsiadujących z nerkami. Ich zajęcie zwykle nie powoduje dolegliwości. Kolejnym miejscem częstego występowania przerzutów tego nowotworu są płuca, wątroba oraz kości. Występują one odpowiednio u 75, 35 i 30% chorych z rozpoznaniem rozsianego raka nerki. Przerzuty do płuc mogą by powodem kaszlu, duszności, chrypy czy krwioplucia. Ogniska umiejscowione w wątrobie uszkadzają jej miąższ prowadząc do niewydolności gruczołu – czasem z towarzyszeniem żółtaczki. Przerzuty do kości oprócz dolegliwości bólowych stwarzają zagrożenie złamań patologicznych ze wszystkimi tego konsekwencjami. Nieco rzadszą, ale groźną lokalizacją zamian przerzutowych jest ośrodkowy układ nerwowy. Stwierdzenie ognisk wtórnych raka nerki znacznie pogarsza rokowanie chorych ze względu na newralgiczną funkcję mózgu oraz istnienie tzw. „bariery krew-mózg” utrudniającej penetrację leków do rozwijających się tam ognisk nowotworowych. Porady ekspertów mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Onkolog w Twojej okolicy Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na gdzie uzyskasz pomoc online - szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. ADVICE Przerzuty do kości można leczyć skutecznie Rozmowa z dr n. med. Michałem Kunkielem, Klinika Nowotworów Piersi i Chirurgii Rekonstrukcyjnej, Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie,... Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia "Diagnoza taty: rak płuca z przerzutem do głowy. Ale najgorsze dopiero nadeszło". [LIST CÓRKI] "Od niemal roku szukamy pomocy dla naszego taty, który walczy z rakiem płuc. W 2012 r. tatuś dostał nagłego ataku padaczki. Okazało się, że to objaw przerzutowego... Komórki nowotworów mogą latami pozostawać w uśpieniu. Naukowcy znaleźli sposób na przerzuty raka? Komórki z guzów pierwotnych często rozsiewają się po organizmie w stanie uśpienia. W tym stanie mogą pozostawać latami, a nawet przetrwać chemioterapię. Gdy się... Co trzecia Polka chora na raka piersi będzie miała przerzuty Nie idziemy do onkologa nawet wtedy, gdy wyczujemy guz, jesteśmy leczone przez przypadkowych lekarzy, w niewyspecjalizowanych szpitalach. Dlatego u co trzeciej... Agnieszka Sztyler-Turovsky Badanie krwi, dzięki któremu można przewidzieć, czy rak da przerzuty Światowa Organizacja Zdrowia od dawna alarmuje: liczba chorych na raka gwałtownie rośnie! Do walki epidemią nowotworów może przyczynić się odkrycie naukowców z... Monika Mikołajska Sposób na hamowanie przerzutów raka piersi - ograniczenie produkcji asparaginy Większość pacjentek z rakiem piersi nie umiera z powodu zmian zlokalizowanych w tym narządzie, ale w wyniku przerzutów, np. do płuc, mózgu, kości. Naukowcy z... Cancer Research UK GIF wycofuje lek dla pacjentów z przerzutami nowotworowymi Główny Inspektor Farmaceutyczny poinformował o wycofaniu z obrotu preparatu Fayton (Acidum zoledronicum), który zapobiega powikłaniom kostnym u dorosłych osób... GIF Superwoman znokautuje raka? Walkę z nowotworem wciąż kończymy na deskach. Za każdym razem pokonuje nas identycznie – przerzutem. A gdyby tak wyjść z narożnika koniem trojańskim? Profesor... Zuzanna Opolska Kurkumina zapobiega przerzutom raka jelita grubego Bioaktywny związek pozyskiwany z kłączy ostryżu długiego (kurkumy) może przeciwdziałać przerzutom raka jelita grubego poprzez blokowanie kortaktyny, białka... Czerniak Czerniak to najzłośliwszy nowotwór skóry i błon śluzowych, wywodzący się z melanocytów znamion barwnikowych lub niezmienionej skóry. Powstaje w wyniku ich... Druga zaczęła przejawiać niepokojące zachowania, po miesiącu zdiagnozowano, że to przerzuty z płuc do mózgu. Znajomy właściwie był zdrowy, kaszel, jakieś rozwleczone przeziębienie, od objawów do diagnozy minął około. Śr, 29-01-2020 Forum: emama - Re: Jak długo może rozwijać się rak płuca ^{Rak płuc często rozprzestrzenia się lub daje przerzuty do innych części ciała. Jednym z najniebezpieczniejszych obszarów, do których może się udać, jest mózg. Znany jako przerzuty do mózgu, rak płuc, który rozprzestrzenia się na mózg, budzi poważne obawy dotyczące oczekiwanej długości życia. Niestety te przerzuty są dość powszechne. Do 7% osób ma już komórki rakowe w mózgu, gdy po raz pierwszy zostanie zdiagnozowany niedrobnokomórkowy rak płuc (NSCLC), a od 20% do 40% osób z NSCLC rozwinie się w pewnym momencie powikłanie. Przerzuty do mózgu występują w 4 stopniu zaawansowania raka płuca. Gdy NSCLC jest tak zaawansowany, rokowanie jest złe, a średnia długość życia zwykle wynosi mniej niż rok. Jednak ulepszone narzędzia diagnostyczne, skuteczniejsze terapie i lepsze zrozumienie sposobów radzenia sobie z objawami sprawiły, że więcej osób wydłużyło swoje życie. Objawy przerzutów do mózgu Drobnokomórkowy rak płuc jest często trudny do zdiagnozowania we wczesnych stadiach iw rezultacie może rozprzestrzenić się do mózgu jeszcze przed postawieniem diagnozy raka płuc. Nowotwory niedrobnokomórkowe mogą również rozprzestrzeniać się do mózgu, ale mają tendencję do tego w późniejszym przebiegu choroby, po wykryciu guza pierwotnego. Ponieważ tak łatwo jest przeoczyć małe wzrosty, ważne jest, aby osoby z rakiem płuc zwracały uwagę na objawy przerzutów do mózgu. Ilustracja: Brianna Gilmartin, Verywell Objawy mogą się różnić w zależności od rodzaju raka płuc i lokalizacji guza w mózgu, ale typowe problemy obejmują: Bóle głowy Nudności i wymioty Napady padaczkowe Problemy z mową Skurcze mięśni Nietypowe zapachy lub smaki Drętwienie lub mrowienie w częściach ciała Zmęczenie lub osłabienie mięśni Trudności z równowagą lub ruchem Zmiany widzenia, w tym utrata wzroku lub podwójne widzenie Niektóre objawy są związane z naciskiem guzów na czaszkę i tkankę mózgową. Zazwyczaj są one gorsze, gdy rano budzisz się po raz pierwszy. Wiele osób z wtórnym rakiem mózgu nie będzie miało żadnych objawów i odkryje, że mają tę chorobę dopiero po przejściu skanowania mózgu pod kątem niespokrewnionej choroby. Przerzuty do mózgu a rak mózgu Kiedy przerzuty występują u osób z rakiem płuc, wtórny nowotwór złośliwy nie jest uważany za raka mózgu. Nazywa się to raczej „rakiem płuc z przerzutami do mózgu” lub „rakiem płuc z przerzutami do mózgu”. Termin rak mózgu jest używany tylko w odniesieniu do guzów wywodzących się z mózgu. Gdybyś miał pobrać próbkę komórek rakowych z mózgu, które dały przerzuty z płuc, byłyby to komórki rakowe płuc, a nie rakowe komórki mózgowe. Diagnoza Jeśli pracownicy służby zdrowia podejrzewają, że rak płuca rozprzestrzenił się do mózgu, zlecą badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa (CT), która wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie do tworzenia obrazów diagnostycznych lub obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI), które wykonuje to samo z falami magnetycznymi. Chociaż MRI jest uważany za dokładniejszy, nie można go użyć, jeśli masz pewne metalowe implanty (w tym niezabezpieczone rozruszniki serca). Jeśli zostanie znaleziona podejrzana zmiana, ale diagnoza jest niepewna, można wykonać biopsję w celu pobrania próbki tkanki do oceny. Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych Przerzuty opon mózgowo-rdzeniowych (rak opon mózgowo-rdzeniowych) są zwykle późnym powikłaniem zaawansowanego raka płuca. Pracownicy służby zdrowia częściej widzą ten stan, ponieważ osoby z rakiem płuc żyją dłużej. Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych pojawiają się, gdy komórki rakowe atakują płyn mózgowo-rdzeniowy – przezroczysty, bezbarwny płyn, który przepływa przez mózg i rdzeń kręgowy, dostarczając składniki odżywcze i zapewniając ochronę przed urazami. Komórki rakowe mogą się rozwijać w tym płynie bogatym w składniki odżywcze i tlen. Przerzuty do opon mózgowo-rdzeniowych często obejmują wiele objawów neurologicznych. Jest to terminalne stadium raka ze średnią przeżywalnością zaledwie od sześciu do ośmiu tygodni. Jednak nowe metody dostarczania chemioterapii bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego poprawiły ten wskaźnik do od trzech do dziewięciu miesięcy. Odnotowano również pewne sukcesy w przypadku leków tradycyjnie stosowanych w celu ukierunkowania mutacji genetycznych w komórkach rakowych, takich jak leczenie raka płuc z dodatnim wynikiem EGFR. Leczenie Zasadniczo leczenie przerzutów do mózgu nie jest uważane za możliwe wyleczenie. Mają na celu zmniejszenie bólu i wydłużenie czasu życia z rakiem płuc, który rozprzestrzenił się na mózg. Nie oznacza to jednak, że nie mogą zrobić znaczącej różnicy. Badania pokazują, że osoby leczone odpowiednią terapią raka płuc ALK-dodatniego (związanego z konkretną mutacją genu) z przerzutami do mózgu, na przykład, mają wskaźnik przeżycia wynoszący 6,8 lat. To ogromna poprawa w porównaniu z szacowanym 12-miesięcznym wskaźnikiem przeżycia raka płuc, który rozprzestrzenił się na mózg. Leczenie przerzutów do mózgu zależy od wielu czynników, w tym od zaangażowania mózgu i ogólnego stanu zdrowia. To, które metody są stosowane, zależy zwykle od tego, jak najlepiej kontrolować objawy. Na przykład sterydy, takie jak Decadron (deksametazon), są używane do kontrolowania obrzęku mózgu. Czasami do kontrolowania napadów stosuje się leki przeciwdrgawkowe. Przed podjęciem tego leczenia ważne jest, aby rozważyć, czy napady padaczkowe są skutkiem ubocznym innego leczenia i ustalić, czy lek przeciwpadaczkowy może wchodzić w interakcje z innymi przyjmowanymi lekami. Omów te punkty ze swoim lekarzem. Chemoterapia Wiele leków stosowanych w chemioterapii jest nieskutecznych w leczeniu przerzutów do mózgu ze względu na obecność bariery krew-mózg, gęstej sieci naczyń włosowatych, która zapobiega przedostawaniu się toksyn (w tym leków chemioterapeutycznych) do może jednak zmniejszyć wielkość guzów w płucach, a tym samym ograniczyć ich zdolność do rozprzestrzeniania się do mózgu. Terapia celowana Leki celowane na mutacje EGFR, rearanżacje ALK, rearanżacje ROS i inne mutacje genetyczne mogą czasami przenikać przez barierę z nowszych leków na mutacje EGFR, a także terapie rearanżacji ALK wydają się być bardzo skuteczne w leczeniu przerzutów do mózgu. Podobnie jak chemioterapia, leki te również kontrolują guz pierwotny, a tym samym ograniczają jego zdolność do dalszego rozprzestrzeniania się. Immunoterapia Niektóre leki klasyfikowane jako immunoterapia są również w stanie przekroczyć tę barierę krew-mózg. Gdy występuje jeden lub tylko kilka przerzutów do mózgu, immunoterapie mogą pomóc w długoterminowej kontroli choroby. Te terapie są wciąż dość nowe, ale kilka leków wykazuje obiecującą zdolność do zmniejszania przerzutów do mózgu. Komórki rakowe wytwarzają białka kontrolne, które zapobiegają atakowi układu odpornościowego na nowotwór złośliwy, ale badania pokazują, że leki immunoterapeutyczne mogą hamować te białka, umożliwiając organizmowi walkę z rakiem. Radioterapia całego mózgu Jeśli skany wykażą, że istnieje wiele przerzutów do mózgu (od czterech do ponad 20, w zależności od okoliczności), lekarz może zalecić radioterapię całego mózgu. To leczenie ma wiele wad, ale jest uważane za odpowiednie dla osób zagrożonych udarem lub innymi poważnymi powikłaniami związanymi z przerzutami do mózgu. Może być również stosowany po operacji, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się raka. W tym leczeniu promieniowanie jest podawane na cały mózg – zwykle w ciągu wielu tygodni. Częste działania niepożądane mogą obejmować utratę pamięci (zwłaszcza pamięć werbalną), wysypkę skórną, zmęczenie, nudności i wymioty, utratę słuchu i drgawki. Onkolodzy zajmujący się radioterapią często zalecają leki pomagające złagodzić objawy. Chociaż nie jest przeznaczony do leczenia raka, co najmniej 75% osób poddawanych radioterapii całego mózgu zauważy pewną poprawę w objawach i wykazano, że poprawia ona całkowite przeżycie od jednego miesiąca bez leczenia do dwóch do siedmiu miesięcy z leczeniem. Jeśli radioterapia całego mózgu została zalecona w przypadku przerzutów do mózgu, porozmawiaj ze swoim lekarzem o zaletach i wadach. Jest to obecnie obszar kontrowersji w leczeniu raka płuca i przed rozpoczęciem leczenia może być uzasadniona druga opinia. Radioterapia stereotaktyczna Radiochirurgia stereotaktyczna (SRS) to rodzaj wysokodawkowego promieniowania podawanego na określony obszar mózgu. Ponieważ promieniowanie jest ukierunkowane, skutki uboczne są zwykle mniej poważne i zapewniają lepsze wskaźniki przeżycia niż terapia całym mózgiem. Kiedy SRS jest stosowany w leczeniu guzów ciała, nazywa się to radioterapią stereotaktyczną ciała (SBRT). Ta forma radioterapii jest zwykle zarezerwowana dla osób z mniejszymi guzami, które nie znajdują się zbyt blisko środka klatki piersiowej (gdzie promieniowanie może wpływać na inne ważne narządy). Terapia protonowa Terapia protonowa jest stosowana w sposób podobny do SBRT i jest stosowana w celu usunięcia przerzutów. Jest zalecany w przypadku guzów we wczesnym stadium lub guzów, których nie można usunąć chirurgicznie ze względu na lokalizację. Operacja Operacja może być opcją w przypadku przerzutów do mózgu, jeśli: Jest mniej niż trzy guzy. Narośla są łatwo dostępne. Nie ma innych oznak raka. Operacja może obejmować całkowite usunięcie guza lub częściowe usunięcie w celu złagodzenia objawów. Zazwyczaj następuje promieniowanie całego mózgu. Ponieważ guzy drobnokomórkowe są bardziej wrażliwe na samą radioterapię, do usunięcia komórek NSCLC częściej stosuje się zabieg chirurgiczny. Opieka paliatywna Jeśli różne opcje leczenia okażą się nieskuteczne, można zastosować opiekę paliatywną, aby przynieść ulgę i zmniejszyć stres związany z diagnozą terminalną. Może to obejmować stosowanie leków przeciwbólowych, terapię fizyczną i zajęciową lub leczenie uzupełniające w celu zwiększenia komfortu i poprawy jakości życia. Przerzuty do mózgu spowodowane rakiem płuc mogą być przerażające. Ale, choć może to być przerażające, ważne jest, aby pamiętać, że nie ma ustalonego kursu, jeśli chodzi o raka. Może się różnić w zależności od osoby, a „mediana” lub „średnia” długość życia, o której przeczytasz, niekoniecznie odnoszą się do Ciebie jako jednostki. Jeśli masz do czynienia z przerzutami raka płuc do mózgu, współpracuj z pracownikami służby zdrowia i bliskimi, aby dokonać najbardziej świadomego wyboru w oparciu o pełne i uczciwe ujawnienie informacji. Często pomocne jest uzyskanie drugiej opinii w jednym z większych ośrodków onkologicznych wyznaczonych przez National Cancer Institute, które specjalizują się w raku płuc. Istnieją również aktywne społeczności zajmujące się rakiem płuc, do których możesz dołączyć online lub osobiście, aby uzyskać wsparcie i porady, które pomogą Ci w wyborze opieki. Często Zadawane Pytania Jaki jest wskaźnik przeżycia raka płuc, który dał przerzuty do mózgu? Pięcioletnie względne wskaźniki przeżycia dla niedrobnokomórkowego raka płuca i drobnokomórkowego raka płuca z przerzutami do mózgu wynoszą odpowiednio 7% i 3%. Jednak te wskaźniki przeżycia mogą być teraz lepsze ze względu na wcześniejszą diagnozę i lepsze opcje leczenia. Jak szybko rak płuc może rozprzestrzenić się na mózg? Nie można dokładnie określić, jak szybko rozprzestrzenia się rak płuc, ale wiemy, że drobnokomórkowy rak płuc rozprzestrzenia się szybciej niż niedrobnokomórkowy rak płuc. Drobnokomórkowy rak płuc rozwija się na tyle szybko, że około 70% przypadków ma już przerzuty do innych obszarów w momencie diagnozy. Jak często rak płuc rozprzestrzenia się do mózgu? To jest powszechne. Około 20% do 40% pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca doświadcza przerzutów do mózgu.}

Znacznie niższy odsetek – 13 proc. – dotyczył chorych, u których podczas pierwszej diagnozy zaobserwowano przerzuty do odległych partii ciała (m.in. kręgosłupa, mózgu, płuc). W przypadku braku oznak rozprzestrzeniania się procesu nowotworowego poza nerki szanse na przeżycie pięciu lat po rozpoznaniu choroby nowotworowej

Rak płuc to popularny nowotwór złośliwy. W Polsce stanowi najczęstszą przyczynę śmierci wśród mężczyzn borykających się z chorobami nowotworowymi. Przed tym niebezpiecznym nowotworem ostrzegają nas nie tylko lekarze. Praktycznie na każdym opakowaniu papierosów zauważyć możemy ostrzegawcze ilustracje przedstawiające makabryczne skutki palenia tytoniu. spis treści 1. Przyczyny raka płuc 2. Objawy raka płuc Płytki, świszczący oddech Spadek wagi Wahania nastroju Ból dłoni i palców Ból ramion Częste infekcje Długotrwały kaszel i krwawa flegma Guz nowotworowy w płucach Ból w klatce piersiowej i nudności Ginekomastia Ból głowy i kości Objawy paranowotworowe 3. Diagnostyka raka płuc 4. Leczenie raka płuc 5. Przerzuty raka płuc 6. Rokowania rozwiń Zobacz film: "Czy jesteś narażony na raka płuc?" 1. Przyczyny raka płuc Nowotwór płuc to choroba wieku dojrzałego, związana z wieloletnim narażeniem na sprzyjające warunki. Średni wiek zachorowania na raka płuc wynosi około 60 lat. Szacuje się, że około 80-90 proc. przypadków zachorowania na raka płuc jest spowodowanych paleniem tytoniu. Rakotwórcze jest zarówno palenie czynne, jak i bierne wdychanie substancji zawartych w dymie papierosowym. Również mieszkanie z palącym partnerem podwyższa ryzyko wystąpienia raka płuc u kobiet o około 30 proc. Palenie cygar lub palenie fajek przyczynia się do dwu lub czterokrotnego zwiększenia ryzyka zachorowania na raka. Zarówno czynne, jak i bierne palenie papierosów stanowi dla nas ogromne niebezpieczeństwo. By zapobiec pojawieniu się raka płuc, należy rzucić palenie. Po piętnastu latach niepalenia ryzyko, że dojdzie do rozwoju raka płuc u byłych palaczy tytoniu zrównuje się z zachorowalnością u osób, które nigdy nie paliły. Palenie papierosów jest uważane za główną przyczynę raka płuc (Shutterstock) Wśród przyczyn zachorowania na raka płuc znajdują się czynniki zawodowe - narażenie na oddziaływanie szkodliwych substancji i związków chemicznych powstających przy produkcji koksu, czy gazyfikacji węgla. Na rozwój raka płuc mogą mieć wpływ również substancje zawierające ołów, beryl, chrom, nikiel, azbest, benzydynę, eter, smołę pogazową czy węglowodory aromatyczne). Wpływ mają także czynniki środowiskowe (spaliny samochodowe, smog, zanieczyszczenia powietrza) i inne substancje toksyczne wdychane do płuc. O ile powyższe czynniki nie mają istotnego znaczenia w ogólnym obrazie zachorowań na raka płuc w populacji, to jednak narażenie na nie będzie istotnie zwiększać jednostkowe ryzyko zachorowania na raka płuc. Pewne znaczenie mają też predyspozycje genetyczne. Rak płuc rozwija się poprzez niekontrolowany podział komórki macierzystej o zdolności do wielokierunkowego różnicowania. Komórka ta pochodzi z nabłonka oskrzeli, tworzącego wyściółkę tych narządów. Pod wpływem działania substancji rakotwórczych komórki ulegają mutacji i zaczynają rozwijać się w nowotwór, tworząc pierwotny guz w płucu. 2. Objawy raka płuc Rak płuc jest jednym z nowotworów charakteryzujących się najwyższą śmiertelnością. W raku płuc rokowania nie są zazwyczaj obiecujące. Spowodowane jest to w dużej mierze początkowym brakiem objawów raka płuc. Gdy już dochodzi do wystąpienia wyraźnych, niepokojących zewnętrznych objawów, rak płuca jest już zwykle na tyle rozwinięty, że nie ma szansy na jego skuteczne wyleczenie. Objawy raka płuc dzieli się na trzy grupy. Po pierwsze, wyróżnia się objawy raka płuc związane z samym wzrostem guza. Po drugie, w zaawansowanej fazie rozwoju rak płuca daje objawy związane ze swoimi przerzutami w innych tkankach i narządach. Ostatnią grupą są tzw. objawy paranowotworowe, a związane z wydzielaniem przez komórki nowotworowe pewnych substancji, zaburzających ogólną równowagę organizmu. Płytki, świszczący oddech Płytki, świszczący oddech jest jednym z wielu symptomów raka płuc. Początkowo, objaw ten może nie zostać przez pacjenta dostrzeżony. Jeśli należysz do grupy ryzyka, nie czekaj. Koniecznie udaj się na wizytę do specjalisty. Płytki, świszczący oddech pojawiający się jako skutek aktywności fizycznej, wywołujący u ciebie problemy z oddychaniem należy natychmiast skonsultować z lekarzem. Zbadaj się i wyklucz tę możliwość, bo może ocalić ci to życie. Spadek wagi Spadek wagi to kolejny symptom, który może sygnalizować chorobę nowotworową płuc. Jeśli dostrzeżesz, że twoja waga maleje, mimo, że nie uprawiasz sportu, ani nie jesteś na żadnej restrykcyjnej diecie, koniecznie porozmawiaj z lekarzem. Malejący obwód w pasie może bowiem zwiastować raka płuc. Prócz spadku wagi, mogą pojawić się również inne problemy takie jak obniżony aptetyt. W takich okolicznościach zasadne staje się podejrzenie, że to nowotwór spowodował przyspieszenie metabolizmu. Osoba zmagająca się z chorobą nowotworową często nie dostrzega żadnych zmian w swoim organizmie. Mimo to, ciało podejmuje heroiczną walkę z nowotworem. W niektórych przypadkach nierówną i bezskuteczną. Wahania nastroju Wahania nastroju to częsty problem pacjentów onkologicznych. Osoby chorujące na raka płuc mogą odczuwać irytację, zmęczenie, obojętność, złość. W wielu przypadkach to depresja tworzy codzienną rutynę chorych na raka. Symptom bywa szybko dostrzegany przez osoby spokojne, o naturze introwertycznej. Niestety, z uwagi na brak specyfiki, objaw ten jest często lekceważony. Mimo, że huśtawki nastroju często pojawiają się dopiero w zaawansowanym stadium raka płuc, wielu pacjentów uskarża się na nie już na początku choroby. Dlatego gdy tylko uznasz, że coś jest nie w porządku, nie czekaj. Szybka diagnoza to szansa na całkowite wyleczenie. Ból dłoni i palców Ból dłoni i palców to jeden ze wczesnych i najczęściej ignorowanych objawów. Niektórzy pacjenci nie mają pojęcia o tym, że to właśnie ból dłoni i palców jest jednym z pierwszych symptomów niebezpiecznej choroby. Symptom pojawia się nie tylko u osób z nowotworem płuc, ale również tych, którzy borykają się z nowotworem żołądka (dotyczy aż 35 proc. przypadków). Powodem do niepokoju powinna być skóra na dłoniach ulegająca zgrubieniu pofałdowaniu. Objaw ten świadczy o tym, że choroba nowotworowa zaburza normalną gospodarkę organizmu, a komórki skóry dłoni ulegają nadmiernej proliferacji. Ból ramion Ból ramion to kolejny z symptomów raka płuc. Większość pacjentów myli go niestety z przemęczeniem lub przeciążeniem. Dolegliwości bólowe w okolicach ramion nie zwiastują nic dobrego. Zazwyczaj sygnalizują, że doszło do rozrostu guza. Guz, który się powiększył może uciskać wierzchołek płuc oraz nerwy w okolicach pachy. Wśród innych objawów nadmienić należy również uczucie mrowienia, ból w okolicach wewnętrznej strony ramienia i dłoni. Ponadto, pacjent może odczuwać ból i wrażliwość klatki piersiowej oraz okolicy pachy. Prócz bólu ramion pacjenci mogą dostrzec u siebie inne objawy takie jak widoczne powiększenie się węzłów chłonnych, obrzęk twarzy. Częste infekcje Kiedy cierpimy na nawracające zakażenia dolnych dróg oddechowych, przebiegające z zaburzeniem upowietrzenienia części płuca, warto poddać się dokładniejszej diagnostyce. Może być to spowodowane naciekiem zamykającym światło oskrzela. Płatowe zapalenie płuca aktualnie nie występuje dość często, więc jeśli jesteśmy długoletnim palaczem tytoniu, zawsze powinniśmy zbadać się pod kątem nowotworu. Jeśli cierpimy na częste infekcje, przeziębienia, które trwają ponad 2 tygodnie, również nie powinniśmy tego bagatelizować. W przypadku, gdy mamy znacznie powiększone węzły chłonne, także warto to sprawdzić. Chroniczne infekcje w przypadku niewykrytego raka płuc oznaczają, że układ odpornościowy jest wyczerpany walką z nowotworem i stopniowo zaprzestaje obrony przed innymi patogenami. Warto zaznaczyć, że osłabiona odporność cechuje wszelkie formy nowotworów, zaś choroby dróg oddechowych są charakterystyczne szczególnie dla raka płuc. Długotrwały kaszel i krwawa flegma Długotrwały kaszel powodujący chrypę może świadczyć o chorobie płuc. Niestety wiele osób identyfikuje go jako symptom alergii lub przeziębienia i bagatelizuje problem. Kaszel związany z rakiem płuc bywa zarówno suchy, jak i mokry. Alarmujący jest długo utrzymujący się kaszel (powyżej 8 tygodni) bez wyraźnej przyczyny. Zwykle występuje on w ciągu dnia, jednak część osób uskarża się na kaszel w środku nocy – męczący i odbierający energię na wykonywanie codziennych czynności. Wiele osób lekceważy ten objaw, co prowadzi do zbyt późnego wykrycia nowotworu. Kiedy do długotrwałego kaszlu dochodzi inny objaw, tzn. krwawa flegma, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Symptom nie zwiastuje nic dobrego, dlatego, jeśli widzisz choćby pojedyncze krople krwi, udaj się po pomoc specjalisty. Jeśli to nie rak, możesz mieć inny poważny problem zdrowotny. W przypadku nowotworu płuc z reguły krwawej wydzielinie towarzyszą inne niepokojące symptomy, jak permanentna gorączka lub ból w klatce piersiowej. Jeśli ilość krwi się zwiększa, natychmiast szukaj pomocy. Guz nowotworowy w płucach Najczęstszym objawem pierwotnego guza nowotworowego w płucach jest kaszel, który nie ma zdiagnozowanej przyczyny. Występuje on u większości chorych na raka płuc. U palaczy tytoniu, którzy cierpią na kaszel związany z samym paleniem, może on w przypadku wystąpienia nowotworu zmieniać charakter, co powinno być powodem do niepokoju. Pierwszym objawem raka płuc często bywa nawracające zapalenie płuc). Jeśli zapalenie płuc powtarza się po wcześniejszym wyleczeniu, to zaleca się przeprowadzenie diagnostyki pod kątem nowotworu płuc, szczególnie u osób znajdujących się w grupach ryzyka. Ból w klatce piersiowej i nudności Ból w klatce piersiowej jest jednym ze sztandarowych objawów nowotworu płuc. Jeżeli odczuwasz ból głęboko w piersi np. podczas podnoszenia przedmiotów, powinieneś zastanowić się nad wizytą u lekarza. Dolegliwości bólowe mogą pojawić się również wtedy, gdy kaszlesz lub się śmiejesz. Guz może powodować duszności na skutek zwężenia kanału oskrzeli. Chorzy mogą odczuwać ból w klatce piersiowej (jeśli nowotwór nacieka opłucną). W trakcie rozrostu guza dochodzi do ucisku na okoliczne tkanki i zakończenia nerwowe. Guz umiejscowiony w szczycie płuca objawiać się bólem barku. Zdarza się także kaszlenie i plucie krwią, które zawsze jest niepokojącym objawem i powinno być skonsultowane z lekarzem. Dość specyficzne objawy dają przerzuty raka płuc w obrębie klatki piersiowej. Jeśli dojdzie do przerzutów do serca i osierdzia, to może występować zaburzenie rytmu pracy serca. Jeśli dojdzie do przerzutów do opłucnej lub ściany klatki piersiowej, to miejsca te staną się bolesne. Przerzuty raka płuc do węzłów śródpiersiowych mogą powodować porażenie nerwu krtaniowego, co powoduje powstawanie chrypki. Jeśli przerzuty raka płuc mają charakter zaawansowany w obrębie klatki piersiowej, to mogą powodować tzw. zespół żyły głównej górnej (SVCS, ang. superior vena cava syndrome). Jest to stan nagły, w którym dochodzi do zablokowania przepływu krwi w żyle głównej górnej, czyli w naczyniu, którym krew powraca do serca z górnej części ciała, głównie z głowy. Dochodzi do obrzęku i zaczerwienienia szyi i twarzy, żyły w tym rejonie ulegają widocznemu poszerzeniu. Chory kaszle, odczuwa silną duszność, nudności, zaburzenia postrzegania i świadomości, w końcu popada w śpiączkę. W wypadku wystąpienia tego zespołu jako powikłania nowotworu płuca wykonuje się chemioterapię lub radioterapię w celu zmniejszenia masy guza i uwolnienia żyły. Jeśli stan chorego na raka jest bardzo ciężki, zagrażający życiu, można spróbować ominąć miejsce uciskane w obrębie żyły lub wprowadzić do niej stent, który rozszerza światło żyły, co umożliwi przeżycie do chwili ewentualnego doprowadzenia do remisji guza. Ginekomastia Ginekomastia to kolejny z objawów raka płuc. Schorzenie to oznacza przerost piersi u mężczyzn. Jeśli pacjent zauważy u siebie powiększenie piersi, powinien skonsultować się jak najszybciej z lekarzem. Symptom ten oznacza, że nowotwór sieje spustoszenie w układzie hormonalnym, powodując jego nieprawidłowe działanie i wydzielanie się hormonów w ilości nieadekwatnej do płci, w tym przypadku estrogenów. Ból głowy i kości Bardziej nieswoiste objawy raka płuc powodować będą przerzuty odległe, tzn. do oddalonych narządów i tkanek. W przebiegu raka płuc najczęściej zajmowane są mózg, wątroba i kości. Zajęcie mózgu dawać będzie szereg objawów neurologicznych, których obraz uzależniony jest od skali i dokładnej lokalizacji przerzutów, najczęstsze to ból głowy, napady drgawek, padaczka zaburzenia osobowości. Przerzuty do wątroby powodować będą ból brzucha, nudności, osłabienie apetytu, chudnięcie oraz żółtaczkę. Przerzuty do kości mogą wywoływać przewlekłe bóle kości oraz tzw. złamania patologiczne, czyli złamania kości, do których dochodzi w sytuacjach, w których zdrowa, silna kość pęknąć nie powinna. Nowotwór płuc najczęściej daje przerzuty do kości, jeśli więc odczuwasz bolesność pleców lub bioder, równocześnie z bólem w klatce piersiowej, koniecznie zgłoś się na badania. Objawy paranowotworowe Najszerszy jest zbiór możliwych objawów paranowotworowych, związanych z wydzielaniem przez komórki nowotworowe substancji, które zaburzają funkcjonowanie innych tkanek, organów czy całego systemu endokrynologicznego w organizmie. Do najczęstszych objawów raka płuc związanych z zaburzeniem gospodarki hormonalnej należą hiperkalcemia czy zespół Cushinga. Może dochodzić do zaburzenia prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego i mięśni, w postaci neuropatii obwodowych, encefalopatii, zapalenia wielomięśniowego, zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona i innych. Zaburzeniu ulegać może również prawidłowe funkcjonowanie skóry, co objawiać się będzie rogowaceniem brunatnym, zapaleniami skóry czy charakterystycznym toczniem rumieniowatym układowym. Spośród wszystkich objawów paranowotworowych, chyba najbardziej charakterystycznym w przebiegu raka płuc są tzw. palce pałeczkowate. Dochodzi do pogrubienia paliczków dystalnych (czyli ostatnich kości palców) oraz przemieszczenia i zniekształcenia paznokci, które robią się owalne i wypukłe (jak szklana osłona zegarka na rękę – stąd mówi się o paznokciach zegarkowych). Objaw ten związany jest z gorszym funkcjonowaniem układu oddechowego, skutkującym przewlekłym niedotlenieniem końcówek palców. 3. Diagnostyka raka płuc Rozpoznanie pierwotnego raka płuc jest bardzo trudne. Większość objawów raka płuc jest dość nieswoista i wymaga różnicowania z wieloma innymi możliwymi schorzeniami. Często potrzebna jest dłuższa obserwacja szpitalna oraz przeprowadzenie całej serii badań. Dobra diagnostyka raka płuc jest niezwykle istotna, ponieważ jedynie wczesna diagnoza raka płuc i wczesne podjęcie właściwego leczenia dają lepsze rokowania w raku płuc. Niestety, w większości przypadków rak płuc jest wykrywany w zaawansowanym stopniu rozwoju, co redukuje szanse przeżycia. Pierwotny rak płuc wymagają diagnostyki różnicowej głównie z gruźlicą, guzami łagodnymi oraz ogniskami nowotworowymi wtórnymi, tj. przerzutami pochodzącymi od nowotworów złośliwych z innych narządów. Kluczowe jest nie tylko ustalenie rodzaju nowotworu, ale również jego stopnia zaawansowania oraz faktu wystąpienia ewentualnych przerzutów, zarówno lokalnych, w obrębie klatki piersiowej, jak i odległych. Pozwala to w racjonalny sposób dobierać najodpowiedniejszą terapię do indywidualnej sytuacji każdego chorego. Pierwszym badaniem wykonywanym rutynowo w przypadku podejrzenia raka płuc jest badanie RTG klatki piersiowej. Pozwala ono wstępnie zobrazować położenie i zasięg występowania guza nowotworowego w płucach. Co ważne, nawet prawidłowy obraz płuc w badaniu RTG nie wyklucza rozwijania się raka we wczesnym stadium. Bardziej dokładnym narzędziem diagnostycznym w wykrywaniu, ocenie stopnia zaawansowania oraz faktu i lokalizacji wystąpienia ewentualnych przerzutów jest tomografia komputerowa. Wynik tomografii również nie jest jednak do końca pewny. Trudno jest bowiem zdiagnozować niewielkie naciekanie w obrębie klatki piersiowej, podobnie ocena wystąpienia przerzutów do węzłów chłonnych dokonywana jest na podstawie kryterium ich wielkości, co jest dość zwodnicze. Węzły mogą być zarówno stosunkowo małe w obecności przerzutów, jak i powiększone na skutek innej przyczyny niż przerzuty nowotworu. Najlepsze wyniki daje diagnostyka przy użyciu technologii PET – pozytonowej tomografii emisyjnej. Pacjent otrzymuje dożylnie pewną dawkę płynu fizjologicznego, najczęściej glukozy, zawierającą napromieniowane cząsteczki o krótkim okresie rozpadu – radioznaczniki PET. Obrazowanie metabolizmu glukozy umożliwia z dużą dokładnością ocenę miejsc objętych obecnością komórek rakowych. Pozwala to jednoznacznie stwierdzić, czy i w jakim zakresie występują u pacjenta przerzuty, co stanowi klucz do zaproponowania odpowiedniej terapii. Ponadto, dokładna znajomość lokalizacji komórek nowotworowych jest nieocenioną pomocą przy radioterapii, która może być skierowana precyzyjnie w komórki rakowe. Rezonans magnetyczny nie jest standardowo wykorzystywany w diagnostyce raka płuc, jako że jego dokładność w badaniu tego nowotworu nie jest wyższa od tomografii komputerowej. Leczenie raka płuc należy rozpocząć od wykonania diagnostyki histologicznej, gdyż to dokładne rozpoznanie typu nowotworu decyduje o dalszym sposobie leczenia. Najprostszą metodą pobrania komórek z płuc, jednocześnie skuteczną w wykrywaniu niektórych typów nowotworów, jest pobranie plwociny. W ten sposób możliwe jest zdiagnozowanie przede wszystkim guzów zlokalizowanych w okolicy oskrzeli. W przypadku zlokalizowania guza w obwodowej części płuc właściwsza jest biopsja przezskórna, gdzie lekarz wbija się cienką igłą w celu pobrania komórek nowotworu bezpośrednio z płuc. Innym sposobem uzyskania wycinków guza płuc jest przeprowadzenie bronchoskopii. Jest to badanie dróg oddechowych przy użyciu endoskopu – aparatu wyposażonego w bardzo małą kamerę wideo oraz dodatkowe elementy, pozwalające na pobranie wycinków tkanek z dróg oddechowych. Taka biopsja wykonywana jest, gdy guz lokalizuje się wewnątrzoskrzelowo, zbyt daleko od ściany klatki piersiowej, by można było nakłuć go od zewnątrz. Najczęstszym rodzajem nowotworu złośliwego płuc jest rak płaskonabłonkowy (ang. squamous cell carcinoma), odpowiedzialny za 40 proc. wszystkich przypadków nowotworów pierwotnych płuc. Jego występowanie jest bardzo silnie skorelowane z narażeniem na wdychanie dymu tytoniowego. Lokalizuje się w nabłonku oskrzeli. W pierwszej kolejności dochodzi do dysplazji komórek wyściełających oskrzela, a następnie rozwoju raka śródnabłonkowego. Nowotwór rozwija się wolno. Ponieważ jest zlokalizowany w oskrzelach, może powodować duszności, zamykając ich światło. Ponadto jego komórki złuszczają się, przez co mogą być obecne w plwocinie i wykryte jej cytologicznym badaniem. Drugą najczęstszą postacią raka płuc jest gruczolakorak (ang. adenocarcinoma), który stanowi 30 proc. wszystkich nowotworów pierwotnych płuc. Rak ten jest nisko skorelowany z narażeniem na palenie dymu tytoniowego i stosunkowo często występuje u kobiet. Stanowi on większy odsetek wszystkich zachorowań w tych krajach, gdzie palenie tytoniu jest mało popularne. Sam gruczolakorak przyjmuje kilka postaci, które mogą drastycznie różnić się swoim przebiegiem klinicznym. Rak wielkokomórkowy (ang. large cell carcinoma) jest najrzadszym typem raka płuc, stanowi około 10 proc. wszystkich przypadków. Zlokalizowany może być w każdej części płuc, ale najczęściej występuje w oskrzelach średnich i dużych. Najbardziej zjadliwą formą raka płuc jest rak drobnokomórkowy (ang. small cell lung carcinoma). Charakteryzuje się bardzo szybkim wzrostem I stosunkowo szybkim wytwarzaniem przerzutów do odległych narządów. Najczęściej przerzutami raka płuc zajęte są wątroba, kości oraz mózg. U większości chorych stwierdza się w momencie rozpoznania odległe przerzuty, co praktycznie wyłącza szansę wyzdrowienia i leczenie ma charakter przedłużania życia. Podobnie, jak w przypadku raka płaskonabłonkowego, jest to postać silnie skorelowana z paleniem, czy narażeniem na wdychanie dymu tytoniowego. 4. Leczenie raka płuc Sposób leczenia raka płuc zależy przede wszystkim od rodzaju nowotworu, jego stopnia zaawansowania oraz ogólnego stanu zdrowia chorego. Leczenie raka drobnokomórkowego przebiega całkowicie odmiennie od terapii pozostałych typów raka płuc (wielkokomórkowego, płaskonabłonkowego i gruczolakoraka), które w skrócie nazywamy zbiorczo rakiem niedrobnokomórkowym. Leczenie niedrobnokomórkowego raka płuc we wczesnych jego stadiach rozwoju sprowadza się do zabiegu chirurgicznego. Dokonuje się wycięcia płata płuc lub całego płuca, w zależności od umiejscowienia i stopnia proliferacji guza. Wycina się również okoliczne węzły chłonne lub wykonuje ich biopsję, w celu określenia prawdopodobieństwa wystąpienia przerzutów do innych tkanek. Leczenie operacyjne tego typu raka płuc daje najwyższe szanse przeżycia. Nawrót raka płuc występuje u mniej więcej połowy chorych, a śmiertelność okołooperacyjna waha się w granicach kilku procent poddanych zabiegowi. Niestety, niewielu chorych kwalifikuje się do niego w chwili rozpoznania raka płuc, ze względu na zwykle późny moment diagnozy i duże jego rozprzestrzenienie. Jeśli stopień zaawansowania choroby nowotworowej jest niski, to pacjent wciąż może nie kwalifikować się do zabiegu usunięcia płata płuc, jeśli jego ogólny stan zdrowia jest zły, w szczególności jeśli schorowane są układ sercowo-naczyniowy i oddechowy. W tych przypadkach chory ma bowiem nieduże szanse na przetrwanie obciążenia dla organizmu, jakim jest duża operacja i znieczulenie ogólne. Po wykonaniu zabiegu chirurgicznego stosuje się nieraz skojarzoną radioterapię bądź chemioterapię. Pozwala to zmniejszyć szansę na wystąpienie odległych przerzutów po zabiegu, co przekłada się na wydłużenie średniego czasu przeżycia pacjentów. U chorych, którzy ze względu na stopień zaawansowania choroby nie kwalifikują się do zabiegu chirurgicznego, stosuje się standardowo radioterapię. Skojarzenie radioterapii z chemioterapią wydłuża czas przeżycia, ale powoduje większą toksyczność w początkowym okresie leczenia raka, przez co nie jest zalecane u pacjentów w złym ogólnym stanie zdrowia. Niestety terapia raka płuc u pacjentów niekwalifikujących się do zabiegu operacyjnego ma charakter paliatywny, wydłużający życie i jego jakość. Odsetek pacjentów cierpiących na niedrobnokomórkowego raka płuc, którzy nie kwalifikują się do operacji, a którzy przeżyli 5 lat od chwili rozpoczęcia leczenia raka, wynosi zaledwie ok. 3 proc. Dla porównania, odsetek pięcioletnich przeżyć u pacjentów poddanych zabiegowi operacyjnemu wynosi nawet 35 proc. Nieco inaczej wygląda leczenie raka drobnokomórkowego płuc. Jest on formą raka bardziej agresywną, ale jednocześnie stosunkowo dobrze reagującą na chemioterapię. Z tego powodu nie stosuje się operacyjnego leczenia raka, a jedynie chemioterapię. Pod wpływem leków uzyskuje się znaczący odsetek remisji choroby, a u części chorych nawet całkowite zniknięcie zmian nowotworowych – całkowitą remisję. Rekomendowane przez naszych ekspertów Jeśli rak płuc występuje w formie ograniczonej, czyli nie dał jeszcze widocznych przerzutów do innych tkanek, w celu zwiększenia skuteczności leczenia raka stosuje się ponadto radioterapię, napromieniowując miejsce wystąpienia pierwotnego guza oraz okolicznych węzłów chłonnych. Jeśli postęp leczenia raka jest bardzo dobry i dojdzie do całkowitego zaniku pierwotnego guza, można dodatkowo zastosować radioterapię mózgu, która istotnie zmniejsza szansę na wystąpienie przerzutu do centralnego układu nerwowego. 5. Przerzuty raka płuc Komórki nowotworowe, niezależnie od jej typu histologicznego, mają ogromną zdolność do nieograniczonych podziałów bez kontroli organizmu. Odbywa się to szybciej i bardziej ekspansywnie, niż ma to miejsce w przypadku niezmienionych chorobowo komórek. Zanim choroba da pierwsze objawy, dochodzi często do wędrowania pojedynczych komórek do zupełnie odległych części organizmu. W taki sposób dochodzi do przerzutów nowotworowych. Rozrastający się guz nowotworowy stopniowo upośledza funkcje tkanek, aż do pełnego wyniszczenia organizmu. Komórki nowotworowe zaczynają dzielić się zupełnie poza mechanizmami kontrolującymi podziały komórkowe w tkankach zdrowych. Staje się autonomicznym tworem, nastawionym na wzrost, kosztem otaczających go tkanek. Nowotwór płuc może dawać bardzo odległe przerzuty. Nie jest to reguła, wiele zależy od typu zmian nowotworowych. Przerzuty mogą pojawiać się w mózgu, co często doprowadza do takich objawów jak ból głowy, zaburzenia równowagi, drgawki i zmiany w zachowaniu. 6. Rokowania Niestety, wystąpienie raka płuc w formie drobnokomórkowej wiąże się z bardzo złym rokowaniem. Jeśli rak drobnokomórkowy zdążył dać przerzuty, to leczenie raka ma charakter wyłącznie paliatywny, bez podjęcia leczenia chorzy przeżywają zwykle kilka tygodni od rozpoznania. Przy podjętym leczeniu odsetek pięcioletnich przeżyć jest praktycznie zerowy. Jeśli rak płuc występuje w formie ograniczonej do jednego płatu płuca, to odsetek pięcioletnich przeżyć nadal wynosi zaledwie 5 proc., pomimo podjęcia terapii. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy

Re: przerzuty do mózgu.. Droga Monik01, 31.07.08 straciłam tatę - miał przerzuty do mózgu, chorował od czerwca 2007 na drobnokomórkowego raka płuc. Wszystko było ok, doskonale radził sobie z chemią, radioterapią. W czerwcu 2008 zaczął dziwnie chodzić i był coraz słabszy. 13.07.08 dostał trzech ataków padaczki. Martin Barraud/getty images Rak płuc należy do najczęstszych i obarczonych najwyższą śmiertelnością nowotworów złośliwych. Rozwija się przede wszystkim u długoletnich, nałogowych palaczy tytoniu. Pierwszymi jego objawami są zwykle kaszel oraz duszność. Rak płuc szybko powoduje przerzuty odległe. Przerzuty raka płuc lokalizują się najczęściej w wątrobie, kościach oraz mózgu. Dają objawy związane z naciekiem tych narządów. Obecność rozsiewu nowotworowego wpływa negatywnie na rokowanie – kilkuletnie przeżycia należą do rzadkości. Na czym polega rak płuca? Rak płuca jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych. Zwykle zapadają na niego osoby powyżej 60. roku życia. Obecnie jest on przyczyną około 30% zgonów z powodu chorób nowotworowych u mężczyzn i 15% u kobiet. Jest to rak o najwyższej śmiertelności. Ze względu na fakt, że rak płuca jest nowotworem złośliwym, ma zdolność do tworzenia przerzutów, czyli nowych ognisk z komórkami nowotworowymi, w miejscach odległych od pierwotnej lokalizacji choroby. Rozsiew takich komórek odbywa się drogą naczyń krwionośnych lub chłonnych. Wyróżniamy dwie główne grupy raków płuc: raka drobnokomórkowego oraz raki niedrobnokomórkowe – płaskonabłonkowe, wielkokomórkowe oraz gruczołowe. Szczególnie rak drobnokomórkowy charakteryzuje się stosunkowo szybkim tworzeniem odległych przerzutów. Do głównej przyczyny rozwoju raka płuc należy wdychanie rakotwórczych składników dymu papierosowego. Jest to powód powstania blisko 90% tych nowotworów złośliwych. Do najczęstszych objawów nowotworu, w stadium ograniczonym tylko do płuc, należą: kaszel, duszność oraz bóle w klatce piersiowej. Pojawić się mogą także częstsze zapalenia płuc oraz krwioplucie. W stanach zaawansowanych dołączają objawy nacieku na okoliczne struktury klatki piersiowej, powiększone węzły chłonne (nadobojczykowe) oraz przerzuty komórek nowotworowych do innych narządów. Diagnostyka raka płuca opiera się na badaniach obrazowych – rentgenie (RTG) i tomografii komputerowej (TK) klatki piersiowej oraz na badaniu histopatologicznym materiału pobranego podczas biopsji guza. Metody terapeutyczne, w zależności od typu nowotworu oraz jego zaawansowania, opierają się na leczeniu operacyjnym, radioterapii lub chemioterapii. Dokąd rak płuc przerzutuje najczęściej i jakie daje objawy? Zaawansowany rak płuc, szczególnie typu drobnokomórkowego, w większości przypadków prowadzi do rozsiewu komórek nowotworowych po wielu narządach w organizmie. Klasyfikacja TNM to międzynarodowa klasyfikacja zaawansowania raka płuca. Opisuje trzy parametry: T – wielkość pierwotnego guza w skali 0–4; N – obecność komórek nowotworowych w regionalnych węzłach chłonnych w skali 0–3; M – obecność przerzutów odległych w skali 0–1). Obecność rozsiewu komórek nowotworowych oznacza najwyższy, IV stopień zaawansowania. Najczęściej nowotwory płuca przerzutują do odległych węzłów chłonnych, kości, ośrodkowego układu nerwowego oraz narządów jamy brzusznej. Objawy obecności przerzutów raka do kości to przede wszystkim przewlekłe bóle kostne, oraz patologiczne złamania (niewielką siłą, która u zdrowych ludzi nie powoduje złamania). Przerzuty do ośrodkowego układu nerwowego (mózgu) powodować mogą długotrwałe i niereagujące na standardowe leczenie bóle głowy; nudności; zaburzenia równowagi; napady drgawkowe; zaburzenia świadomości; objawy ogniskowe, takie jak niedowłady kończyn, zaburzenia mowy, widzenia i słuchu, a nawet zmiany osobowości oraz w dotychczasowym zachowaniu. Wśród narządów jamy brzusznej rak płuca przerzutuje najczęściej do wątroby, powodując bóle w okolicy prawego nadbrzusza, spadek masy ciała oraz żółtaczkę. Przerzuty do węzłów chłonnych zlokalizowanych najbliżej płuc, czyli nadobojczykowych, są pierwszym etapem rozsiewu raka płuc. W bardziej zaawansowanych stadiach komórki nowotworowe pojawiają się w węzłach szyjnych oraz pachowych, powodują ich niebolesne powiększenie, dające się wyczuć palpacyjnie. Jakie są rokowania w przerzutowym raku płuc? Obecność przerzutów odległych – w kościach, mózgu, wątrobie lub węzłach chłonnych – to IV, najwyższy stopień zaawansowania raka płuca. Rokuje najgorzej. Statystyczne dane podają, że średnie przeżycie chorych na najbardziej zaawansowane raki niedrobnokomórkowe płuc nie przekracza roku, a 5-letnie przeżycie wynosi około 1%. W przypadku raka drobnokomórkowego w IV stopniu zaawansowania 3-letnie przeżycia należą do rzadkości. Trzeba jednak pamiętać, że czynnikami rokowniczymi dotyczącymi przeżycia w zaawansowanych stadiach raka płuc są przede wszystkim stan sprawności chorego oraz wielkość ubytku masy ciała. Każdy pacjent powinien być zatem traktowany indywidualnie. Zobacz film: Rak płuc. Jak rozpoznać objawy? Bibliografia: 1. Szczeklik A., Interna Szczeklika, Medycyna Praktyczna, Kraków 2016. 2. Płuco i opłucna, Rola kampanii społecznych w profilaktyce przeciwnowotworowej. Lek. Rafał Staszkiewicz Neurochirurgia. 60 poziom zaufania. Co do różnic odnośnie rokowanie to są dość istotne różnice odnośnie rodzajów każdego z nowotworów, jedno jest pewne nie wszystko jest stracone i jak najbardziej należy się leczyć. Pozdrawiam Staszkiewicz. Mój tata ma raka płuc z przerzutami do kręgosłupa w węzłów. 2 tygodnie temu przeszedł rozległy udar niedokrwienny mózgu. Miał mieć naświetlanie i chemioterapie co do skutku nie doszło. Jakie ma szanse na wyjście z tego i co dalej z leczenie. KOBIETA, 34 LAT ponad rok temu Onkologia Udar mózgu Rak płuc 4QCpfQ.